Het gaat 'geweldig' met hond Orville

Het gaat goed met hond Orville. Het dier uit Spanje was sinds vorige week vermist nadat hij bij aankomst op Rotterdam The Hague Airport zo angstig was, dat hij wegrende. Woensdagavond kon de hond eindelijk gevangen worden.

"Hij vindt het hier hartstikke leuk", vertelt Jolanda Holverda, van speurhondendienst Team Arie. Orville is woensdagavond bij haar thuis gebracht. Daar blijft hij de komende dagen ook, om even tot rust te komen. "Hij slaapt veel."

Het toekomstige baasje van Orville heeft de hele middag bij de hond gezeten, om alvast een band op te bouwen. "Toen ze binnenkwam lieten mijn honden haar niet dichterbij komen. Ze beschermden Orville echt en gingen voor hem staan", glimlacht Holverda. Met de andere honden kan Orville het dan ook goed vinden.

De tekst gaat verder onder de video

Het vangen van Orville had nog aardig wat voeten in de aarde, vertelt Marianne Dalhuisen van Dogsearch Nederland. Van vrijdag tot woensdag is een team van vrijwilligers 24/7 bij de hond gebleven, vertelt ze. "Orville was behoorlijk in paniek nadat er een soort klopjacht was ontstaan." Veel mensen wilden helpen met het vinden van de hond, maar dat had een averechtse werking. "Hij rende in paniek de A13 op."

Gelukkig kwam hij weer heelhuids van de snelweg af, maar de angst was groot dat het nogmaals fout zou gaan. Vandaar dat de nieuwe locatie van Orville ook niet bekend werd gemaakt. "Mensen bedoelden het goed, maar we moesten rust creëren."

En dus werd er op een kruispunt, waarvan het vermoeden bestond dat Orville er regelmatig langskwam, een kooi gezet. "Dat fungeerde als een soort voederpunt", legt Dalhuisen uit. "Het idee was dat Orville uiteindelijk aan een koord in de kooi zou trekken, waarna de val zich zou sluiten. Maar dat deed hij maar niet."

Vier dagen en drie nachten lang hebben vrijwilligers van Dogsearch bij de Doenkade gepost. "Een team van twintig man, die elkaar om de 3 à 4 uur afwisselden." 

Eén kans

Daarna was het voor Dalhuisen duidelijk dat het op deze manier niet zou werken. "Toen hebben we een handmatige val gebouwd, heel secuur. Je hebt ook maar één kans om het te proberen met die val. Als het mislukt ben je de hond kwijt." Er hing dus behoorlijk wat vanaf. 

"Je moet je voorstellen, die vrijwilligers zitten in het pikkedonker naar een lampje verderop te kijken", legt Dalhuisen uit. Dat lampje zit vast aan de deur van de kooi. "Als het lampje naar beneden valt, is dat een teken dat de kooi dicht is geklapt. Dan kom je in actie."

Dinsdagavond is ze - voorzichtig - de kooi ingegaan om Orville gerust te stellen en een tuigje om te doen. Met extra lijnen kon ze hem naar de auto brengen. "Hij probeerde in alle paniek weer weg te komen, maar we hadden hem goed vast."

Een dag later realiseert ze zich pas echt dat het gelukt is. "Het is een heel gelukkig gevoel", zegt ze glimlachend. "Het hele team is hyper en opgelucht. En er zijn behoorlijk wat tranen gevallen. Maar hier doen we het voor. We zijn een gepassioneerde groep die een hond weer thuis wil brengen."

Meer over dit onderwerp:
Nieuws
Deel dit artikel: