Paul en Wim leiden excursies Wereldhavendagen in goede banen: 'Niet gek te krijgen'

Aan de voet van het ss Rotterdam staan zaterdagmiddag twee mannen in blauwe t-shirts. Wim (75) en Paul (70) werken als vrijwilligers tijdens de Wereldhavendagen in Rotterdam. Wim al vijftien jaar, Paul twaalf jaar. De mannen zorgen dat de bus- en bootexcursies op tijd en met de juiste bezoekers vertrekken. "En op tijd weer terugkomen", lacht Wim.

Maar na al die jaren komt er een einde aan de inzet van de twee. "Er komt een tijd dat je denkt: moet er geen vers bloed in?", zegt Paul. "We zitten beiden 'in de 70-serie'. We zijn van 07:00 tot 20:00 uur bezig hier, dat is best heel intensief."

Het is nogal een klus, dat coördineren van alle excursies met chauffeurs, gidsen en bezoekers, tijden en routes. "Je moet een jaar of twee meelopen, dan heb je kans dat je het door gaat krijgen", zegt Wim.

Teamwerk

Wim legt uit dat er wel eens een verkeerde naam bij de verkeerde bus staat, of het verkeerde busnummer. "We hebben het onder de knie met z'n drieën nu en het loopt gesmeerd. We zijn er hartstikke blij mee en we doen het graag."

Dat betekent niet dat er geen fouten worden gemaakt, maar Wim en Paul zijn niet voor niets een team. "Wat ik fout doe, maakt hij weer goed en omgekeerd precies hetzelfde", lacht Wim.

"Het is niet alleen de organisatie maar ook de veranderingen die dagelijks voorkomen", gaat Paul verder. "Vandaag hadden we toevallig een voorval dat we voor één excursie twee gidsen hadden. Dat is beter dan geen gidsen, maar dan moet je het toch gaan verdelen." Problemen worden altijd opgelost, maar tot het laatste moment moeten Wim en Paul aanpassen en improviseren.

Niet gek te krijgen

Toch laten de mannen zich niet snel kisten. "Of we zijn gek, of we zijn niet gek te krijgen, anders doe je dit niet", zegt Paul lachend.

"Vanmiddag ging er zes bussen tegelijk weg. Dan wordt het een beetje druk", zegt Paul. "In plaats van één bus met vijftig mensen, heb je er driehonderd staan. Die denken dat er dus geen plekje in de bus is, terwijl ze wel gereserveerd hebben. Maar, zoals Wim zegt, we leiden het in goede banen en ze komen met een big smile terug."

Halverwege de middag mogen de mannen pauzeren. "Even een tukkie doen en dan beginnen de avondexcursies. Dat zijn ook zo'n drie - vier bussen."

Hart voor de haven

Maar voor Wim en Paul wordt het tijd het stokje door te geven aan jongere vrijwilligers. "We zoeken nog enthousiaste mensen die dit horen en wat kennis hebben van de haven om volgend jaar mee te doen", zegt Paul. 

De Wereldhavendagen zijn een fantastisch mooie drie dagen", vult Wim aan. "Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die het niet mooi vinden. Ze hebben een jaar de tijd om voor vervanging te zorgen."

Volgens Paul is enthousiasme het belangrijkste. "Het bloed moet wat harder door je lijf stromen als je praat over de haven."

Meer over dit onderwerp:
Nieuws Wereldhavendagen Rotterdam
Deel dit artikel: