nieuws

Ondernemers moeten creatief zijn: tatoeëren achter zeilen of een bijbaan in het magazijn

Veel ondernemers hebben het moeilijk door de coronacrisis. Een beetje creativiteit kan helpen om het hoofd boven water te houden. Zo heeft een Rotterdamse tatoeëerder een opstelling met plastic zeilen gemaakt en hebben stroopwafelbakkers uit Heinenoord tijdelijk een bijbaantje.
Rob Hof van de Tattoogrot op Rotterdam-Zuid heeft zijn zaak flink verbouwd om snel en veilig weer open te kunnen. Hij heeft een stellage gemaakt met een soort douchezeilen om voorbereid te zijn als hij weer aan de bak mag.
"Het is mijn proefopstelling en hiermee hoop ik weer aan het werk te kunnen", zegt Hof. "We hebben allemaal niks te doen nu. We krijgen nog weleens een belletje om stiekem te tatoeëren, maar dat doen we niet. Het moet voor mijn klanten en mijzelf veilig zijn."
Hof denkt dat hij het niet lang zal volhouden als hij nog lang niet open mag. "Als ik de tegemoetkoming van vierduizend euro krijg, houd ik het misschien nog twee of drie maanden vol. Dan is het over."

Schoonmaken en magazijn

Ook Opstroopwafel in Heinenoord kraakt en piept. De wafels met bijzondere smaken als zeezout-karamel, anijs en kokos waren de laatste jaren een regelrechte hit op festivals en horecagelegenheden zoals Hotel New York in Rotterdam.
Mede-eigenaar Karin de Meij ziet haar inkomsten momenteel voor 95 procent verdampen. "Alles wat we normaal doen, ligt nu plat. We moeten dus ergens anders werken om te overleven. Mijn vriend en compagnon Paul heeft een baan in de logistiek gevonden en ik maak 's avonds kantoren schoon. Het is hopelijk tijdelijk, puur om te overleven."
De stroopwafelverkopers hebben door pech met de regelgeving geen recht op een financiële compensatie en vallen overal tussen. "We zijn begonnen met stroopwafelpost, leuke pakketjes en we hebben onze webwinkel. Ik kan gelukkig dus nog wel wat bakken."
Zo heeft de gemeente Hoekse Waard een grote order geplaatst. "Zij bedanken hun medewerkers met stroopwafels. Daar kan ik gelukkig mee aan de slag. We zijn er blij mee. Ik bak ook een grote order voor de Technische Universiteit."
Maar voorlopig steken Karin en Paul ook elders de handen uit de mouwen. "We zijn allebei knokkers, zijn gezond en kunnen dus gewoon werken. Desnoods, als het echt niet goed komt, kunnen ook nog bij boeren solliciteren. Die hebben ons vast nodig. Maar daar ga ik niet vanuit. We gaan dit gewoon overleven. We blijven vechten."