Aandacht voor Rotterdammers met gemengde achtergrond op Loving Day

Dat Rotterdam een stad is waarin veel verschillende nationaliteiten voorkomen, is bekend. Maar Rotterdam telt ook veel mensen die een gemengde achtergrond hebben. Om ook deze groep Rotterdammers zichtbaar te maken, wordt dinsdag Loving Day gevierd.

Op de Hogeschool Rotterdam wordt dinsdag een masterclass gehouden over gemengde relaties, personen en gezinnen. Een van de sprekers is Merlijn Karssen. Zij is gepromoveerd op onderzoek naar kinderen van gemengde afkomst. "Er wordt altijd gedacht in twee hokken: Nederlands en niet-Nederlands, grof gezegd."

"Door mijn onderzoek zag ik dat mensen met een gemengde achtergrond vaak worden gegroepeerd bij de mensen die niet in Nederland zijn geboren", zegt Karssen. "Dat is op bepaalde vlakken heel erg onjuist. Het is echt een specifieke groep, ze zijn vaak geboren in Nederland, spreken vaak gewoon Nederlands thuis en de ouders zijn vaak hoger opgeleid."

Amerika


Loving Day is ontstaan in Amerika. Mildred Loving, een zwarte vrouw, en Richard Loving, een blanke man, trouwden in Amerika. In een aantal staten was nog een verbod op huwelijken tussen verschillende rassen. Hierdoor kreeg Richard een jaar gevangenisstraf en werd hij verbannen uit de staat Virginia. 

Als protest spanden het echtpaar een proces aan. Op 12 juni 1967 kwam de verlossende uitspraak: overal in Amerika mochten mensen van verschillende afkomsten voortaan met elkaar trouwen. 

Loving Day Rotterdam


Nu, ruim 51 jaar later, wordt er nog altijd aandacht besteed aan mensen met een gemengde achtergrond. In Amerika, maar ook in Nederland. Bij de Hogeschool Rotterdam, locatie museumpark, komen verschillende experts op deze Loving Day samen om een masterclass te geven over dit onderwerp. Ook is er tot en met september een fototentoonstelling te zien in Museum Rotterdam die hierop aansluit.

Noëlle Awasai, die zelf studeert aan de Hogeschool in Rotterdam, kijkt met extra belangstelling uit naar de masterclass. Haar moeder is geboren in Suriname, haar vader in Frans-Guinee en zijzelf in Nederland.

"Ik had altijd wel het gevoel niet bij een groep te horen. Als ik op vakantie was in Suriname werd ik gezien als de Bakra, de Nederlander. In Nederland werd ik gezien als de Surinaamse. Dan zagen ze me niet als half Surinaams en half Frans-Guyanees." 

"Het was vooral voor mijzelf een inner struggle. Zij vinden dat ik dit ben, en zij vinden dat ik dat ben. Maar wat ben ik zelf en waar kan ik mij bij aansluiten?" 

Meer over dit onderwerp:
Nieuws
Deel dit artikel: