Analyse: Hoe Karremans I zijn glans verloor

Een motie van treurnis van de voltallige gemeenteraad voor twee Rotterdamse wethouders deze week. Eén van die twee verloor zelfs het vertrouwen van de helft van de raad. De coalitie van zes partijen die Rotterdam bestuurt, kreeg donderdag een gevoelige tik. Hoe Karremans I zijn glans verloor. Een analyse.

Het was een kantelmoment in een al urenlang durend debat over Acato, een school voor autistische jongeren. Acato werd opgericht door een ouder van autistische kinderen, maar krijgt sinds mei van de gemeente Rotterdam geen financiering meer voor onderwijs en zorg. “Acato voldoet niet aan de wettelijke kwaliteitseisen voor zorg en onderwijs en dus kunnen we niet verder”, stelde zowel wethouder Judith Bokhove (Jeugdzorg) als Saïd Kasmi (Onderwijs). “En dat hebben ze nooit gedaan. Er zijn geen VOG-verklaringen en er is geen aansprakelijkheidsverzekering.”

Het was bijna half vijf in de middag toen de ervaren Nourdin el Ouali (Nida) opstond. Hij had zijn huiswerk goed gedaan. “Waarom stelde u in februari dat ze wel aan die eisen voldeden?”, vroeg hij, triomfantelijk zwaaiend met de beantwoording van raadsvragen uit februari van dit jaar. Daarin schreef Kasmi inderdaad dat Acato ‘sinds eind december’ aan de minimale eisen voor een PGB-aanbieder voldoet. De raad was verkeerd geïnformeerd en dus was het crisisberaad, urenlang.

Interne kritiek

In de weken voorafgaand aan dit debat hoorde je het al wel in de wandelgangen. Politici van coalitiepartijen die het optreden van de twee betrokken wethouders afkraken en vinden dat er wordt geblunderd. En dat werd in dit debat, een jaar na de vorming van de coalitie van VVD, D66, GroenLinks, PvdA, CDA en ChristenUnie-SGP, voor het eerst expliciet.

"De uitvoering was ongekend belabberd", zei zowel CDA als VVD over het optreden van Bokhove en Kasmi. De wethouders boden zelf hun excuses aan en daarmee leek de kous af. Maar met de vondst van El Ouali kon de coalitie een gevoelige tik op de vingers niet meer voorkomen. Het werd een motie van treurnis, gesteund door álle partijen. Ook GroenLinks en D66 steunden deze gele kaart voor hun  wethouder. Dat is zeldzaam.

Geboorte Karremans I

Terug naar een jaar geleden. 26 juni. Locatie: Noordereiland. De opluchting is groot als de zes fractievoorzitters hun krabbel onder het coalitieakkoord ‘Nieuwe energie voor Rotterdam’ zetten. Bijna 100 dagen van onderhandelen waren ervoor nodig. In een moment van euforie pakt Judith Bokhove (GroenLinks) de stift en krabbelt een I achter de naam van haar jonge VVD-collega: Karremans I is geboren (zie foto). 

Euforisch omdat hij het is geweest die deze combinatie mogelijk heeft gemaakt. Een door links zo gewilde coalitie zonder de grootste partij van de stad: Leefbaar Rotterdam. Na maanden van touwtrekken besloot Vincent Karremans (VVD) zich aan te sluiten bij het linkse blok van D66, GroenLinks en PvdA. Bokhove en hij mochten bouwen aan een nieuwe coalitie.

Grote ambities heeft Karremans I: Rotterdam moet koploper energietransitie worden, 18.000 huizen bouwen, 8.000 mensen uit de bijstand helpen en een Deltaplan Schulden ontwikkelen. Met frisse moed begint de nieuwe ploeg aan de klus en het moet anders: Bij de installatie van het nieuwe college spreekt loco-burgemeester Wijbenga de wens uit dat de verhoudingen in de sterk gepolariseerde gemeentepolitiek van Rotterdam normaliseren en belooft hij samen te werken met de oppositie.

Dat lijkt een jaar later (vooralsnog) niet gelukt. Een van de wethouders (Visser) is inmiddels opgestapt vanwege een lekaffaire en kreeg zelfs een collectieve aangifte van de oppositie aan zijn broek. En nu dus twee anderen die een motie van treurnis kregen.

Na het felle debat van donderdag zochten de architecten van Karremans I elkaar op. In de statige Burgerzaal van het Rotterdamse stadhuis zaten ze er aangeslagen bij: Co Engberts (PvdA), Chantal Zeegers (D66), Christine Eskes (CDA) en Karremans. Ze waren het over één ding eens: Dit moet anders. Gesproken wordt over het herinrichten van departementen, zodat er beter wordt samengewerkt tussen de tien wethouders.

Glans verloren

Aan verschillende doelstellingen van het college wordt weliswaar rustig doorgebouwd: Richard Moti (PvdA) sloot een werkakkoord en richt de begeleiding van bijstand naar werk daadwerkelijk anders in, Bas Kurvers (VVD) speurt dagelijks naar nieuwe mogelijkheden om hoge woontorens te bouwen en Michiel Grauss (CU-SGP) rolt zijn schuldenaanpak uit om Rotterdam definitief uit de ‘foute lijstjes’ te halen.

Toch is de glans van Karremans I verloren gegaan. Het vertrouwen tussen coalitie en oppositie was nog niet eerder zo laag en nu komt de kritiek op het college ook van binnenuit. Acato is afgehandeld, maar op weg naar de zomervakantie wachten nog een andere paar lastige hobbels: Het Warmtebedrijf kost miljoenen extra, de Hoekse Lijn rijdt voorlopig nog niet en de Voorjaarsnota wordt komende week gepresenteerd.

Misschien dat er na het zomerreces weer aan wat 'nieuwe energie' voor Rotterdam kan worden gewerkt, door Karremans I.

Meer over dit onderwerp:
Nieuws Politiek010
Deel dit artikel: