ARCHIEF RIJNMOND 1 september 2019 - Verbondenheid

Afgelopen week heb ik aan de lopende band het gevoel gehad dat ik op mijn plek was in het gezelschap waarin ik vertoefde.

Een avondje tussen artiesten en cabaretkenners in Amsterdam. Ik had het gevoel dat ik op dezelfde golflengte zat.

Op een platenbeursje babbelend met handelaren en verzamelaars. Ik voelde dat dit mijn biotoop was.

Op een verjaardag met Rotterdamse artiesten en gewoon aardige mensen die ik hiervoor niet kende. Ik voelde me thuis.

Nog even wat drinken met collega’s in het café. Iets maakte dat ik me minder een buitenstander voelde dan anders.

Presentatie van een boekje in een rijdende tram. Ik hoorde erbij.

Verjaardag van een van mijn zussen. Gezellig. Geanimeerd.

Met wat mensen op een terras overleggen over een te verschijnen boekie. Een heel natuurlijk samenzijn.

In al die gevallen in één week voelde ik me verbonden met de mensen met wie ik verkeerde. En dat viel me nogal op. Want dat is bepaald niet altijd zo.

Ik weet niet hoe dat bij u gaat, beste lezer, maar ik kan me een enorme buitenstaander voelen. Een waarnemer, een observator, een antropoloog van Mars bijna. Dat je niet echt deelneemt, maar vooral beschouwt. Van een afstandje.

Een vriend van me zegt weleens dat je mensen kunt indelen in ‘deelnemers’ en ‘toeschouwers’. En hij rekent zichzelf en mij tot de toeschouwers.
In gedachten geef ik hem daar meestal wel gelijk in. Maar van de week voelde ik me dus bij allerlei gelegenheden een deelnemer. Iemand die erbij hoort.

En dan ga je je natuurlijk afvragen: waar zit hem dat in? Waar komt dat door? En: is dat blijvend?

Ik denk niet dat het blijvend is. Er komen vanzelf weer grijze, grauwe winterdagen waarop de zon nauwelijks boven de horizon komt en ik de neiging heb om mezelf thuis achter dichte gordijnen zoek te maken in de computer. Ik maak me geen illusies.

Maar waar komt het dan door dat het nu anders is?

Ja, wist je dat maar. Het is zoiets als het weer. Of als stemming. Misschien ís het wel gewoon een kwestie van stemming, zo’n gevoel van verbondenheid.

En wat kun je doen om in zo’n stemming te kómen, of die vást te houden als je ‘m eenmaal hebt? Ja, misschien wel een XTC-pilletje slikken. Daar schijn je van in een bui te komen dat je van iedereen houdt. Ik heb er geen ervaring mee, en dat wou ik maar zo laten, met mijn talent voor onmatigheid. Het lijkt me beter om te vertrouwen op mijn eigen productie van knuffelhormonen, van zogeheten oxytocine. Want daar lijkt me mijn positieve gevoel van de laatste tijd op terug te voeren.

Alleen is er iets ingewikkeld aan de hand met dat hormoon, dat trouwens ook als neurotransmitter werkt, als u dat wat zegt.

Het hormoon maakt dat je je verbonden voelt met andere mensen. Maar hoe ontstaat het? Door positief contact. Door verbondenheid.
Dus het gevoel wordt gestimuleerd doordat je het gevoel al hébt.
Dat lijkt me een cirkel.
Waar begint het dan?
Hoe kom je binnen?

Het is mij een raadsel.
Maar soms bén je ineens ‘binnen’.
 
In die gezelschappen waarin ik van de week verkeerde is mij herhaaldelijk de vraag gesteld hoe het met me gaat. Als een soort beleefdheidsfrase, én uit oprechte belangstelling.

Vaak weet ik helemaal niet hoe het met me gaat.
En daarom antwoord ik tegenwoordig meestal maar met: ‘Geen idee.’

Maar van de week ging het bij nader inzien heel goed.
Mag ik daarom de band nog even terugspoelen?

- Hoe gaat het met je?
- Heel goed! Dank je. En met jou?


SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je – John Verkroost

2. Sweet soul music – Peter Vlietstra & Rotterdam City Soul Revue

FRED EN HET GEHEIM VAN DE HAVEN
Montage van de presentatie van het boekje ‘Fred en het geheim van de haven’, aangekleed met liedjes die bij dat boekje horen
3. Ik ben Fred - Joris Lutz
4. Niet dan, nou dan - Joris Lutz
5. We gaan vooruit - Joris Lutz
6. Naar de haven - Joris Lutz
7. Eerlijk delen - Joris Lutz
8. Zwabberen - Joris Lutz
9. Piet Hein - Joris Lutz
10. Klaar is Kees - Joris Lutz

AANKONDIGINGEN
11. Americanas – Metropole Orchestra Big Band

12. Etiquette – Jan Beuving
13. He ain’t heavy, he’s my brother - Ger Smit
14. Vatapa - Agnes Gosling

Meer over dit onderwerp:
archiefrijnmond
Deel dit artikel: