PERSOONLIJK

Geen bergtop is te hoog voor Mary-Claire (27), maar 'je moet ook weten wanneer je moet stoppen'

Mary-Claire Rijsman (27) uit Rotterdam
Mary-Claire Rijsman (27) uit Rotterdam © Privé
Als de Rotterdamse Mary-Claire Rijsman op de top van een berg staat, voelt ze een en al euforie. Ze viert de overwinning en vaak zijn er ook tranen van ontlading. Mary-Claire leeft voor het klimmen. Ze is zelfs op weg om de eerste Nederlandse vrouw te worden die de hoogste berg van alle zeven continenten heeft beklommen. Hoe hou je het hoofd koel op vijf- of zesduizend meter hoogte? En is het ooit hoog genoeg?
De liefde voor het klimmen begon in haar kindertijd met wandelingen tijdens wintersportvakanties met haar familie. "We hadden destijds een hond, dus er moest altijd iemand in het dal blijven. Toen ben ik begonnen met het wandelen door de bergen”, vertelt ze. “Maar écht klimmen, dat was het nog niet."
Dat begon in 2019. Toen besteeg ze de Großglockner (3.798 meter), de hoogste berg van Oostenrijk. "Ik had destijds wat vrije tijd voordat ik begon met mijn baan in het ziekenhuis en ik besloot om mijn eerste klim te maken. Ik hou er niet van om tijdens een vakantie op het strand te liggen bakken de hele dag, dat voelt zo nutteloos. Dit leek me veel leuker, je werkt namelijk écht naar iets toe."
Die eerste beklimming was niet alleen het begin van een nieuwe hobby, er ontstond ook een nieuw doel: als eerste Nederlandse vrouw boven op de hoogste berg van alle zeven continenten staan, de zogenoemde Seven Summits. Als je dan ook nog naar de Noord- en Zuidpool skiet, heb je de Explorers Grand Slam op je naam staan.

Een tent, potten en pannen op je rug

De eerste op het lijstje van beklimmingen was de hoogste berg van Afrika, de Kilimanjaro. Die beklom ze in februari 2022. "Dat is eigenlijk een heel goede berg om mee te beginnen. Die kun je namelijk met weinig training doen, als je een beetje een goede conditie hebt. Je wandelt voornamelijk."
Mary-Claire op de Kilimanjaro
Mary-Claire op de Kilimanjaro © Privé
Daarna trotseerde de Rotterdamse de Mount Kosciuszko (2.228 meter, Australië) en Mount Elbrus (5.642 meter, Europa). Ze was zelfs de eerste Nederlandse klimmer die de oostelijke én de westelijke top van de in Rusland gelegen Elbrus beklom.
Mary-Claire gaat nooit alleen op pad. Ze doet dit in een groep met professionele klimmers. "Het is echt een mannenwereld. Dat werkt goed voor mij, geen gedoe. Ze zijn ook altijd heel beschermend over me, dat is wel grappig. Ze willen alles voor me doen. Als ze dan zelf even niet meer kunnen, willen ze niet opgeven als ze zien dat ik wel verder ga. Ik ben een stille motivator", vertelt ze lachend.
Mary-Claire tijdens een expeditie
Mary-Claire tijdens een expeditie © Privé
Na drie succesvolle beklimmingen was Mount Aconcagua (6.961 meter, Zuid-Amerika) in februari dit jaar de volgende op het lijstje. Die expeditie mislukte door extreme weersomstandigheden. Ze moest op iets minder dan 6.700 meter hoogte omkeren.
Maar opgeven was geen optie voor Mary-Claire: ze waagde zich in juni aan Mount Denali (6.194 meter, Noord-Amerika). "Ik was toen ruim een maand van huis. Ik had geen WhatsApp of wat dan ook. Je bent compleet afgezonderd."
"Denali is de derde meest afgelegen berg ter wereld", verklaart ze over de berg in Alaska. "Slechts achthonderd mensen per jaar krijgen toestemming om hem te beklimmen tussen mei en juli. Je bent volledig zelfvoorzienend en alles wat je nodig hebt, van pannen tot slaapzak, draag je mee in je rugzak en op een slee."
"Je mag ook niet zomaar de berg op, het kost maanden voorbereiding en de rangers in Alaska stellen strenge voorwaarden. Dat zegt allereerst natuurlijk wat over de kwaliteiten die je nodig hebt om de berg te kunnen beklimmen, maar het is ook in het belang van de natuur. Daarom wordt alles gewogen voordat je de berg opgaat, mag je niets achterlaten en breng je ook al je eigen uitwerpselen in een container netjes terug naar beneden."
Mary-Claire op het kamp tijdens haar beklimming van Mount Denali
Mary-Claire op het kamp tijdens haar beklimming van Mount Denali © Privé

Relativeringsvermogen

Ondanks de uitgebreide voorbereiding slaagde ook de expeditie in Alaska niet. Weer door extreme weersomstandigheden. Bij de beklimming kwam zelfs iemand uit een andere groep om het leven, die ervoor koos om wél door te gaan. "Dat de expeditie moest worden afgeblazen is natuurlijk heel jammer. Ik heb er in mijn tent toen echt even doorheen gezeten. Maar je moet ook kunnen relativeren. Het is gewoon te onveilig om verder te gaan. Op dat moment is het belangrijkste dat je weer veilig beneden komt, want dat is ook nog een hele opgave."
Dat relativeringsvermogen is volgens Mary-Claire essentieel voor bergbeklimmers. "Je moet ook een beetje stoïcijns zijn. Er kan veel tegenzitten tijdens een expeditie en de omstandigheden zijn zwaar. Op zeeniveau kunnen mensen over het algemeen goed met elkaar communiceren, maar op zoveel honderden meters hoogte wordt dat anders. Je emoties moeten niet de overhand krijgen op zo'n berg. Een foutje is zo gemaakt en dat kan grote gevolgen hebben."
Een bergbeklimmer moet volgens Mary-Claire daarnaast fanatiek zijn en doorzettingsvermogen hebben, maar "je moet er niet in doorslaan". Dat laatste wordt ook wel summit fever genoemd. "Dat is een soort extreme drang om altijd de top te bereiken. Je moet op tijd de grens kunnen zien en weten wanneer je moet stoppen voordat het écht gevaarlijk wordt."
'Je moet weten wanneer je moet stoppen voordat het écht gevaarlijk wordt'
'Je moet weten wanneer je moet stoppen voordat het écht gevaarlijk wordt' © Privé

Tienduizenden euro's

De beklimmingen zijn niet alleen mentaal zwaar, ook fysiek vraagt het veel. Daarom zie je Mary-Claire meerdere keren per week in de sportschool. "Ik train met een zuurstofmasker. Door het zuurstofpercentage te verlagen, boots je de ijle lucht in de bergen na. Hierdoor ontstaat na enkele maanden een toename van het aantal rode bloedcellen in je lichaam, en die zijn weer nodig om meer zuurstof naar je spieren te kunnen transporteren. Hierdoor kun je betere fysieke prestaties leveren.”
Naast dat de expedities veel voorbereiding vereisen, is het ook geen goedkope hobby. Het kost tienduizenden euro's om een berg op te gaan. Een expeditie naar de Mount Everest kan je zelfs bijna een ton kosten. "Ik kan dat natuurlijk niet allemaal uit mijn eigen zak betalen. Daarom moet ik voor elke expeditie sponsoren vinden."
"Zodra ik voldoende geld bij elkaar heb, wil ik Mount Aconcagua en Denali opnieuw beklimmen. Mijn handen jeuken om terug te gaan en de top te halen. Ik hoop in december 2024 Mount Vinson in Antarctica te beklimmen en naar de Zuidpool te skiën en uiteindelijk wil ik naar de Noordpool en de Mount Everest om het project af te sluiten." Dat wordt passen en meten in haar agenda, want Mary-Claire wil ook nog een studie afronden.
Naast klimmen, studeren en een baan is Mary-Claire sinds kort ook ambassadeur van Spieren voor Spieren. "Ik ga me de komende tijd inzetten voor kinderen met een spierziekte. Met mijn aankomende beklimmingen hoop ik zoveel mogelijk geld op te halen om bij te dragen aan een mooie toekomst met gezonde spieren voor alle kinderen."
En wat als uiteindelijk de hoogste berg ter wereld, de Mount Everest, ook is beklommen? "Als ik alle bergen heb beklommen, wil ik denk ik poolexpedities gaan doen. En er zijn ook nog heel veel andere mooie bergen die ik ooit wil beklimmen."
Mary-Claire op de top van Mount Elbrus in Rusland
Mary-Claire op de top van Mount Elbrus in Rusland © Privé

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip voor de redactie? Stuur ons een bericht, foto of filmpje via WhatsApp ons of Mail: nieuws@rijnmond.nl