ARCHIEF RIJNMOND 30 juni 2019 – Wonderlijke man

Afgelopen week heeft mijn vrouw iets opmerkelijks tegen mij gezegd in bed. Aan het eind van een dag waarop ik flink had lopen klussen in huis zei ze tegen me: ‘Je bent een wonderlijke man.’

We zouden die dag eigenlijk gaan varen met een vriend die een boot heeft. U weet: beter dan een boot hebben is een vríend met een boot hebben.

Maar de avond voordat we aan boord zouden stappen, belde de vriend af. De boot maakte water en hij wilde eerst weten waar dat water vandaan kwam.

Oké, dan heb je je ingesteld op een hele dag varen.
En die dag gaat niet door.
Wat nu te doen?

Gewoon doorgaan met mijn activiteiten van de dagen ervoor leek me niet zo’n goed idee. Want ik had die dagen tussendoor wel wát kunnen doen voor de radio, maar ik had me ook voortgesleept van de ene lethargische inzinking naar de volgende. Ik had totaal geen puf. De warmte zal daar wel een rol in hebben gespeeld, maar die verklaarde voor mijn gevoel niet alles. Misschien had ik wel iets onder de leden. Ik bedoel: ik doe vaak een middagdutje, en soms doe ik dat ‘middagdutje’ al aan het eind van de ochtend, maar twéé dutjes op één dag is ook voor mij uitzonderlijk.

Dus: wilde ik die plots vrijgekomen dag niet ook in een soort motivationeel zwart gat laten verdwijnen dan was actie geboden.

‘Ik heb een plan,’ zei ik tegen mijn vrouw. ‘Ik ga de kasten in het souterrain afbreken en afvoeren, en ik ga eens beginnen om een doorgang te maken in het tussenwandje daar.’

Wij zijn al een tijdje geleden begonnen om ons souterrain anders in te richten. Er moesten wat kasten uit, en in een tussenwand die mijn vrouw en ik jaren geleden zelf hebben geplaatst wilden we een doorgang hebben, een opening.

Mijn vrouw vond het een geweldig plan en ik ging aan de slag.

In een rustig tempo heb ik de legkasten gedemonteerd, en heb ik alle panelen in de auto geschoven en afgevoerd naar het milieupark. Liever had ik gezien dat iemand anders ze weer gebruikte, maar noch op Marktplaats noch via Facebook had zich een gegadigde getoond, dus dan maar wegkieperen de hele handel.

Dat was al een paar uur werk, en daarna heb ik me meteen met potlood, meetlint, stanleymes en reciprozaag op de tussenwand van gips en hout gestort. Halverwege de avond hadden wij een mooie poort in die tussenwand.
En we zijn meteen verder gegaan om allerlei zooi uit de weggemieterde kasten uit te zoeken. Wat mocht daarvan ook de vuilcontainer in, wat was voor de kringloop, en wat zou misschien nog wat opbrengen via Marktplaats?

Toen we uiteindelijk in bed tolden, konden we terugkijken op een zeer, zeer welbestede dag. We waren enorm opgeschoten. Met dank aan de vriend met zijn lekke boot en aan de tomeloze werklust die óók in mij verscholen ligt. Ik kan nog wel wat meer dan apathisch op de bank hangen en de dutjes aan elkaar rijgen.

Dat enorme verschil tussen mijn energie op de ene en op de andere dag ontlokte bij mijn vrouw de constatering: ‘Je bent een wonderlijke man.’

De volgende dag zongen die woorden nog na in mijn hoofd.
Ik dacht: die lamlul op de bank en dat werkpaard dat zich in het zweet werkt, dat ben ik allebei.

Maar hoe zou je mij nou omschrijven als je daarnaar wordt gevraagd? Mijn vrouw zet mij weleens neer als een vriendelijke reus. Waar ik wel iets in herken. Maar hoe rijm je die bezigheden met elkaar die ik net schetste?

Ik vroeg het mijn vrouw de volgende dag tijdens een wandeling in het bos.
Haar antwoord: ‘Ik zou zeggen dat je moeilijk bent aan te sturen. Niet dat je nou zo nodig aangestuurd móet worden, of dat ík daar mee bezig ben. Maar jouw motivatie om iets te doen, of juist niet te doen, komt bij jou helemaal van binnenuit. Argumenten van mij lijken daar weinig invloed op te hebben. En misschien je eigen argumenten ook niet.’

Ik begreep wat ze zei.
We liepen verder.

En toen moest ik denken aan die buitenlandredacteur bij een krant die bij menig verhaal over de situatie in weer een of ander ver gelegen oord als kop plaatst: de naam van het land, en dan ‘land van tegenstellingen’.

Syrië, land van tegenstellingen.
Amerika, land van tegenstellingen.
Ja, ook: België, land van tegenstellingen.

Een enorm cliché. Want in elk land heb je tegenstellingen. En in de meeste landen heb je grotere tegenstellingen, grotere verschillen, dan binnen het relatief egalitaire Nederland. Dus het zegt weinig.
Er klinkt misschien vooral onmacht in door om een land werkelijk te begrijpen.

En toen realiseerde ik me dat ik me pas echt zorgen moet maken als mijn vrouw mij zo gaat typeren: ‘Roland Vonk, man van tegenstellingen.’
Want dan weet ik: mijn vrouw beschrijft mij als een land, als een buitenland, dat ze niet begrijpt.

Dan ben ik toch liever ‘wonderlijk’.


SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je – John Verkroost

WINTER IN JUNI
2. Let it snow – Shirma Rouse
3. Elfstedentocht – Drs P

MEI-JUNI-JULI
4. O Leerbroek – Izak Boom
5. Juni – Drs. P
6. Juli – Carmenkata

GEESTELIJK GEDOE
7. Vandaag ben ik vrolijk – Goslink
8. Lying hearts that lie awake at night – Margriet Sjoerdsma

POP JAZZ IN ROTTERDAM
9. With all my heart and soul – Louis de Vries
10. Taking a chance on love – Rita Reys & Art Blakey
11. Tampico – Miller Sextet met The Mellow Mills 
12. Don’t blame it on that girl – New Cool Collective & Matt Bianco

AANKONDIGINGEN
13. Americanas – Metropole Orchestra Big Band
 

Meer over dit onderwerp:
archiefrijnmond
Deel dit artikel: