Getroffene politiekogel is 'oud-militair met psychische problemen'

De man die dinsdagavond in zijn flat aan de Chinese Tuin in Rotterdam door een agent werd neergeschoten, lijdt mogelijk aan PTSS. Volgens bewoners gaat het om een oud-militair van 29 die kampt met psychische problemen. "Dit is diep tragisch, hij verdient juist hulp."

"Hij kwam bij me aan de deur, omdat het niet goed met hem ging", zegt buurman Lucas. "Of ik de politie wilde bellen voor hulp. Dat deed ik en een minuut of twintig later kwamen ze. En toen ging het echt mis."

Gillen en schreeuwen

De Chinese Tuin in Rotterdam-IJsselmonde moet ruim twaalf uur na het schietincident nog steeds verwerken wat er is gebeurd. Het bloed is letterlijk nog maar net opgedweild. Een kogelgat in de ramen van het trappenhuis herinnert aan het drama.

Uit verhalen van de bewoners tekent zich het volgende beeld af: tijdens het wachten op de agenten wordt Patrick* steeds wilder. Schreeuwen, gillen, richting het randje van gekte.

Als de agenten arriveren is Patrick in het trappenhuis echt door het lint gegaan. Hij gedraagt zich dreigend en agressief, vermoedelijk met een stanleymes in zijn hand.

Lucas: "Ik denk dat hij een psychose had. Hij was verdrietig, boos, alles tegelijk."

Theedoek

Het kogelgat in het raam zou kunnen duiden op een waarschuwingsschot. Daarna is raak geschoten, rechts in de buikstreek, net onder de ribben.

Er was bloed, veel bloed. Patrick rent de trap op, bloedend en met ontbloot bovenlijf, terug naar zijn etage. Terug richting zijn woning.

Bewoner Merel gealarmeerd door de knal: "Hij kon nog aan ons vragen of hij binnen mocht. Daarna stortte hij in elkaar."

Merel's partner Lucas weet op dat moment wat hij moet doen. "Het gat was zo groot als een tennisbal. Ik ben naar binnen gerend om een theedoek te pakken en die heb ik op zijn wond gedrukt."

"Hoe ik dat wist? Ach, tv hè", grinnikt de adequate buurman.

Buiten levensgevaar

Lucas rent naar de politie in het trappenhuis en kijkt even in de loop van een pistool. "Ik ben oké. Hier ligt hij!" Ze volgen hem.

Het is lang wachten voor de ambulance arriveert. Met vereende krachten houden Lucas, Merel en de agenten Patrick zo stabiel mogelijk. Volgens ooggetuigen krijgt hij vervolgens een bloedtransfusie toegediend.

Ik denk dat het een hulpvraag is geweest. Triest dat het zo moet
Buurman Lucas

Dan wordt hij door een hoogwerker van de brandweer van de derde verdieping naar beneden gehaald en naar het ziekenhuis vervoerd. Volgens de recherche is hij inmiddels geopereerd en buiten levensgevaar.

Een dag later wordt een pijnlijk beeld duidelijk van een beschadigd man. Samen te vatten als: kerel met een goed hart, maar regelmatig in de war. En deze late dinsdagavond sloegen de stoppen écht door.

PTSS

Over het algemeen lijkt er in de flat begrip te zijn voor de agent die gericht schoot. De situatie moet heftig zijn geweest. Tijd om te mikken op een 'minder schadelijke' plek als een been is er vermoedelijk niet geweest.

Bewoonster Monika heeft het er moeilijk mee. "Ik vind het zo triest, ook al zorgde hij af en toe voor overlast."

"Hij sliep 's nachts niet en draaide dan hard muziek. Dan zei ik er wat van en hadden we mot met elkaar. Maar het kwam ook wel weer goed."

Monika: "Als je zijn verhaal kent, snap je dat hij het moeilijk had. Hij lijdt aan PTSS (posttraumatische stressstoornis, red.)."

"Dat is een erge ziekte van de maatschappij. De hoge mensen willen oorlog voeren en daar is hij slachtoffer van. En vervolgens willen ze hem niet helpen."

Vuurwerk

Uit gesprekken met bewoners komt het beeld naar voren van een 29-jarige oud-militair die vooral heftig kan reageren op vuurwerk. Monika: "En dat gebeurt hier veel in deze tijd."

"Hij zegt dan tegen me: dan denk ik dat ik weer word aangevallen. Dan word ik gek." Ze vervolgt: "En weet je, dat begrijp ik."

Lucas: "Ik denk dat het een hulpvraag is geweest. Triest dat het zo moet. Jammer dat hij de hulp niet krijgt. Het is een goeierik. Maar gister ging er even een steekje los."

"Ik denk dat hij niet veel verder kwam dan wachtlijsten en medicatie."

Welkom

Monika: "Ik merkte dat het niet goed ging. Luidruchtig, snel boos, soms veel drinken. Als hij geholpen zou worden, heb je er een kerel aan van hier tot Tokio."

Lucas: "Hij blijft hier gewoon welkom. Wij wensen hem sterkte."

Monika: "Dit is zijn huisje, hier zitten zijn vrienden en hier hoort hij. Maar help hem dan wel. Dat moet gebeuren. Dan kan hij misschien een nieuwe start maken."

*De naam Patrick is gefingeerd. Zijn echte naam is bekend bij de redactie. Voor dit artikel is ook contact geweest met het Openbaar Ministerie en de politie.

Meer over dit onderwerp:
Nieuws InZakenEvents
Deel dit artikel: