ARCHIEF RIJNMOND 8 sept 2019 – John de Mol

Afgelopen week heb ik een kijkje gekregen in de geest van mensen met een meer dan gemiddelde geldingsdrang. Ik denk: de geest van ondernemers en artiesten.

En dat gebeurde bij het verkopen van spullen op veilingsites.

Mijn vrouw en ik wonen in een vrij groot huis dat afgeladen is met spullen. Een niet onbelangrijk deel van dat alles gebruiken we niet of nauwelijks. Dat mag eigenlijk wel weg. En wij zijn nu zover dat we zo ongeveer continu in een staat van ‘opruimen’ verkeren.

Tot een paar jaar geleden gaven me spullen makkelijk weg. Ik bracht soms een autolading vol naar de kringloop. Maar sinds mijn vrouw geen betaalde baan meer heeft, we minder te besteden hebben, en we iets voorzichtiger moeten omspringen met geld, proberen we nog wat te ‘beuren’ voor wat we allemaal wegdoen.

Het gaat doorgaans niet om grote bedragen, maar het lukt aardig, dat verkopen, en van de week merkten we dat een zeker fanatisme bezit van ons heeft genomen. Bij elke tien of twintig euro die we vangen gaat bij wijze van spreken de vlag uit - zo, die hebben we maar weer mooi binnen. Ik houd ook een totaalstand bij van wat we overhouden aan onze opruimwoede. En ik voel een zekere triomf als we weer een rond bedrag hebben bereikt.

Maar het is niet alleen het geld, heb ik gemerkt.

Het is ook prettig te weten dat allerlei dingen die voor ons ooit betekenis hebben gehad nu bij anderen terechtkomen die er blij mee zijn en er wat mee doen. Dat spullen weer een functie krijgen. Ergens voelen we ook dat we een bijdrage leveren aan een wat duurzamere samenleving. En misschien wel de grootste ontdekking: we krijgen plezier in het spel.

Dat je iets aanbiedt, dat iemand anders dat wil hebben, en dat die persoon er wat voor over heeft. Op de een of andere manier voelt dat als een daad van bevestiging.

En dat zette me van de week aan het denken.

Je ziet in de media weleens ondernemers die het voor het geld helemaal niet meer hoeven doen, maar die stug doorgaan met waar ze hun fortuin in hebben gemaakt. John de Mol bijvoorbeeld. Als ie niet wil, hoeft die man natuurlijk nooit meer te werken. Sterker nog: hij zal voldoende hebben vergaard om voor zeker tien generaties na hem een leven in volstrekte ledigheid financieel mogelijk te maken. Maar hij gaat gewoon door met tv-formats bedenken en programma’s maken. Waarom? Het zal hem voldoening geven. Hij zal het ‘spel’ leuk vinden. Iets verzinnen waar mensen naar kijken. Iets creëren dat succes heeft. Iets op poten zetten dat geld oplevert.

Zoals je ook artiesten hebt die voor het geld helemaal niet meer hoeven op te treden en tóch doorgaan. Omdat het meer oplevert dan alleen geld. Omdat ze er plezier in hebben. Omdat succes hebben met optreden hen als het ware bevestigt in hun bestaan.
Dan zíjn ze iemand.

Iets daarvan proeven mijn vrouw en ik nu dus met het uitventen van onze oude rommel.

Al past daarbij wel een aantekening.

We hadden het er van de week over.
Mijn vrouw moest toegeven dat als ze zes dingen op Marktplaats zet en daar geen enkele reactie op komt, ze haar motivatie wel een beetje voelt wegsijpelen.
‘Ja,’ zei ik daarop. ‘Daarin zie je dan het verschil tussen ons en John de Mol.’


SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je – John Verkroost

2. Effervescence - Dolf van der Linden and his Orchestra

100 JAAR DRS P
Eigen opnames uit Kleine Komedie, 24 augustus 2019
3. Griekse tango – Jan Beuving
4. Zonnig Mexico – Don Quishocking
5. Ripspiqué – Gerard Cox

VROUW HOUTEBEEN
Montage van eigen opname theatervoorstelling Vrouw Houtebeen, Zuiderstrandtheater Scheveningen, 6 september 2019
6. Vrouw Houtebeen – Loes Luca & Residentie Orkest Den Haag

7. September – Carmenkata

AANKONDIGINGEN
8. Americanas – Metropole Orchestra Big Band

9. Wereldhavenlied – Gerard Cox
10. Sla – Drs. P

Meer over dit onderwerp:
archiefrijnmond
Deel dit artikel: