ARCHIEF RIJNMOND 7 juli 2019 – De conditie van de benen

Afgelopen week heb ik weer eens naar benen gekeken. Naar benen, u leest het goed.

Naar die van mezelf en naar die van anderen.
Naar die van vrouwen én naar die van mannen.

Het begon ermee dat ik bij mezelf nu toch wel op meerdere plekken op mijn linker onderbeen het begin zie van zogeheten spataderen.
Aderen waar het bloed niet meer fijn in doorstroomt, maar doelloos heen en weer beweegt als gevolg van klepjes die niet meer helemaal sluiten.
Wat je ziet zijn vage blauwpaarse, kronkelige bloedvaten net onder de oppervlakte.

Die spataderen van mij verkeren nog maar in het beginstadium, lijkt mij. Maar je kan er natuurlijk donder op zeggen dat het erger wordt.

Zit ik ermee?
Nou, beter van niet, want lang zitten of staan is niet bevorderlijk. Veel bewegen is beter.
Maar wat ik natuurlijk bedoel: zit ik er geestelijk mee?

Niet bovenmatig. Met het ouder worden komt dat soort dingen nou eenmaal. Ik word deze zomer 60. Stukje bij beetje zet het verval op allerlei fronten in. Het is nu nog beperkt. Je hoopt vooral dat je niet te veel last gaat hebben van de grotere aftakeling die onherroepelijk komt.

En je gaat om je heen kijken.

Vorig weekend ben ik meegelopen met de Jazzroute door de binnenstad van Rotterdam, een route langs allemaal historische jazz-locaties met aangename concertjes als onderdeel van North Sea Round Town, het festival in de stad in aanloop tot North Sea Jazz in Ahoy.

Die Jazzroute voerde naar het terras van café Timmer aan de Oude Binnenweg, vlak bij de plek waar ooit het legendarische ‘negro-palace’ Mephisto een podium bood aan opzwepende jazz, en ik keek zo eens naar de oudere bezoekers van de Jazzroute die op het terras waren neergestreken voor een concertje van Hermine Deurloo.

Het was warm en ik zag veel dames in zomerjurken en heren in korte broek.

Het was een feest van spataderen. Ik kon ze overal aanwijzen. Tellen was onbegonnen werk.

En toen dacht ik aan dat bericht laatst, over een advies van het ministerie van Sociale Zaken in een online folder van de Arbo over hoe je te kleden op de werkvloer bij extreme temperaturen. In die folder staat onder meer: ‘Uit onderzoek blijkt dat op echt warme dagen 14% van de vrouwen een (korte) rok draagt naar het werk, met blote benen. Volgens de etiquette hangt de keuze voor een panty af van de ‘roklengte en de conditie van de benen’. Maar uiteindelijk maakt u uiteraard uw eigen persoonlijke keuze die past bij uw werkomgeving.’

En over het dragen van een korte broek door mannen citeert de folder ook weer de etiquette door te stellen ‘dat een zakelijke omgeving en een korte broek niet best samengaan’. Maar natuurlijk is het ook hier weer een eigen keuze.

Half Nederland is over deze tekst gevallen. Althans: in menige talkshow is erover gesproken. Het is ook wel opmerkelijk dat het bij de dames wel gaat om de ‘conditie van de benen’ en dat zoiets bij de heren ongenoemd blijft.

Seksisme, kun je dan makkelijk roepen.

Waar de overheid natuurlijk niet het alleenrecht op heeft.
Dit soort seksisme is overal.
Overal worden vrouwen – veel en veel meer dan mannen – afgerekend op hun uiterlijk.

Al zal er vast ook kritiek zijn op mannen met bespataderde benen in korte broek.

Ik zou denken: is het niet überhaupt twijfelachtig om mensen aan te raden om delen van hun lijf die wat minder beantwoorden aan het geldende schoonheidsideaal maar een beetje te verbergen?
Is de boodschap dan niet: een deel van jou mag er niet zijn?
Doen we elkaar daarmee niet tekort?

De aanblik op dat terras afgelopen week maakte ook allesbehalve afschuw of afgrijzen in me los. Al die - al dan niet beginnende - spataderen die ik zo links en rechts zag meetikken op de maat van de muziek maakten vooral ontroering bij me los.
Alsof die aderen precies wilden zeggen wat ik ook bijna hoor als ik naar mijn eigen benen kijk: ja, we worden ouder, maar we trekken ons daar zo min mogelijk van aan.


SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je – John Verkroost

2. Puttin on the Ritz – Johnny Plonsky

JAZZROUTE
Eigen opnames van de Jazzroute door Rotterdam van North Sea Round Town van 30 juni 2019.
3. John Buijsman over Mephisto
4. Mike Boddé over Mephisto, B14, de Jazzbunker en Pschorr
5. Schiedamschedijk - Mike Boddé

DRS P
Eigen opnames van de presentatie van de bundel bladmuziek ‘Zing & speel mee met Drs. P’ in bierhandel De Pijp op 5 juli 2019.
6. Ivo de Wijs over Drs. P
7. Dodenrit – Pierre van Duijl & Paul Prenen

AANKONDIGINGEN
8. Americanas – Metropole Orchestra Big Band

 

Meer over dit onderwerp:
archiefrijnmond
Deel dit artikel: