Bijzondere archeologische vondst te zien op Maasvlakte

Een uniek deel van een scheepswrak is woensdag geplaatst op de Tweede Maasvlakte. Het is bijzonder omdat het zo’n groot stuk van het schip is. Het wrak is in november 2018 bij werkzaamheden aan een net aangelegde kade op de Eerste Maasvlakte ontdekt.

“Dat je zulke grote wrakstukken in één keer naar boven kan halen, is bijzonder”, zegt Bert Oosthoek van het Havenbedrijf Rotterdam. “Meestal komen stukjes naar boven.” Het scheepswrak is te zien bij Futureland op de Tweede Maasvlakte.

Maasmonding

Het schip is vergaan in de Maasmonding. Een beruchte plek vanwege verzanding. Waarschijnlijk is het schip op een zandbank is gelopen waarna het schipbreuk heeft geleden. De afgelopen maanden hebben de archeologen het wrak kunnen onderzoeken. 

Ook dat is bijzonder, zegt maritiem archeoloog Wouter Waldus: “De Maasmonding is vrij onbekend voor wat betreft scheepswrakken. Er is wel een aantal vondsten gedaan maar de kans om dingen zorgvuldig en goed te onderzoeken is er niet geweest.” 

Die kans heeft Waldus nu wel gehad. “Nu hebben we dankzij het Havenbedrijf Rotterdam de tijd gehad om een scheepsdeel in droge omstandigheden te onderzoeken, dat is heel bijzonder. Dit is een groot zeegaand schip en kans om dat in een droge bouwkuip te kunnen onderzoeken, is heel erg bijzonder.” 

Bakboord

Het onderzoek heeft dan ook veel informatie over het schip opgeleverd. Het deel dat aangetroffen is, is de bakboordzijde. “We vermoeden dat de oorspronkelijke lengte ongeveer dertig meter moet zijn geweest”, vertelt Waldus. “Dat kunnen we aflezen op basis van de verhoudingen, het zijn robuuste scheepsonderdelen.” 

Het is zelfs bekend in welk jaar de boom is gekapt die voor de bouw van het schip is gebruikt. “We hebben jaarringonderzoek laten uitvoeren en daaruit blijkt dat de boom is gekapt in het jaar 1717.” Ook is gebleken dat de boom in Noord-West Duitsland heeft gestaan. 
 
De boom is geïmporteerd voor de scheepsbouw. “Er stond in de 18e eeuw in Nederland geen boom meer overeind. Alles werd gebruikt voor de scheepsbouw. Men voerde dus het hout vanuit het buitenland aan”, weet Waldus. 

Details

“Het is een schip dat vol zit met allerlei details. Die schepen voeren op zee en men deed er alles aan om ze zo lang mogelijk in de vaart te houden. Allerlei organismen als boormosselen en paalworm vraten het eikenhout van zo’n schip op. Op dit wrak zijn nog de restanten aanwezig van een beschermingslaag van naaldhout. Onder die laag zit een laag van pek en dierenhaar die ook weer voor bescherming zorgt” 

Hoe het schip heet, is niet duidelijk. Nog niet. “Bij schepen is het onderzoek nooit af. Echt niet”, besluit Waldus. 

Meer over dit onderwerp:
Nieuws Vergeten Verhalen
Deel dit artikel: