Crowdfunding voor immuuntherapie is Mariska's laatste hoop

"We kunnen dat niet genezen." Het was een beklemmend moment in de documentaire Hersenleed in 2017. Daarin kreeg Mariska Jazvin uit Hendrik-Ido-Ambacht te horen dat ze een hersentumor heeft. Twee jaar later is een dure immuuntherapie in het buitenland haar laatste hoop.

In de documentaire wordt in het Erasmus MC in Rotterdam de behandeling gevolgd van drie patiënten met een hersentumor. Nu, twee jaar later, is Mariska de enige van de drie patiënten die nog leeft. "Dat is bizar", zegt ze.

Inmiddels is de 48-jarige Mariska uitbehandeld in een ziekenhuis in Antwerpen, waar ze een experimentele immuuntherapie volgde. Er is een tumor verdwenen, maar er is ook een nieuwe progressieve tumor ontstaan. Om die te behandelen is Mariska aangewezen op een immuuntherapie in Keulen. Die is helemaal aangepast aan de kenmerken van haar tumor, die zich in vijftig dagen heeft vermenigvuldigd.

Kosten

Maar de kosten van de therapie in Duitsland zijn gigantisch. "Het kost 55 duizend euro. Het is een behandeling die niet wordt vergoed door een ziektekostenverzekering." Mariska's laatste hoop om het geld snel bij elkaar te krijgen is een crowdfundingsactie die ze is gestart op haar website.

"Ik weet het, 55 duizend is echt heel veel. Ik vind het vreselijk dat je dat aan mensen moet vragen om gewoon... te kunnen leven. Maar ik zie geen andere uitweg," vertelt Mariska terwijl haar stem breekt. "Het is de enige mogelijkheid die ik heb. "

Doorgroeien

Mariska heeft een periode van drie weken vastgesteld om het geld bij elkaar te krijgen, want er is haast bij. "De einddatum is 18 juni, mijn verjaardag. Er moeten nog rapporten worden gemaakt en onderzoeken worden gedaan. Het moet heel snel gaan. Anders is het misschien wel te laat, want die tumor groeit door", legt ze uit. 

Mariska heeft er ook rekening mee gehouden dat ze het geld niet bij elkaar krijgt. "Als het niet lukt, kan ik mijn drie kinderen laten zien dat ik heb gevochten als een leeuw. Dat ik alles heb gedaan om bij hen te blijven."

Geëmotioneerd vertelt Mariska waar ze telkens weer de kracht vindt om verder te strijden tegen haar ziekte en hoe ze voortdurend op zoek gaat naar kansrijke behandelingen. "Ik weet het niet, het is een soort oerkracht. De wil om te overleven. Ik denk dan: kom op, je kan nog praten, je bent nog bij je verstand, dus zet 'm op. Nooit opgeven. "

Meer over dit onderwerp:
Nieuws
Deel dit artikel: