ARCHIEF RIJNMOND 1 dec 2019 - Telefoontje

Afgelopen week ben ik een beetje geschrokken van een telefoontje. Ik werd gebeld, nam op, hoorde een naam, en kromp ineen.

Ik wist meteen naar aanleiding waarvan deze man mij belde. Maar vanuit welke emotie, dát wist ik niet.

Ik vreesde het ergste.

De aanleiding was het boek dat laatst van me is verschenen. De Muzikale Voddenman. Een boek met verhalen over muziek, over verzamelen en over verzamelaars die ik in de loop der jaren heb ontmoet.

Het laatste verhaal in dat boek is vrij lang. Het gaat over een jongen van in de twintig, Jan genaamd, die mij jarenlang flexiplaatjes heeft bezorgd van het Rotterdamse label Sonopresse, flexibele singles met vooral reclameboodschappen en cursusmateriaal. Die scharrelde hij voor me bij elkaar op rommelmarkten.

Toen ik de geschiedenis van ons contact van de zomer helemaal had opgeschreven, dacht ik: ja, dit moet dan ook maar het laatste hoofdstuk van het boek zijn, want na zo’n tragische geschiedenis ga je niet meer frivool zitten doen.

Wat er precies is gebeurd, ga ik hier niet vertellen.
Alleen dit: Jan leeft niet meer.

Moest ik het verhaal voor publicatie aan z’n vader voorleggen? Dat vroeg ik me van de zomer af.

Ik had weleens contact gehad met de vader van Jan. Maar ik wist ook dat die vader liever een beetje afstand wilde houden tot wat er is gebeurd. En stel je voor dat ik hem de boel laat lezen en hij zijn veto uitspreekt. Dan heb ik het allemaal voor niks  zitten neerpennen.

Na overleg met mijn vrouw besloot ik geen contact op te nemen met de vader van Jan. Het verhaal moest gewoon verteld worden. En die man zou het waarschijnlijk toch nooit onder ogen krijgen.

Dat laatste was een misrekening, wist ik zodra ik hem van de week door de telefoon zijn naam hoorde zeggen.

O jee.

Hij had het gelezen, zei hij.
Een muziekkennis had hem getipt.
Even hield ik mijn adem in.

Een enkel detail klopte niet helemaal, liet hij weten. Maar alles bij elkaar was hij heel blij met hoe ik het had opgeschreven. Hij had al twee exemplaren besteld bij Bol.com.

We spraken er nog een tijdje over, en toen ik de telefoon een paar minuten later neerlegde maakte zich een groot gevoel van opluchting van me meester.

SPEELLIJST

DE TUNE

1. Ik mis je – John Verkroost

POP UIT ROTTERDAM
2. Just a friend – The Starliners
3. You had to go and introduce yourself – The Cosmic Carnival

WHITE ROOM WITH DISINTEGRATING WALLS
Gesprek met Leo van Vugt over de lp White Room with disintegrating walls van Ton Vlasman uit 1970, waarop Leo als percussionist te horen is. Omlijst door:
4. To sell – Ton Vlasman
5. Story of too many prisoners – Ton Vlasman
6. Walking in a country lane – Ton Vlasman
7. The end – Ton Vlasman
8. Mithrandir the white horse rider – Ton Vlasman
9. It’s allright with me – Ton Vlasman

10. December – Carmenkata
11. Early autumn – Orkest John Paay

AANKONDIGINGEN
12. Americanas – Metropole Orchestra Big Band

13. Heb ik ook – De Tunes
14. Dertiende maand – Carmenkata

Meer over dit onderwerp:
archiefrijnmond
Deel dit artikel: