50 jaar wereldbeker Feyenoord: Happel jr. was één van de zes Nederlanders in het stadion in Buenos Aires

Precies 50 jaar geleden speelde Feyenoord de heenwedstrijd tegen Estudiantes in de strijd om de wereldbeker. Rotterdamse supporters waren er amper in Argentinië, vanwege de wereldreis die gemaakt moest worden om in Buenos Aires te komen. Ernst Happel junior, de zoon van de legendarische trainer, was als tiener één van de weinige Feyenoorders die wél op de tribune van La Bombonera zat.

25 augustus 1970. Een dag voor één van de belangrijkste voetbalduels uit de historie van Feyenoord. De Rotterdammers zijn in Argentinië. Vanwege de slopende vliegreis, via Parijs en Rio de Janeiro, is Feyenoord al op zaterdag naar Zuid-Amerika vertrokken. Zondagochtend kwam de ploeg geradbraakt aan.

De Rotterdamse club heeft een mini-trainingskamp belegd, in een sportcentrum enkele kilometers buiten Buenos Aires. “We mochten er niet uit, hermetisch afgesloten,” blikt doelman Eddy Treijtel terug. Het zijn de jaren van politieke onrust in Argentinië. Vier jaar eerder heeft de militaire junta de macht gegrepen. Als ze al naar buiten gingen, kreeg elke speler drie man politiebegeleiding mee.

Vijftien keer aangehouden op weg naar het trainingskamp

Zoals altijd ging Ernst Happel junior, destijds 17 jaar jong, met de selectie mee. Ook naar Argentinië. Maar op het complex waar de spelers en staf verbleven, mocht hij niet zijn. De tiener zat in een hotel in Buenos Aires.

“Ik had daarvoor al veel gereisd. Ik was in Londen, Parijs en Boedapest geweest. Maar het was wel een belevenis,” haalt Happel junior herinneringen op aan de bijzondere reis. “Een ander land op een ander continent. En natuurlijk een heel andere mentaliteit daar. Veel politie en militairen op straat. Controles. De kofferbak open als je met de auto ging rijden, alle tassen moesten open. Best intimiderend. Maar zo ging het toen met de militaire junta daar.”


'Met Feyenoord in Argentinië was een enorme belevenis'

Dat blijkt wel op die dag voor de heenwedstrijd om de wereldbeker tegen Estudiantes. Happel junior is op weg naar het trainingskamp, in de auto samen met journalist Evert Grifhorst en fotograaf Robert Lantos. “Op weg naar het trainingskamp zijn we denk ik wel vijftien keer aangehouden. Dat was de middag voor de wedstrijd. Steeds die kofferbak open, tas open en uitstappen. Het was vijandig daar, niet leuk.”

Happel bleef de rust zelve

Iedereen leek onder de indruk van de omstandigheden in Argentinië. Iedereen, behalve de altijd kalme en zelfverzekerde Ernst Happel. Zijn zoon weet nog goed hoe zijn vader de druk van de ketel haalde op de afsluitende training, daags voor de wedstrijd om de wereldtitel.

Er zaten zes Nederlanders tussen 100.000 gauchos.
Ernst Happel jr.

“Hij bleef heel kalm en gaf de jongens bij de afsluitende training voor de wedstrijd de bal en zei: ‘gaan jullie maar een beetje voetballen’. Daarna ging hij zelf op de grond zitten naast het veld en is een partijtje gaan schaken met Evert Grifhorst, een journalist. Dat toont aan dat je kalm bent en niet bang. Tegenwoordig doen veel trainers hun luier om en gaan ze uit van de tegenstander. Mijn vader deed dat nooit.”

 Ernst Happel junior: 'Happel ging potje schaken tijdens de laatste Feyenoord-training'

Ook op de wedstrijddag zelf bleef dat zo. Terwijl er best een moment van paniek was. Tijdens het inspecteren van het veld kreeg Jan Boskamp een peso vanaf de tribunes op zijn hoofd. Het team was in paniek. Voorzitter Guus Couwenberg wilde niet meer spelen, maar Happel bracht met een grap de rust weer terug: ‘Zo’n kop is ook niet te missen’.

Op de tribunes viel de vijandigheid mee. “Er zaten zes Nederlanders tussen 100.000 gauchos, haha. Dat was wel indrukwekkend. Maar van intimidatie naar ons toe was geen sprake,” zegt Ernst Happel junior.

Twee gezichten van Ernst Happel

“Mijn vader had twee gezichten,” vertelt zoon Happel verder over zijn vader, die in 1992 op 66-jarige leeftijd overleed. “Het ene gezicht was voor de pers. Dan was hij de kwaaie jongen. Maar hij had ook een groot hart voor andere mensen.”

Happel had zijn zinnen gezet op de Europacup. En toen die prijs binnen was en de wereldbeker lonkte, moest die ook naar Rotterdam komen. De spelersgroep stond niet te springen om tegen Estudiantes te spelen. Vooraf had de spelersgroep gediscussieerd over de vraag of zij wel moesten voetballen tegen de Zuid-Amerikaanse kampioen.

Na de Europacup was mijn vader gefixeerd op de wereldcup.
Ernst Happel jr.

Bij de voorgaande drie duels om de 'Intercontinentale Beker' was veel voetbalgeweld. In twee van die drie duels was Estudiantes de la Plata één van de deelnemende clubs. Maar met een lonkende winstpremie van 10 duizend gulden, in die tijd een flink bedrag, gingen de spelers en trainer overstag.

“Mijn vader was heel professioneel en dat was in die jaren niet iedereen. Hij was gefixeerd op die Europacup, van begin af aan. Hij wilde niet kampioen worden met Feyenoord, hij wilde de Europacup. En toen hij die had, wilde hij de wereldcup. Dat was heel duidelijk. En het is hem gelukt.”

Feyenoord voor altijd de eerste

En dat gegeven, dat Feyenoord uiteindelijk wereldkampioen werd, is iets wat de zoon van de succestrainer nog altijd laat stralen. “Natuurlijk maakt mij dat nog steeds trots. Feyenoord was de eerste Nederlandse club die de Europacup heeft gewonnen en de eerste die de wereldbeker heeft gewonnen. Dat blijft voor altijd zo. Dat is heel mooi geweest.”

 Ernst Happel junior: 'Met Happel is niets normaal'

Extra speciaal is het dat Ernst Happel junior in zijn tienerjaren overal met zijn neus bovenop heeft gezeten. “Ik ben bij alle wedstrijden erbij geweest, ook in Milaan. Het was normaal voor mij.”
Naarmate de jaren vorderen beseft hij wel dat het natuurlijk niet normaal was. “Nee, natuurlijk was het niet normaal. Maar we kwamen van Den Haag naar Rotterdam, bij een club die kampioen en bekerwinnaar was. En in het eerste jaar pakken we de dubbel. De internationale dubbel! Dat is ook niet normaal. Maar met Happel is niks normaal, alles is speciaal."

De komende dagen en weken lees je nog veel meer van dit soort achtergrondverhalen over het 50-jarige jubileum van de gewonnen wereldbeker van Feyenoord.

Luister jij de FC Rijnmond Podcast al? Abonneer je snel!

 

Deel dit artikel:

Reageren