nieuws

Cock wist als 6-jarig jochie al dat hij molenaar wilde worden: 'Kinderdijk werkte als een magneet'

Waar normaal gesproken het publiek voor tachtig procent uit buitenlandse toeristen bestaat, zijn het deze zomer juist de Nederlanders die hun weg naar de molens van Kinderdijk weten te vinden. "We trekken nu meer mensen uit eigen land, omdat zij weten dat het hier nu rustiger is", zegt Jan-Dirk Verheij van Werelderfgoed Kinderdijk.
Door het coronavirus is een groot deel van het toerisme uit het buitenland weggevallen. Kinderdijk zelf was sinds half maart voor ruim drie maanden gesloten, terwijl het normaliter een komen en gaan is van Aziaten en Amerikanen. Sinds anderhalve maand is de toeristische trekpleister weer te bezoeken. "We trekken nu wel wat mensen uit de landen om Nederland heen, maar dan houdt het ook op", zegt hij tegen presentator Erik Lemmers.
Tekst gaat verder onder de foto
Hij krijgt maandag een uitgebreide rondleiding van gids Mathilde. Ze zien de bootjes met bezoekers rondvaren. Dat is weer even wennen voor molenaar Cock, die al bijna veertig jaar in een van de molens van Kinderdijk woont. "Ik heb nog nooit meegemaakt dat ik met Pasen, Pinksteren én Koningsdag vrij was", zegt hij over de afgelopen maanden. Fan van de boten is hij niet, maar de passagiers vindt hij wél leuk.
"Hollanders zijn leuke mensen. Ik vraag altijd aan iedereen waar zij vandaan komen. Als ze dan een plaats noemen, zeg ik wat voor molen er in de buurt staat. Dat zit allemaal hier", zegt hij, wijzend naar zijn hoofd. "Mensen vinden dat leuk."
Ik heb op school niets geleerd, want ik zat altijd naar Kinderdijk te kijken
Molenaar Cock
Cock is geboren in Nieuw-Lekkerland, maar wist al op jonge leeftijd dat hij molenaar wilde worden. "Ik was zes jaar, toen wist ik al dat ik dit wilde", zegt hij in dialect. "Ik zat in Nieuw-Lekkerland op school en in de klas was een grote ruit, die uitkeek op de molens. Ik heb niks geleerd, want ik zat altijd naar Kinderdijk te kijken. Zodra de school uit was, ging ik hiernaartoe. Het werkte echt als een magneet."
Naar verloop van tijd vond hij het tijd voor gezelschap. "Dan moet je een wijfie zien te vinden die hierbij past. Dat valt nog niet mee. Ze vinden het met mooi weer wel goed, maar met hopen sneeuw moet je hier ook wonen."
In Friesland ontmoette hij zijn vrouw, Joke. Zij heeft het reuze naar haar zin bij de molen. "Het is een mooie plek. Ik zou hier niet meer weg willen." De drukte die bij zo'n toeristische attractie komt kijken, neemt ze voor lief. "Het mooiste van hier vind ik nog wel het water", zegt ze, wijzend naar de boezem bij hun woning. "Bijna het hele jaar zwem ik elke dag."

Klap van de molen

Hoewel Cock en Joke gewend zijn aan hordes toeristen is hun huis niet van binnen te bezichtigen. Voor drie van de negentien molens in Kinderdijk geldt dat wel. Eén daarvan is Museummolen Nederwaard, waar vroeger de familie Hoek met maar liefst dertien kinderen woonde.
Ze neemt met Erik een kijkje in de molen. Drie verdiepingen hoog, met bedstedes om in te slapen. "Iedere molen heeft twee deuren", legt Mathilde uit. "De wieken worden namelijk in de richting van de wind gezet en dan kan één van de deuren vaak niet gebruikt worden. Maar je snapt het al... met zoveel kinderen gaat het wel eens mis."
En niet zo'n beetje ook. Mathilde vertelt over een van de kinderen, die via de verkeerde deur naar buiten wilde gaan terwijl de wieken daar ronddraaiden. "Moeder zag dat gebeuren en wilde haar kind redden. Dat lukte, maar ze werd toen wel zelf gedood door de wiek."

Zes weken lang trekken de verslaggevers door de regio tijdens de Zomertoer, Bestemming Rijnmond. Deze week wordt Gorinchem en de gemeente Molenlanden uitgelicht op tv, radio, de website en sociale media. De verhalen en reportages zijn hier terug te vinden.