Rijnmond Staat Stil bij rechercheur Ab Boes

Vergeet Baantjer, vergeet Hercule Poirot, vergeet Maigret. Hier is een echte rechercheur, met de poten in de klei. Ab Boes neemt na 47 jaar afscheid van de Rotterdamse politie.

"Je moet altijd op het plaats delict gaan kijken, ook als leider onderzoek. Contact zoeken met burgers ter plaatse. Je krijgt informatie die je nooit achter je bureau vergaart."

Desnoods zet je het ter plekke op een drafje. "Bij de overval op een GWK in Hoek van Holland was de buit op het station achtergelaten. Ik ben gaan zoeken en vond een tas, met 900.000 gulden..." 

Hoe groot is dan de verleiding om...? "Dat komt niet eens in mij op. Al erken ik wel dat je als politieman soms kwetsbaar bent." Boes weet waarover hij het heeft. Hij moest een keer een collega verhoren, Richard L., die werd verdacht van corruptie. Later raakte de ex-rechercheur L. betrokken bij nog meer misdrijven.

Glijbaan

"Hij zat op een glijbaan en bleef glijden. Hij kon niet meer terug. Dat was triest voor hem, voor zijn ouders, maar ook voor de afdeling bij de politie waar hij werkte, de Criminele Inlichtingen Dienst. Dat was heel emotioneel, echt een mokerslag. Juist bij een afdeling als de CID moet je elkaar voor duziend procent kunnen vertrouwen."

Het is een pijnlijke zaak, in een carrière waarin vooral grote moordonderzoeken opvallen. Een van de eerste zaken die Ab Boes draaide, was die van de Rotterdamse metromoorden in 1989: een man die op station Zuidplein doelgericht vrouwen doodstak.

Van recente datum is de dubbele liquidatie in de Beverwaard, aan de Rhijnauwensingel. "Schrikbarend hoe jong dat deze knapen waren, tussen de 15 en 18 jaar..."

Goede herinneringen heeft hij aan het verhoor van Kobus L., de Rotterdamse zigeuner die in de jaren negentig voor drugshandel werd veroordeeld. "Echt een hele aardige vent. Toen ik een keer tijdens een verhoor zei dat ik aan mijn knie werd geopereerd, informeerde hij de volgende keer direct hoe het met mij was." Vorig jaar is Kobus L. opnieuw veroordeeld, nu voor doodslag.

Onopgelost

En dan zijn er de onopgeloste zaken die altijd blijven knagen bij de rechercheur. De moord op prostituee Judith Janga, of op de pompbediende Leeflang (beiden in 1987). Twee jaar geleden was daar de vondst van een dode baby bij de Antoine Platekade in Rotterdam.

"We hebben er heel veel manuren in gestopt. Die baby was vrijwel zeker achtergelaten door een vrouwelijk bemanningslid van het cruiseschip de Aïda Prima. We hadden DNA kunnen afnemen van alle bemanningsleden, maar het OM besloot uiteindelijk dat niet te doen. Goed, zij zijn de baas, maar ik vind het nog steeds jammer. We hebben niet het onderste uit de kan gehaald."

Zijn het zaken waar je Boes nog altijd voor kunt bellen, ondanks zijn pensioen? "Ach, je blijft blauw bloed houden..."

Het interview met ab Boes is terug te luisteren door bovenaan op de blauwe tegel te klikken.

Meer over dit onderwerp:
rijnmondstaatstil
Deel dit artikel: