ARCHIEF RIJNMOND 5 januari 2019 - Buurvrouw

Afgelopen week heb ik een inkijkje gekregen in een toekomst die niemand zichzelf wenst. Een toekomst die nogal treurig aandoet.

En dat inkijkje kreeg ik dankzij een mevrouw bij mij in de straat.

Ik ken haar wel. Vroeger kwam ik haar geregeld tegen in de buurt. Sinds ze slecht ter been is geworden, zie ik haar vooral twee hoog voor het raam zitten, waar ze naar het leven buiten kijkt.
Soms zwaait ze.

Van de week ben ik zowaar bij haar thuis geweest. Om 78-toerenplaten op te halen.

Haar man is laatst overleden, zo had ik al gehoord van hun dochter die ik nu en dan spreek. En dat overlijden was aanleiding om een beetje op te ruimen.

Eenmaal binnen zag ik foto’s staan en hangen van de overleden man en vader. Ik herkende zijn gezicht niet. En sprak dat uit.

Het bleek niet aan mij te liggen.
De verklaring lag elders.

Hij kwam gewoon nooit buiten.

Was hij ook slecht ter been dan?
Of had hij andere gezondheidsproblemen?

Nee, dat was het niet.

Hij had voor zijn gevoel buiten niks meer te zoeken.
Er was niet iets waar hij nog naartoe wilde.
Rotterdam was voor hem ook Rotterdam niet meer.
De stad zoals hij die gekend had, was weg.
Al die hoogbouw, hij had er niks mee.
En dus bleef hij thuis.

Ik kreeg het in een paar zinnen te horen, maar ik proefde dat er achter die zinnen een heel leven schuil ging. Of althans het eind van een leven.

Toen ik eenmaal thuis de opgehaalde 78-toerenplaten bekeek, merkte ik dat de zinnen die ik aan de overkant had gehoord in mijn hoofd nagalmden. Kon ik me iets voorstellen bij zo’n proces van – toch wel – vervreemding, als van de overbuurman?

Ja, ergens wel.
Ik had laatst ook zoiets toen ik na de kerstmaaltijd een broer van mijn vrouw thuisbracht in Rotterdam-Lombardijen. Onderweg zag ik het crematorium waar ik al menig keer afscheid heb genomen van een dierbare, ik zag de oude berging van marktkoopman Jo van Loon die ik na diens overlijden heb leeggeruimd, ik reed langs de flat waar ik zo vaak ben geweest om Elly op te zoeken – zangeres, inmiddels gestorven – en ik kwam langs Vreewijk, waar ik in de loop der jaren mijn eigen gewicht aan koekjes heb weg gesopt in de thee bij Kees en Truus Korbijn thuis. Ook allebei niet meer onder ons.

Als je wat ouder wordt zie je om je heen steeds meer herkenningspunten van een wereld die voorbij is.
Onder de ‘werkelijkheid’ komt een laag te liggen van verdwenen mensen en gebouwen en gebeurtenissen.
En als je daar heel erg in gaat ‘hangen’ kun je het gevoel krijgen dat de wereld van nu ‘jouw wereld’ niet meer is.

Dan kun je inderdaad wel thuis blijven.

Wat maakt nou dat de één wel in dat belevingsspoor vastloopt en de ánder niet?

Voor mijn gevoel heeft het te maken met, ja met karakter natuurlijk, en als ik kijk naar op zichzelf staande grootheden: met veerkracht, met nieuwsgierigheid en op een bepaalde manier ook met taal.

Tot nu toe zie ik de wereld geloof ik – onder meer – als een enorme verzameling interessante verhalen. En door met mensen te praten, en me in van alles en nog wat te verdiepen, krijg ik steeds nieuwe verhalen te horen. Daar komt geen end aan. En dat ervaar ik als prettig.

Als je zo in het leven staat, en ik mag hopen dat dat zo blijft, leidt zelfs even de straat oversteken om platen bij iemand op te halen tot een stroom aan gedachten, en, welja, een inzicht.

SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je – John Verkroost

2. Heimwee naar Rotterdam – Hannie van Golden

OUWEJAARSSHOW SS ROTTERDAM 2019
3. Het zeemansleven is zo fijn – Chris Grem & Herman Douw
4. Naar de haaien – Trio Naar de haaien
5. Plastic soep – Herman Douw
6. Anita – Sjoerd Pleijsier
7. Hallo Bandoeng – Ids van der Krieke & Peter Tinke
8. Ik zie de haven al – Herman Douw          
9. Eurovisie tune – Het Groot Niet Te Vermijden
10. Waar gaan we in het nieuwe jaar naartoe? – Chris Grem & Sjoerd Pleijsier

OUWEJAARSSHOW SS ROTTERDAM 2018 
11. Calender song december – Het Groot Niet Te Vermijden
12. Fijne vent – Evert Josemanders & Het Groot Niet Te Vermijden                           

AANKONDIGINGEN
13. Americanas – Metropole Orchestra Big Band

14. Weet je nog wel oudje (Zeeroversversie) – Joke Bruijs & Gerard Cox
15. Will you still love me tomorrow – Joke Bruijs & The Spitfires
16. Het kost geen cent – Johnny Kraaykamp
 

Meer over dit onderwerp:
archiefrijnmond
Deel dit artikel: