VOETBAL

Deze 4 Ajacieden wonen in Rotterdam: 'Laatst moest ik in De Kuip zijn, dat vond ik wel lastig'

Vier Ajacieden die in Rotterdam wonen vertellen over die soms ingewikkelde combinatie van woonplaats en clubliefde.
Vier Ajacieden die in Rotterdam wonen vertellen over die soms ingewikkelde combinatie van woonplaats en clubliefde. © Rijnmond
Ze zijn een kleine minderheid in Rotterdam en omstreken: Ajacieden. Toch zijn ze er wel, supporters van de aartsrivaal van Feyenoord. Hoe is het om voor een club te zijn die door een aanzienlijk deel van je stadgenoten wordt gehaat? Vier Ajacieden in Rotterdam vertellen over hun afwijkende smaak en de komische, soms moeilijke situaties die het oplevert.
Michel* (41) was een van de weinige Ajacieden in Goudswaard in de Hoekse Waard. “Dat kwam vooral door mijn vader en als je eenmaal gekozen hebt, ga je niet meer terug.” Een goede verklaring voor de ietwat afwijkende smaak van zijn vader als geboren Goudswaarder heeft hij niet. “Behalve dat hij zelf ook voetbalde en van mooi voetbal hield.”
Hoe het was om op te groeien in een Feyenoord-regio, als Ajacied? “Nou, ik kan me nog goed herinneren dat we in 1995 de Champions League wonnen. En ik was de enige die voor Ajax was in mijn voetbalteam. De volgende dag hadden we een toernooi en ik was natuurlijk helemaal blij, alleen die vreugde kon ik met niemand delen. Daar was ik echt een beetje verdrietig over, dat voelde heel eenzaam. En de meeste Feyenoorders konden het natuurlijk niet waarderen dat je daar blij over was.”

Narren en sarren

Hij heeft één goede vriend die ook voor Ajax is. “En die komt nota bene hier van Rotterdam-Zuid.” Veel van zijn vrienden zijn fanatieke Feyenoorders, inclusief seizoenkaarten. "Natuurlijk is dat over en weer klote opmerkingen maken, maar ruzie is het nooit. Meer op een grappige manier elkaar in de zeik nemen, beetje narren en sarren.”
Toen we in 1995 de Champions League wonnen, kon ik dat in mijn voetbalteam met niemand delen.
Michel
Op werk heeft hij die problemen niet. "Ik werk op Schiphol! Toen ik net de baan had zette ik dat op Facebook en kreeg ik allemaal reacties van Feyenoorders die zeiden: ‘Ga maar lekker naar je thuisland.’”

Tegendraads zijn

Zijn vorige baan was in De Rotterdam, naast de Erasmusbrug. “Daar werkten veel Feyenoorders, dus als Ajax van Feyenoord gewonnen had ging ik met mijn Ajax-shirt onder een dikke jas aan in de metro naar mijn werk. Dan deed ik eerst even een rondje langs alle afdelingen, om ze te pesten.” Een keer ging dat bijna mis. 's Avonds moest ik terug naar huis en moest Feyenoord voetballen en zat de hele metro vol met Feyenoorders. Toen heb ik mijn jas goed dichtgehouden.”
Hij heeft nooit spijt gehad van zijn keuze voor Ajax. “Maar het was wel een stuk makkelijker geweest om voor Feyenoord te zijn. Toch, als ik het opnieuw zou moeten doen, zou ik nog steeds voor Ajax kiezen. Het is soms lastig, maar ook wel leuk om een beetje tegendraads te zijn.” Wat dat betreft is Schiphol wel een beetje saai. “Ik heb niemand meer om mee te sparren, we zijn het altijd met elkaar eens. Dat is ook niet altijd leuk.”

Minpuntje

Ciara (34) komt oorspronkelijk uit Papendrecht en woont nu zo’n elf jaar op 'Zuid'. “Het is allemaal bij mijn vader begonnen en als kind weet je niet beter, dus daar word je mee besmet.” Ze vermoedt dat het misschien met haar Molukse afkomst te maken heeft. “Je had een belangrijke Molukse speler (Simon Tahamata, red.) en in de ArenA hangt ook ergens rechts in de hoek een Molukse vlag en zit de Molukse aanhang.”
Een hekel aan Feyenoord heeft ze niet. “Sterker nog, mijn vriend is fanatiek Feyenoorder. Toevallig heeft hij allemaal vrienden die voor Ajax zijn dus die pesten hem ook wel een beetje. Alleen de laatste tijd gaat het natuurlijk niet zo goed met Ajax, dus nu is dat even andersom.” Ze schroomt ook niet om met hem mee naar De Kuip te gaan. “De sfeer daar is geweldig, alleen ik moet niet hardop zeggen dat ik voor Ajax ben en ik ga niet naar de Klassieker.”
Mijn vriend is fanatiek Feyenoorder.
Ciara
Haar vriend was meteen enthousiast over haar Molukse afkomst. “Want lekker eten enzo. Het enige minpuntje vond hij dat ik een ‘Jood’ was, dat krijg je dan naar je hoofd. Ik zei: ‘Ik kan hetzelfde over jou zeggen.’ Dus daarin zitten we op één lijn.” Op familieverjaardagen is hij dan ook de enige Feyenoorder. “Ik heb een hele fanatieke zwager die het liefst in Ajax-tenue rondloopt. Met de Klassieker is het wel strijd en discussie. Ik probeer meestal om thuis te kijken en heb ook weleens gezegd: ‘Dit jaar kijken we niet samen.’ Want het wordt er niet gezelliger op.” Zelf heeft ze één Ajax-shirt. “Maar die doe ik alleen aan bij mijn ouders thuis als we een wedstrijd op tv kijken, dat doen we regelmatig."

Leuke zondag

Ze is een echte voetballiefhebber en kijkt bijvoorbeeld ook veel Premier League. “Ik houd gewoon van goed voetbal, alleen is Ajax dat de laatste tijd niet. Dus dan kijk ik wel, alleen met de nodige irritatie. Op mijn werk worden wel genoeg grapjes gemaakt, zéker als Ajax weer verloren heeft. Of ik een leuke zondag heb gehad, vroegen ze afgelopen maandag nog.”
Op Zuid roept ze niet van de daken voor welke club ze is. “Ik woon schuin tegenover een echt Feyenoord-café. Als ik thuis Ajax kijk en ik juich terwijl het raam openstaat zegt mijn vriend wel: ‘Jezus, niet iedereen hoeft te horen dat je voor Ajax bent.”

Neuzen en kakkerlakken

Misja (48) werd geboren in Amstelveen, maar woonde de helft van zijn jeugd in het naburige De Kwakel. “Daar zijn natuurlijk de meeste mensen voor Ajax, dus dat was een logische keuze. Aan de andere kant was mijn beste vriendje juist voor Feyenoord, want zijn vader kwam uit Rotterdam!” Hij ging zelfs een keer met hem mee naar De Kuip, naar Feyenoord-Ajax. “Ik deed natuurlijk alsof ik ook voor Feyenoord was, maar ik herinner me dat ik de blikken van mensen heel heftig vond. En er was een spreekkoor over dat Sylvie Meis de hoer van Amsterdam was, dat vond ik ook intens.”
Voor hem betekent Ajax: Cruyff, Van Basten en Bergkamp. “Toen ik 11 was werd Van Basten Europees Kampioen en daarvoor speelde hij bij Ajax. Ik heb bewust meegemaakt dat ze de Europacup II wonnen.”
Veel van zijn familie woont nog steeds in Amsterdam en omstreken. “Ik heb een neefje van 12 die écht een Ajacied is. Die heeft het de hele tijd over neuzen en kakkerklakken. Ik kan niet zo goed tegen dat soort fanatisme. Mijn zwager is ook héél fanatiek en toen hij een keer een baan in Rotterdam kon krijgen heeft hij dat geweigerd. Dat vind ik wel bijzonder.”

Belachelijke club

Misja kwam na zijn middelbare school naar Rotterdam om te studeren. “Ik voel me Rotterdammer, ik woon hier al 25 jaar.” Daarom zou hij graag voor Feyenoord willen zijn. “Dat zou ik het allerliefste willen. Ik vind het oprecht heel moeilijk, maar wat je in je jeugd hebt meegekregen is heel hardnekkig. Ik merk dat ik stiekem Ajax volg en niet Feyenoord.”
Als hij op de website van voetbalsite FC Update kijkt, checkt hij meteen het nieuws over Ajax. “En als ik dat dan lees vind ik het een totaal belachelijke club, met al dat geld, die zelfgenoegzaamheid. Alles stoort me! Maar het gaat er niet meer uit, ook al zou ik het wel willen. Het zit in mijn DNA denk ik.”
'Papa, jij bent toch voor Feyenoord?' Toen heb ik maar 'ja hoor' gezegd.
Misja
Toen Feyenoord kampioen werd met Van Bronckhorst vond hij dat ontroerend. “Ik weet nog dat ik de tv aanzette en dat als Rotterdammer echt voelde, omdat ze zo lang geen kampioen waren geweest. Het is een strijd in mezelf. Maar het jaar daarop was ik toch weer voor Ajax.”

'Papa jij bent toch voor Feyenoord?'

Tijdens het kampioenschap van Feyenoord in 2023 ging het ineens leven voor zijn oudste dochter. “Die liep ineens met een sjaal op straat en roept sindsdien af en toe hard ‘Feyenoord, Feyenoord, kampioen.’ Ik heb destijds maar meegejuicht en maar achterwege gelaten dat ik eigenlijk voor Ajax ben. Gisteren vroeg ze toevallig aan me: ‘Papa, jij bent toch voor Feyenoord?’ Toen heb ik maar ‘ja hoor' gezegd, ik wil haar ook niet teleurstellen. Ik heb wel gezegd dat ik óók voor Ajax ben, maar dat kan volgens haar niet.”
Vroeger was hij wel fanatieker, herinnert hij zich. “Dan had ik het allemaal wel moeilijker gevonden, nu relativeer je het wat meer. Ik vind het spel van Feyenoord heel leuk en Arne Slot sympathiek. Als ze Europees spelen ben ik sowieso voor Feyenoord. Het gaat nu natuurlijk niet zo goed met Ajax maar supporter ben je ook in slechte tijden. En ik vond het wel een leuke afwisseling om toen we onderaan stonden eens naar boven te kijken. Altijd voor de winnaar zijn is ook niks aan.”

Risico's opzoeken

Alexander (32) komt uit Utrecht en kreeg de liefde voor Ajax van zijn vader mee. “Hij vond dat destijds mooi voetbal en bracht mij er graag heen. Ik was denk ik 10 toen ik voor het eerst in de ArenA kwam. Alleen waar hij echt voor het mooie spel kwam, groeide bij mij echt de liefde voor de club.”
Vanaf zijn 12e ging hij in Rotterdam naar de middelbare school, voor muziek en dans. “Op die leeftijd ben je je al wel bewust dat deze stad een Feyenoord-bolwerk is en ik was redelijk fanatiek. Gelukkig kwamen op die school mensen overal vandaan, dus ik was niet de enige Ajacied.” Hij vond zelfs zijn voetbalmaatje, met wij hij regelmatig naar het stadion ging. "Dat is de laatste twee jaar wel een stuk minder omdat ik vader ben geworden, maar ik zou er graag meer willen zijn.”
Iemand zag een keer dat ik op een Ajax-site zat te kijken. Dus dat was meteen 'Vuile Jood'.
Alexander
In zijn studietijd zocht hij af en toe wel de risico's op. “Ik was een beetje eigenwijs, dus dan ging ik met mijn Ajax-sjaaltje de stad in, want dat vond ik spannend. Maar eigenlijk zie je dat niet echt, tenzij je ermee gaat lopen wapperen.” Het levert soms confrontaties op. “Zo zag iemand in een café een keer dat ik op een Ajax-site zat te kijken. Hij stond helemaal strak van de pillen, tatoeages in zijn gezicht. Dus dat was meteen ‘Vuile Jood’ etcetera.” In de meeste gevallen maken mensen gewoon grapjes. “En daar blijft het gelukkig bij.”

Met tegenzin naar Kuip

Thuis hingen meerdere Ajax-vlaggen en voetbalshirts aan de muur. "Daar kreeg ik wel regelmatig commentaar op, van zowel vrienden als klusjesmannen. Een keer kwam iemand mijn kapotte kachel maken en die stond récht onder een vlag. Dus hij stond eerst even stil en ging toen aan het werk, strak naar die kachel kijkend. Tot zijn telefoon ging met als ringtone: ‘Hand in Hand'. Toen hebben we het maar even benoemd.”
Liefde voor Feyenoord is er absoluut niet, ook geen diepe haat. “Natuurlijk worden er met vrienden genoeg grappen over en weer gemaakt. En laatst moest ik voor een banenmarkt in De Kuip zijn, daar had ik het wel even moeilijk mee. Je groeit toch op met het idee dat het echt niet kan. En een beetje ongemakkelijk was het wel, zo tussen al die Feyenoord-logo's. Ik moet wel zeggen dat ik wat milder ben geworden met de jaren, vroeger was ik gewoon niet gegaan.”
* De achternamen van Michel, Misja en Alexander zijn bekend bij de redactie, net als de echte voor- en achternaam van Ciara

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip voor de redactie? Stuur ons een bericht, foto of filmpje via WhatsApp ons of Mail: nieuws@rijnmond.nl