OPMERKELIJKE ZAKEN

Axel bijt een stuk oor van Jan af en spuugt het dan naar hem toe

Axel neemt een hap uit Jan's oor en slaat hem een gebroken neus
Axel neemt een hap uit Jan's oor en slaat hem een gebroken neus © Rijnmond
Als twee mannen een vermeende aanranding willen uitpraten, loopt het nog verder uit de hand. De ontmoeting eindigt met een afgebeten oorschelp en een bezoek aan het ziekenhuis en de rechtbank.
Axel* is een keurige jongeman van begin twintig, zou je zeggen. Bos krullen, verfijnd brilmontuur, beetje studentikoos en een donkere coltrui. “Verdachte heeft het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel toegebracht door in zijn oor te bijten”, komt de officier van justitie meteen ter zake. Verder zou Axel dezelfde man ook een gebroken neus hebben geslagen.
“Ik heb een foto gezien en het zag er niet fraai uit, dat oor”, zegt de rechter. Jan* belandt na het incident met spoed op de operatietafel in een poging zijn oor te redden. “Ik heb mijn afgebeten stuk oor opgeraapt en ben naar het ziekenhuis gegaan”, zal hij zeggen.
Op zaterdag doet Maurice Laparlière verslag van een opmerkelijke rechtszaak in onze regio. Vandaag een 25-jarige man die wordt verdacht van het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel – het afgebeten oor – en mishandeling met als gevolg een gebroken neus. Het incident speelde in augustus van 2022.
“Het komt erop neer dat er die woensdag nogal wat is gebeurd”, zegt de rechter. “Er is een incident geweest in het huis van Jan.” Axel knikt. “Ik was erbij”, reageert hij. “Bent u degene die heeft gebeten?”, vraagt de rechter. “Ja, dat klopt”, zegt Axel. “En ook geslagen. We hebben elkaar geslagen.”
“Toen u beet, heeft u hard gebeten?”, vraagt de rechter. “Zo zacht mogelijk. Dat hij een pijnprikkel voelde en om mij los te laten.” Axel formuleert zijn zinnen opvallend nauwkeurig en feitelijk. “Proefde u bloed?”, vraagt de rechter. “Pas toen hij losliet en een deel van zijn oor in mijn mond bleef hangen, proefde ik bloed”, antwoordt Axel.
Als hij op bezoek gaat bij Jan is de sfeer al snel grimmig, vertelt verdachte Axel. “Hij zei: 'Ik ga je vermoorden'.” Dan bijt Axel een deel van het rechteroor van Jan en spuugt dat naar hem toe. “Hij wilde me wurgen, ik probeerde los te komen. Ik weet dat het niet oké is. Maar ik zweer: ik had geen andere keuze”, zegt Axel in de rechtszaal over de hap die hij nam.
Hij heeft letterlijk van zich afgebeten
De advocaat van Axel
De bron van het bijten ligt in een feestje waar Axel en Jan allebei zijn. “Daar waren incidenten”, zegt Axel. “Hij had coke op. Hij probeerde eerst meisjes aan te randen. Daarna probeerde hij in een kamer mij aan te randen.” De rechter: “Dat zat u niet lekker?” Axel zegt: “Dat zat me helemaal niet lekker. Ik wilde voor één keer in mijn leven voor mezelf opkomen.”
In de dagen erna hebben Jan en Axel contact. Ze willen het uitpraten, zo lijkt het. Ze sturen berichten over en weer, waarvan de rechter er een paar voorleest. Ze klinken best gemoedelijk. ‘Ik heb een gat van een paar uur in mijn geheugen, maar ik wil wel afspreken. Ik wil wel eerst praten en niet meteen stoned zijn’, klinkt het onder andere. “Het was een onhandig lokmiddel, ik was in paniek. Maar ik was ook gekwetst”, zegt Axel nu. “Op het feest was ik bang dat ik zou worden verkracht.”
Axel heeft al jarenlang psychiatrische problemen. Hij slikt medicatie, werken lukt niet goed en hij krijgt therapie. "Ik ben er nog lang niet, maar eindelijk heb ik weer grip. Een gevangenisstraf zou mijn therapie belemmeren." Zijn advocaat zegt later: "Dit is een kwetsbare man met een laag zelfbeeld. Met gesloten voordeur bij iemand die je al eerder heeft aangerand. Hij heeft letterlijk van zich afgebeten."

Plastische chirurgie

Jan is ook in de rechtszaal. Zijn advocaat kijkt naar hem en zegt: “Hij heeft sindsdien veel psychische problemen. Hij heeft PTSS opgelopen. U mag zijn oor bekijken, het is een blijvend litteken. Er was kraakbeen weg. Dat is met huid uit de omgeving gereconstrueerd.” Dan komt Jan naar voren voor zijn slachtofferverklaring.
“Ik ben in mijn studentenwoning in elkaar geslagen." Jan staat erbij als hij voorleest. “Dit geweldsincident heeft op mijn leven veel impact gehad. Nadat ik in elkaar ben geslagen heb ik mijn afgebeten stuk oor opgepakt en ben ik naar het ziekenhuis gegaan. Daar aangekomen kreeg ik te horen dat ik acuut naar het Erasmus MC moest voor plastische chirurgie om mijn rechter oorschelp te redden.”
“Er werd een stukje huid uit mijn rechterwang getransplanteerd naar mijn rechteroor. Er werd verband aan mijn hoofd vastgenaaid en ik mocht niet meer op mijn rechterzij liggen. Ik ben met mijn vader mee naar huis gegaan, omdat ik mij in mijn eigen huis niet meer veilig voelde.” Hij slaapt lange tijd slecht en heeft 's nachts paniekaanvallen. Hij stopt met zijn stage, loopt studievertraging op en verhuist noodgedwongen. “De dader heeft mijn leven compleet overhoop gehaald. Ik hoop dat hij dat voelt.”, besluit hij. Hij wil nooit meer iets met Axel te maken hebben.
“Dit wens ik niemand toe”, reageert Axel. ”Dit is nooit eerder gebeurd. Ik ben geen gewelddadig persoon. Maar ik kon niet anders.” Een half jaar na het bijten en slaan doet Axel zelf aangifte bij de politie van wat hem zou zijn overkomen: aanranding op het feest en gewurgd tijdens het gesprek op woensdag. Hij zegt foto's te hebben van striemen in zijn nek. De aangifte leidt niet tot een rechtszaak.

'Angstaanjagend en beestachtig'

"Dit dossier is schokkend", zegt de officier van justitie. "Dit is een angstaanjagend en beestachtig feit. Zelfverdediging is niet aannemelijk. Hij komt heel veel later nog met een verklaring, nadat hij zelf al twee keer is gehoord." Axel buigt zijn hoofd en knikt langzaam als hij dat hoort. "Er is met kracht gebeten. Hij heeft gebeten in het fragiele stuk van het oor, het zachte deel. Hij wist wat er kon gebeuren, dit is zware mishandeling. Dit was bedoeld om iets te praten, maar zo praat je het niet uit."
Axel kijkt ogenschijnlijk treurig op naar de officier als ze dat zegt. Ze eist een maand cel voorwaardelijk, 120 uur taakstraf en wil dat Axel 2500 euro aan Jan betaalt. Eerder vroeg Jan al 5 duizend euro. Axel sluit zijn ogen als hij dat hoort. "Cliënt is een stuk van zijn oor kwijt", zegt de advocaat van Jan.
Dan is het de beurt aan de advocaat van Axel. "Mijn client heeft letsel aan zijn nek, letsel van de verwurging", begint de raadsman "Axel wilde weg, maar de voordeur was dicht. Meneer houdt mijn cliënt in een wurggreep. Met de aangifte van de verwurging is helemaal niks gedaan. En met kracht bijten... tja. Misschien trekt de ander zijn oor weg. Dat kan ook mis gaan. Het is geen scheenbeen."
Over het afgebeten oor zegt de advocaat: "Er is een stuk afgebeten. Het is gereconstrueerd. Ik ben geen medicus, maar het lijkt me goed gelukt. Ik dacht dat de foto van na het incident eigenlijk de foto van ervoor was. Ik vind 750 euro smartengeld meer dan genoeg." Het liefst wil hij vrijspraak. Jan kijkt timide en geslagen omlaag.
De advocaat van Jan geeft nog een laatste keer gas: "Hij is flink gehavend. Hij heeft er de rest van zijn leven mee te dealen. In de kroeg, op sollicitatiegesprek, als hij zich voor de spiegel staat te scheren, er is huid weggehaald bij zijn wang." Het laatste woord is tot slot aan Axel. "Ik had nooit naar hem toe moeten gaan. Ik had nooit moeten gaan praten", zegt hij. Dan is het tijd voor een oordeel van de rechter.
HET VONNIS - "U zegt: ik ben aangerand. Maar u verklaart twee keer niks tegen de politie", opent de rechter haar vonnis. "Op het moment dat je een hap uit iemand neemt, dan is dat zware lichamelijke mishandeling. Ik wil u niet de vernieling in helpen, maar ik vind wel dat u straf verdient. 150 uur taakstraf. Daar laat ik het bij." Ook moet Axel 2.500 euro betalen aan Jan voor de ellende die hij doormaakte.
*De naam van de verdachte en het slachtoffer zijn gefingeerd. De redactie kent hun ware identiteit.

💬 WhatsApp ons!
Heb jij een tip voor de redactie? Stuur ons een bericht, foto of filmpje via WhatsApp ons of Mail: nieuws@rijnmond.nl