OPLICHTING

Oplichter Steven gebruikt de cruiseschepen van Holland America Line als drijvende pinautomaat. Tot hij tegen de lamp loopt.

Oplichter Steven hield meermaals huis op de schepen van de Holland America Line.
Oplichter Steven hield meermaals huis op de schepen van de Holland America Line. © Rijnmond
'Ik ben zondag op de boot, dan koop ik hem. De dagprijs is 30.000.' Als een moderne piraat vaart de 47-jarige Steven deze zomer mee op cruiseschepen van Holland America Line. Met zakken vol geld en dure horloges stapt hij na zijn reizen weer aan land. Reconstructie van een oplichter op volle zee.
Op 19 juli van dit jaar staat Steven voor de incheckbalie van cruiseschip MS Rotterdam. Hij is gespannen. De reis gaat naar de Noorse fjorden heeft een idyllische naam: Noorse Legenden. Als de alarmbellen nu gaan rinkelen is het over en uit voor Steven. De medewerker van de HAL kijkt naar de computer en dan naar het paspoort dat hij zojuist heeft gekregen. 'Meneer, de naam in ons systeem klopt niet helemaal.'
Een stilte. Nog eens goed kijken. Het gaat om één verkeerde letter in de achternaam en een cijfer dat mist in het paspoortnummer. Een dubbele slordigheid tijdens het boeken? De baliemedewerker denkt van wel. Het valt gelukkig ter plekke te repareren. Steven loopt door, het schip op, richting zijn hut. Dan verlaat de Rotterdam de haven. Na 36 uur varen nadert het schip de betoverend mooie Eidfjord. Steven weet: 'ik moet nu wegwezen'.
De Eidfjord in Noordwegen
De Eidfjord in Noordwegen © Wikipedia
Steven M. is een echte horecaman. Tot maart 2020 gaat het de geboren Ier voor de wind. Dan slaat de coronapandemie toe en moet zijn kroeg dicht. Steven houdt vertrouwen in de toekomst en verbouwt zijn zaak in die stille periode. Het geld dat hij daarvoor nodig heeft, ruim 40.000 euro, leent hij van een kennis.
Dan loopt alles anders. Door verkeerde verzekeringspapieren raakt hij zijn kroeg kwijt, maar de lening moet wel worden terugbetaald. De kennis die het geld leende is actief in het criminele circuit en wordt vermoord. In een uitgebrande auto wordt hij teruggevonden, door het hoofd geschoten. Hij is zo ernstig verbrand dat hij bijna niet te identificeren is. De moordenaars horen van de schuld en nemen de lening over. Geen fijne jongens dus.
De kennis die Steven het geld leende wordt door het hoofd geschoten en in een uitgebrande auto teruggevonden
Dat moet allemaal door het hoofd van Steven gaan als hij de Noorse Eidfjord ziet vanuit zijn hut. De criminelen bedreigen hem en zijn gezin. Als de duizenden passagiers die ochtend het vasteland opstromen, verdwijnt Steven onopvallend terug naar Rotterdam. Zijn reis eindigt al na drie van de in totaal acht dagen. Hij moet weg zijn voor de mensen op het schip in de gaten krijgen wat hij doet. In zijn zak heeft hij Rolex-horloges van 12.000 en 15.000 euro. Gekocht met geld dat niet van hem is.

Zwarte lijst

Vier maanden later loopt Steven tussen twee agenten de Rotterdamse rechtszaal binnen. Een keurige, onopvallende man met kort donker haar en een baardje. Hij wil de rechter vertellen hoe hij het allemaal heeft gedaan, hij wil schoon schip maken. Want 67.000 euro van andermans geld uitgeven op drie cruisereizen, dat lukt niet zonder een helder plan. Dat plan begint met een telefoontje. "Ik belde naar de Holland America Line en bestelde een cruise. Ze vroegen mijn naam, maar ik maakte bewust fouten. Altijd één verkeerde letter in mijn naam en één verkeerd cijfer in mijn paspoort."
"Daarna ging ik naar Rotterdam voor het vertrek", vertelt Steven in de rechtszaal op een steenworp van de Cruise Terminal. Aan de balie ontstaat er steevast verwarring over de fouten. Hij doet dit om de Holland America Line zand in de ogen te strooien. Na zijn eerste reis belandt hij namelijk al snel op de zwarte lijst. Als hij diezelfde naam zou gebruiken, zou hij meteen tegen de lamp lopen.
Het hoofdkantoor van de Holland America Line in Rotterdam is gevestigd in De Montevideo op de Kop van Zuid.
Het hoofdkantoor van de Holland America Line in Rotterdam is gevestigd in De Montevideo op de Kop van Zuid. © Rijnmond
"U gebruikte tijdens vier reizen in totaal 32 creditcards", zegt de rechter. Stevens werkwijze is tijdens drie reizen in grote lijnen identiek. Hij gebruikt de cruiseschepen als varende pinautomaten. Voor vertrek laadt hij zijn 'boordkrediet' op. Dat is geld dat hij onderweg kan besteden. Hij gebruikt daarvoor creditcards van andere mensen. In het casino koopt hij met dat boordkrediet fiches die hij na een tijdje inwisselt voor contant geld.
Verder heeft hij een verlanglijstje met dure horloges meegekregen. Hij is vooral geïnteresseerd in de beroemde Rolex Day-Date. Die kost 30.000 dollar. Steven krijgt er bij doorverkoop tien mille voor terug.
Ik had geen echte plastic creditcards, alleen maar de nummers
Van oplichting verdachte Steven
Op 12 augustus, net voor de vierde en laatste reis, spreekt hij een audiobericht in naar één van zijn afnemers. 'We zijn nog niet klaar. De grote moet nog komen. Ik ben zondag op de boot, dan ben ik woensdag weer terug." De Rotterdamse rechter vraagt wie zijn belangrijkste koper was. "Iemand met een bouwbedrijf. Die had rijke klanten."
Een Rolex-horloge van het type Day-Date. Deze wilde Steven kopen aan boord van de HAL.
Een Rolex-horloge van het type Day-Date. Deze wilde Steven kopen aan boord van de HAL. © Petite Geneve Petrovic
Het blijft toch de vraag waarom er cruisereizen geboekt moesten worden. Waarom niet eenvoudig online dure dingen kopen en die weer verkopen? Het antwoord blijkt verrassend eenvoudig. "Ik had geen echte plastic creditcards, alleen maar de nummers", zegt de verdachte van meervoudige oplichting. "Ik kon dus niet zomaar pinnen bij een automaat." Online kopen was ook een uitdaging. Als je dat doet, moet er vaak met een bijbehorende app op de telefoon bevestigd worden. En dat is lastig als je niet de echte eigenaar van de kaart bent en werkt met gestolen nummers.

'Amerikaanse pasjes het best'

Maar een cruiseschip blijkt de ideale locatie, omdat Steven telkens zonder veel controle vooraf zijn boordkrediet kan opladen. De nummers blijken genoeg. Als na een paar dagen de ware eigenaren van de kaarten alarm slaan, omdat ze rare afschriften krijgen, is de fraudeur al van boord. Ontsnapt in de eerste de beste haven.
"Hoe kwam u aan de nummers?", vraagt de Rotterdamse rechter. "Die kocht ik online", zegt Steven. "Soms kreeg ik ook nummers direct via hotels of tankstations." Die werkten het best. Hij betaalt vaak zestig of zeventig dollar voor een nummer. "Amerikaanse pasjes zijn de beste", laat Steven de verkopers weten. De reden is simpel: Amerikanen hebben vaak de hoogste bestedingslimiet. Soms meer dan tienduizend dollar. "Maar de kaarten met een hoge limiet waren zeldzaam", zegt Steven in de rechtbank.
Hoe kwam u aan de nummers?
Het is regelmatig behelpen, want van de tien nummers werken er soms maar twee. Of ze hebben een limiet van hoogstens een paar honderd euro. Hij probeert er soms meerdere in één boekingsgesprek. Maar bij de HAL schrikken ze daar niet van, weet hij. "Dat zijn ze wel gewend. Vooral Amerikanen hebben vaak heel veel creditcards die ze door elkaar gebruiken."

Tranen

"Ik heb dit pad afgelegd", zegt Steven in de vrijwel lege rechtszaal, "omdat ik mensen wilde betalen." De verdachte is emotioneel nu. "We weten waar je woont", stuurden ze me in een bericht. "We weten waar je zoon op school zit. Ze wilden dat geld. Het werd steeds dreigender."
"Waarom deed u zulke dingen voor een relatief klein bedrag? Waarom ging u niet werken?", wil de rechter weten. "Dat wilde ik doen, maar er was te weinig tijd. Had ik het maar aan mijn moeder gevraagd. Het zou een lang en moeilijk gesprek zijn geweest, maar ik had het gekregen. Er gingen in die tijd van corona duizenden zaken failliet."
Nu is het spel uit en gaat Steven geboeid van boord.
De tranen rollen over Stevens wangen als hij wordt gevraagd naar zijn gezin. Hij zit nu bijna honderd dagen vast in de gevangenis in Krimpen aan de IJssel en vindt dat verschrikkelijk. "Ik had eindelijk het recht om mijn kinderen weer te zien na mijn scheiding en toen gebeurde dit. Ik wil ze nu niet bellen, omdat er zo veel lawaai is op de afdeling. Edelachtbare, ik vraag u: laat me gaan met een boete. Ik heb veel spijt van wat ik de HAL en de bezitters van de creditcards heb aangedaan. Your honour, please."
Op 21 augustus wil hij zijn laatste reis maken. De naam is ditmaal 'Viking Saga's' en leidt weer naar Scandinavië. Eigenaren van de misbruikte creditcards hebben hun afboekingen massaal laten 'storneren' en de HAL werkt koortsachtig om hun oplichter te ontmaskeren. Hij staat aan alle kanten gesignaleerd. Hij is die zondagmiddag net ingecheckt als de politie aan boord komt. Al bij de derde tocht bleek Steven door het oog van de naald te zijn gegaan. Nu is het spel uit en gaat hij geboeid van boord.
Als de MS Rotterdam aan de kade ligt, wordt Steven gearresteerd
Als de MS Rotterdam aan de kade ligt, wordt Steven gearresteerd © Rijnmond
Steven is open over zijn acties als oplichter op cruisereizen en daar zal hij straf voor krijgen. Maar wat is gepast? De advocate van Steven vindt dat zijn openheid mee mag wegen. Ze zegt dat de Holland America Line de veiligheid van de boekingsprocedures kon verbeteren dankzij het gedetailleerde verhaal dat Steven vertelde aan de politie. Ze hoopt dat zijn drie maanden voorarrest voldoende zijn en dat hij na de zitting vrijgelaten wordt.
Daar is de officier van justitie het niet mee eens. En de rechter heeft er ook moeite mee. "De Holland America Line wil het de mensen makkelijk maken", zegt ze. "Daar heeft u misbruik van gemaakt. U heeft veel geld van andere mensen uitgegeven. Ik geloof dat u dit niet nog een keer doet, maar ik vind wel dat u terug moet naar de gevangenis." Ze veroordeelt Steven tot vijf maanden cel. Met de kleine honderd dagen die hij al zit, moet hij nog anderhalve maand wachten, voordat hij zijn partner en kinderen in Ierland weer in de armen kan sluiten.
Zo'n 35.000 euro van het geld dat Steven heeft uitgegeven is niet teruggevraagd.
Het verhaal is nog niet helemaal af. Zo'n 35.000 euro van het geld dat Steven heeft uitgegeven is niet teruggevraagd. Misschien dat deze mensen het niet hebben gezien op hun afschriften of niet weten wat ze moeten doen. Wonderbaarlijk genoeg hebben de creditcardmaatschappijen en de Holland America Line, met hun hoofdkantoor in Rotterdam, geen claim ingediend tegen Steven. "Daar heeft u veel geluk", zegt de rechter. "Ik wens u een goede toekomst toe", beëindigt ze de zitting. "Ik hoop u niet meer te zien."