Zeeman zit tegen zijn zin precies een jaar aan boord van een olietanker

Het is een donkere dag vandaag, verzucht havendominee Dennis Woodward. Een van de zeevarenden, met wie hij nauw contact onderhoudt, zit deze dag precies een jaar aan boord van een olietanker. En uitzicht op terugkeer naar huis heeft de Filipijn nog niet.

Ook door de telefoon klinkt een diepe zucht, als we Daniel bellen en vragen hoe het met hem gaat. “Het gaat goed,” zegt hij met weinig overtuiging. “Ik heb wel geslapen maar ben nog steeds moe.” Als 2e officier aan boord van het schip heeft hij een verantwoordelijke baan en draait hij lange onregelmatige diensten. 

Vrouw en dochter

Vorig jaar, op 28 mei, stapte hij aan boord van de olietanker en liet zijn vrouw en toen 5-jarige dochter in Manilla achter. Een paar weken later ontmoette hij de havendominee in de Rotterdamse haven. Ze hadden een goed gesprek en gingen samen in gebed. Regelmatig app-contact volgde; een vriendschap ontstond. 

Eind december zou het contract van de scheepsofficier aflopen, maar door de corona-uitbraak liep dat anders. Weken uitstel werden maanden, en nu zit hij al vijf maanden langer op het schip dan gewenst. Hij mist zijn familie; heeft zijn reder gesmeekt om naar huis te mogen. Tevergeefs. “Pas als de grenzen opengaan en er een vlucht voor me is, kan ik misschien naar huis.”

Noodkreet

Hij ligt nu met het schip voor anker in Turkije en kan geen kant op. Een bezoek aan een stad is door de strenge corona-eisen niet toegestaan. “De laatste keer dat ik van boord ging, was in februari.” En juist dat maakt het extra zwaar. Toen hij het in maart niet meer zag zitten, stuurde hij een noodkreet naar die aardige dominee uit Rotterdam.

“I really need your help.” Woodward reageerde meteen, en probeerde samen met vakbond ITF Seafarers de zeeman naar huis te krijgen. Wederom zonder resultaat. De dominee hield contact en praat ook nu, door de telefoon, de man moed in: “Het is een puzzel, maar ik ben hoopvol. We blijven ons best doen. Ik zou je nu een knuffel willen geven, zelfs in corona-tijd. Ik bid voor je en hoop dat je weer snel je vrouw en dochter kan zien.”

De dominee van The Mission to Seafarers raakt zelfs geëmotioneerd, als hij bedenkt hoe zwaar het voor de officier moet zijn. Met natte ogen bedankt hij hem uitgebreid voor zijn geduld en inzet. “Je verdient een diepe buiging. Je bent een inspiratiebron, dankjewel dat je doorzet.”

Elkaars haar knippen

Daniel weet er niet goed raad mee, en zegt nuchter: “We maken er het beste van. We zijn hier met 25 man: Grieken, Filipijnen en een Oekraïner. Gisteren hebben we gevist, we kijken samen naar een film of documentaire en sommigen sporten of knippen elkaars haar.” 

Zelf zoekt hij ook via de telefoon dagelijks contact met zijn vrouw en dochter. Hij ziet al helemaal voor zich wat hij gaat doen, als hij naar huis mag. “Eerst moet ik nog twee weken in quarantaine, maar dat is een makkie. Ik ga gewoon alle dagen bijslapen. En daarna ga ik elke minuut met mijn vrouw en dochter doorbrengen.” 

Benarde situatie 

Het frustreert Woodward dat Daniel niet de enige is die vast zit in deze benarde situatie. “Landen houden de grenzen dicht; havens gooien de boel op slot uit vrees voor coronabesmettingen. Ook reders wisselen daarom liever niet van bemanning en kiezen eerder voor contractverlenging. En als je al terug mag, zie dan maar eens een vlucht naar huis te krijgen.”

Nederlandse zeevarenden worden deze weken wel massaal naar huis gehaald, sinds de regering de grens voor hen heeft opengesteld. De rederijen zorgen voor de repatriëring van hun bemanning met schepen en een een luchtbrug. Woodward is er blij mee, en hoopt dat zo iedereen naar huis komt. 

Maar het Nederlands aandeel zeevarenden is klein vergeleken met de grote groep die nog niet haar huis kan. Filipijnen, Oekraïners en Polen hebben vaak veel langer lopende contracten. Voor mijn gevoel laten we hen nu in steek, zeker als je ziet dat de passagiers van cruiseschepen wel van boord mochten, maar het personeel niet. Dan krijg je bijna het idee dat er eerste en tweederangs-burgers zijn.”

Daniel is een gefingeerde naam 

Meer over dit onderwerp:
Nieuws Haven coronavirus
Deel dit artikel: