ARCHIEF RIJNMOND 2 aug 2020 – Burgerlijk

Afgelopen week heb ik kilometers lang lopen kauwen op een woord. Op de betekenis van een woord. Op de betekenis van het woord ‘burgerlijk’.

Ik maakte een wat langere wandeling met de hond en kwam op de Straatweg in Rotterdam-Hillegersberg langs het statige pand waar ooit een meisje woonde voor wie ik een onbeantwoorde verliefdheid koesterde.

We kenden elkaar van de studie, en van de studentenvereniging, ik had nog nooit een vriendin gehad, had het nogal van haar te pakken, maar ze zag dus niks in mij. En na een tijdje bleek dat ze iets had met een ouderejaars student.

Het ging niet gebeuren.
Na de studie heb ik haar ook nooit meer gezien.

Toen ik van de week langs haar vroegere ouderlijk huis liep, probeerde ik me voor te stellen wat voor leven ze nu leidt. In gedachten zag ik een bestaan volgens vertrouwde lijnen.
Ze zal wel iets met haar studie zijn gaan doen. Een baan. Trouwen, mogelijk met die jongen die ik uit de verte kende. Kinderen krijgen. Iets minder werken. En goede kans dat ze inmiddels al oma is.

Ik fantaseerde een gelukkig bestaan, vol burgerlijke zekerheden.

Een bestaan dat ze met mij misschien wat lastiger had kunnen opbouwen. Iets zegt me dat ze wat burgerlijker was dan ik.
Net als de vriendin die ik dan uiteindelijk wel kreeg en met wie de relatie na drie jaar uiteen spatte. Die vriendin wilde zo snel mogelijk beginnen aan een gezin. Ik had daar een minder duidelijk idee van. De combinatie had sowieso beter gekund, denk ik achteraf. Met iemand anders heeft ze haar min of meer burgerlijke ideaal wel verwezenlijkt, weet ik.

Ja, en toen ik voorbij dat huis was gelopen begon het filosoferen over dat begrip ‘burgerlijk’.
Wat betekent dat eigenlijk?

Als ik van een afstandje naar mijn eigen bestaan kijk, ziet dat er helemaal niet zo buitenissig uit. Ik heb een vrouw, een hond, een huis, een baan en een autootje voor de deur. Mijn vrouw en ik wandelen dagelijks met de hond, we gaan weleens naar een museum en we zitten geregeld in de tuin. Kleinburgerlijke bezigheden, zo op het oog.

Het is echt niet zo dat wij een liederlijk, vrijgevochten bestaan leiden, dat wij de dag beginnen met lurken aan een waterpijp of dat wij nachten doorhalen in schimmige cafés waar iedereen van boven tot onder vol zit met tatoeages.

En al zou dat wel zo zijn: zo’n soort levensstijl kan in theorie ook best samengaan met een zekere burgerlijkheid, zo realiseerde ik me, al wandelend.

Het gaat niet om de buitenkant, het gaat om de binnenkant.
Het gaat om de vraag waarom je dingen doet. Doe je ze omdat je er zelf zin in hebt of ‘omdat het zo hoort’. Heb je allerlei maatschappelijke normen geïnternaliseerd, of maak je – voor zover mogelijk - je eigen afwegingen?

Mijn vrouw is mijn voornaamste klankbord, en na die wandeling in mijn eentje van de week heb ik haar eens gevraagd naar het hele idee ‘burgerlijkheid’ en naar waar wij wat dat betreft staan in haar ogen.

Na enig nadenken wees ze om te beginnen eens op onze auto. Wij hebben geen auto waar anderen van onder de indruk zullen raken. Wij hebben geen auto om over op te scheppen op een feestje. We hebben een klein bestelwagentje dat meestal zowel van binnen als van buiten een beetje vies is. Er zit ook een opvallende deuk in. Maar wij zijn er blij mee. Ik kan er lekker veel platen in vervoeren en dat wagentje heeft ons al tot in de verste uithoeken van Europa gebracht.

Sommige maatschappelijke normen zijn totaal niet aan ons besteed.
Daarin hebben we elkaar aardig gevonden, mijn vrouw en ik. Ik beschouw het sowieso als een groot geluk dat ik haar ooit ben tegengekomen.

Zou die mede-studente van destijds iets van dit alles hebben aangevoeld? Of zou er iets anders hebben gespeeld?

Ik zou het haar wel willen vragen.
Want dat blijft natuurlijk het grootste raadsel.
Dat iemand die jij leuk vindt niks in jou ziet.

Onbegrijpelijk.

SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je – John Verkroost

JONGENS & MEISJES
2. Eentje uit Rotterdam – Shaheed Jankie & Ensemble Soeredj Sewlal
3. Jongetje & meisjes – Hasjee Royaal
4. Sweet Sue – De Gehoorgangsters

VALKHOFF
5. Ik ben verliefd op de keukenmeid – Jacky van Dam
6. Diep in mijn hart – Annie de Reuver
7. De Horlepiep – Jaap Valkhoff
8. Helemaal door ’t dolle – LP In de Horlepiep
9. I can’t give you anything but love – Lenny Anderson
10. Vader waar is moeder gebleven – Arie Valkhoff
11. Quando – Denny Dukers
12. Onder de wuivende palmen – Shirma Rouse & Kim Hoorweg

13. Lieveling – Gerard Cox
14. Yeh yeh – New Cool Collective
15. A moment of silence – TangoZZs & More

 

Meer over dit onderwerp:
archiefrijnmond
Deel dit artikel: