nieuws

Zes jaar na gedwongen ontruiming Margrietstraat: 'Ik kon toen naar de klote gaan, maar Ellen is still standing strong'

Vanwege acuut instortingsgevaar moest een aantal bewoners van de Margrietstraat in 2014 halsoverkop hun woning uit. Nu staat deze straat in het Kleiwegkwartier in Rotterdam-Hillegersberg er weer mooi bij, met zeven nieuwe eengezinswoningen met nieuwe funderingen.
Voor de particuliere pandeigenaren waren de afgelopen zes jaren een drama. In allerijl je huis uit en daarna nooit meer terug. Financieel hing er al die jaren een zwaard van Damocles boven hun hoofd. Uiteindelijk is het gelukt om het hoofd boven water te houden. Oud-bewoner Ellen Spittel blikt opgelucht terug. "Wie als laatst lacht, lacht het best."
In 2014, de avond vóór Koningsdag, staat het huilen nader dan het lachen. Een aantal bewoners van de Margrietstraat wordt om 21:30 uur met loeiende sirenes uit huis gehaald. "Dat was drama. We moesten in een kwartier, half uur tijd onze spullen pakken", blikt Ellen terug. Drie panden worden ontruimd vanwege instortingsgevaar. Om de hoek waren ze begonnen met de verbouwing van een school en daardoor komen de funderingsproblemen door paalrot in een stroomversnelling.
De tekst gaat verder onder de video van de gedwongen ontruiming in 2014
Ellen Spittel is van streek en radeloos in 2014: "Het zijn gewoon maffiapraktijken. Natuurlijk heb ik gisteravond een grote mond, natuurlijk word ik boos. En dan staan ze je aan te kijken alsof ik een of andere waus ben. Natuurlijk meneer, ik ga er wel uit. Oh 135 duizend euro schuld. Dat geeft helemaal niet. Want ik moet begrip hebben dat zij in een moeilijke situatie zitten", zegt ze de dag na de gedwongen ontruiming tegen Rijnmond.
In het begin is er nog hoop dat de bewoners kunnen terugkeren en de verzakkingen te verhelpen zijn. Dat blijkt niet het geval. Ondanks een metalen korset verzakken de woningen steeds verder. "Op sommige punten zijn de woningen acht centimeter verder gezakt en dat is verontrustend", zegt een medewerker van de gemeente Rotterdam in 2016.
De tekst gaat verder onder de video uit 2016 over de verdere verzakkingen in de Margrietstraat
De gemeente Rotterdam draagt de pandeigenaren op met een sloop- of herstelplan te komen. Voor de particuliere pandeigenaren in de Margrietstraat is het een hard gelag. "Ik heb altijd geroepen: waarom moet ik alle lasten dragen als er meer partijen schuld hebben?", zegt Ellen Spittel terugblikkend. Ze vindt het oneerlijk dat de woningeigenaar als enige aansprakelijk wordt gesteld terwijl meerdere partijen fouten hebben gemaakt.
Sinds haar gedwongen vertrek woont ze in een huurhuis in Rozenburg. Ze raakt verwikkeld in een jarenlange strijd om haar financiële verlies te beperken. "Het ging om heel, heel veel geld. Het is niet alleen je woning en niet alleen je hypotheek. Je moet ook opdraaien voor de sloopkosten, je hebt advocaatkosten en de huur van het nieuwe huis", vertelt ze.
Eind 2016 gaat de sloophamer tegen de verzakte panden. Nou ja, niet letterlijk de sloophamer gaat er tegenaan. Steentje voor steentje worden zeven panden in de Margrietstraat afgebroken. Dat moet heel voorzichtig gebeuren om niet opnieuw desastreuze gevolgen te veroorzaken voor de andere woningen die kampen met funderingsproblemen in het Kleiwegkwartier.
De tekst gaat verder onder de video van de sloop in 2016
Na de sloop is Ellen Spittel nog slechts eigenaar van een stukje grond. Alle andere eigenaren hebben hun verlies dan al genomen. De herontwikkelaar denkt haar voor een schijntje te kunnen uitkopen. "Als je dat doet, kan ik nog wel eens naar de klote gaan. Maar dat is niet gebeurd. Ellen is still standing strong", zegt ze over het moeizame uitkoopproces. "Ik ben niet het gevecht aangegaan om in de schuldsanering terecht te komen. Daar dauwen heel veel mensen je heel gauw in", zegt ze nog altijd strijdvaardig.
Ellen Spittel heeft geduld, uithoudingsvermogen en een troefkaart. Ze houdt haar hypotheek op haar gesloopte huis aan en daardoor kan de nieuwe ontwikkelaar niets nieuws bouwen in de Margrietstraat. Uiteindelijk, ook door stijgende huizenprijzen en een lage hypotheekrente, gaat de ontwikkelaar overstag en bereikt een schikking met haar.
Remco Bruinsma van Projectontwikkeling CasaA blikt tevreden terug: "De Margrietstaat was een hoofdpijndossier en met de familie Spittel was het het lastigst om eruit te komen. Maar uiteindelijk zijn we er heel netjes met een goede schikking uitgekomen", vertelt hij. "We hebben er een glaasje op gedronken", vult hij aan.
De tekst gaat verder onder de foto van de sloop uit 2016
Ellen Spittel is er na veel geduld en volharding goed uitgekomen. "Het is allemaal goed gekomen. Veel mensen hebben meegeleefd en ik wil graag laten weten dat we er financieel heel goed zijn uitgekomen."
Maar dat is niet zonder slag of stoot gegaan. Dat wil ze duidelijk benadrukken. Van de zijde van de gemeente, de betrokken instanties, de boosdoener, de ontwikkelaars heeft ze weinig tot geen steun ervaren. Daar plaatst ze kritische kanttekeningen bij. "Ze zeggen allemaal dat ze streven naar een minnelijke oplossing. Maar het is echt niet zo van: goh, ik ga die mensen fijn helpen. Daar ben ik andere opties dankbaar voor", zegt ze.
De tekst gaat verder onder de foto van Ellen Spittel
Zes jaar na de acute ontruiming en gedwongen sloop, zijn er zeven eengezinswoningen gebouwd in de Margrietstraat. Met nieuwe funderingen en groene daken met daarop zonnepanelen en een warmtepomp. "De fundering is van beton en dat kan niet meer verkeerd gaan", zegt Frans. Hij woont met zijn gezin op de plek waar Ellen haar bovenwoning had.
Iedere week komt Ellen nog in de Margrietstraat. Niet meer als bewoner, wel op visite bij haar moeder, broer en zus die nog altijd aan de overkant wonen en waar de scheuren in de gevel zitten. "Ik ben blij voor de nieuwe bewoners en wens ze veel geluk. Voor mij was het een lange en pittige strijd." Als ze nu bij haar moeder op bezoek is, kijkt ze uit het raam en haalt ze opgelucht adem. "Wie het laatst lacht, lacht het best." Met deze opmerking wil ze iedereen die in hetzelfde schuitje zit, een hart onder de riem steken om vooral niet op te geven.
Bekijk hier de reportage over de sloop en wederopbouw in de Margrietstraat