Wordt de granaatlegger herkend aan zijn loopje?

Verdachte Dylan B. rent op een drafje door de Rotterdamse rechtszaal. Nee, niet om te ontsnappen. Het is op verzoek van de rechter. Om te kijken of zijn loopje overeenkomt met dat van de granaatlegger op de beelden.

"Het dossier leest als een spannend jongensboek." Zo vat rechter Jacco Janssen de zaak aan het begin van de zitting samen. Op 23 maart zijn handgranaten geplaatst bij waterpijpwinkel Souvenirtje aan de Schiedamseweg in Rotterdam. Vijf dagen later gaat een handgranaat af bij shishalounge Mon Ami aan de Schiedamsedijk.

Een verraderlijk loopje

De recherche ziet een verband. De eigenaars van beide zaken hebben een connectie. De handgranaten zijn van hetzelfde type. En de man op de beelden lijkt dezelfde: het petje, de jas, de schoenen, de broek.

Ook het loopje. Dinsdag worden de beelden herhaalde malen vertoond. Rechter Janssen: "De griffier heeft het wel honderd keer bekeken. Die kleine stapjes, de armen langs het lichaam, ze noemt het 'gayish'..." Dylan B.: "Ik loop heel anders." Met tegenzin laat hij het in de rechtszaal zien. "Dit heeft geen nut. Dan kan ik natuurlijk anders gaan lopen."

De ex-vriendin van Dylan zag de beelden bij Opsporing Verzocht en herkende hem 'voor honderd procent'. Inclusief dat loopje. "Ze is onbetrouwbaar. Ze wilde gewoon wraak nemen", is het verweer.

Dna aangetroffen van Dylan B.

Maar er is meer bewijs. De man die de 112-melding doet op 23 maart heeft een zware stem en een licht Amsterdams accent. Net als Dylan B., zegt de politie. De melding wordt meerdere keren afgespeeld in de zaal. Dylan B. "Je kan toch duidelijk horen dat ik dat niet ben?"

De handgranaten bij Souvenirtje zitten met tape vast. Op de randen van de tape zit het dna van Dylan B. Op de handle van het explosief zit het dna van zijn ex-vriendin.

Op 23 maart stapt de dader uit een Suzuki, op 28 maart uit een Lexus. Beide auto’s zijn gehuurd door: Dylan B. Ook dat kan hij verklaren. "Ik heb beide auto’s die dagen uitgeleend aan een bekende van mij, Abdel alias Soussie. Het is niet zo gek dat ons dna in de auto zat en zo op voorwerpen terechtkwam."

De verdachte geeft nog meer details. “We hebben zelfs seks gehad in de auto.” De rechter: ”In de Suzuki? Een Suzuki Swift? Dat is toch een koekblik...?” Dylan B.: "We deden het met de deuren open..."

Hij kan niet met zekerheid zeggen dat 'Soussie’ de dader is, maar het heeft er wel alle schijn van, denkt hij. "Ik ken hem van de straat, in Amsterdam." De recherche heeft 'Soussie' bij gebreke van een volledige naam en adres niet kunnen traceren. "Ze hebben onvoldoende hun best gedaan", zegt zijn advocaat.

'Kolossale pech'

Rechter Jacco Janssen vat het 'jongensboek' nog maar eens samen. "Als u de dader niet bent, heeft u wel kolossale pech gehad. Uw dna, uw auto’s, uw vriendin die u aanwijst, de stem die wordt herkend..." Maar Dylan B. blijft erbij. "Ik ben het niet."

De rechter besluit het boek nog niet dicht te slaan. "Normaal gesproken zouden we over twee weken uitspraak doen. Maar ik wil uw vriendin graag horen als getuige. Om te kijken hoe betrouwbaar zij is over uw herkenning."

Het extra onderzoek betekent dat de ‘shisha’-rechtszaak pas na de vakantie wordt voortgezet. Dylan B. blijft vastzitten.

Meer over dit onderwerp:
Nieuws
Deel dit artikel: