nieuws

Zeven containers met hulpgoederen voor Beiroet: 'Het geeft me hoop en troost'

Sumeya Hamie hoopte één container te kunnen vullen met hulpgoederen voor Libanon. Dankzij vele donaties zijn het er zeven geworden. Vanuit de Rotterdamse haven worden ze verscheept naar Beiroet, de Libanese hoofdstad die op 4 augustus werd geteisterd door een enorme explosie.
De 41-jarige Libanees-Nederlandse was toevallig in augustus met haar familie op vakantie in haar geboorteland. Ze hadden op de catastrofale dag gezwommen en waren nog maar net terug op de hotelkamer toen het drama in de haven van Beiroet zich voltrok. "Het was een complete ravage."
Ze zegt het bekoeld, want ze heeft haar relaas al vaker moeten doen. Maar haar hart bloedt nog steeds, benadrukt ze. "Het inzamelen van de spullen maakt me vrolijk en geeft me hoop en troost."

Vluchteling

Sumeya Hamie kwam in 1986 op 10-jarige leeftijd als vluchteling naar Nederland. Ze was met haar ouders gevlucht voor de burgeroorlog in Libanon. Ze groeide op in Rotterdam en heeft tegenwoordig een beautyzaak in Roermond, maar voelt zich nog altijd verbonden met haar geboorteland.
Met de ingezamelde goederen en het via een fundraising opgehaalde geld, hoopt ze mensen die door de explosie dakloos zijn geworden te kunnen helpen. "Ruim vierhonderdduizend mensen zijn dakloos geworden. Als ík iets voor hen doe en een ander ook, dan komen we er wel."
Een van die 'anderen' is Marianna de Maa, geboren Libanese en met vier weken geadopteerd door een Nederlands gezin. Ook zij was - los van Sumeya - een inzamelingsactie gestart. Ze zocht een goede partner om de spullen te verschepen. En zo kwamen de beide vrouwen met elkaar in contact.

Waalhaven

En nu staan ze in een loods in de Waalhaven de ingezamelde spullen vanuit boodschappentassen te verdelen over dozen. Shampoo, wasmiddel, maandverband, rijst, kleding: alles gaat door hun handen. Andere vrijwilligers nummeren de dozen en stoppen ze in de containers.
Hamie: "Er is vooral een tekort aan houdbare voedselproducten. Libanon is afhankelijk van de import en dat ligt nu plat. Dat wat er was, is al bijna op." Als ze naar twee containers kijkt, die reeds zijn gevuld, moet ze lachen.
"Ik kan het nog steeds niet geloven: zoveel spullen. Dat is toch geweldig! Ik heb zelfs hulp van defensie gehad, en de transporteur helpt ons met douanepapieren en al die andere zaken. Zo lief allemaal."

Succes niet verwacht

Sumeya Hamie had dit succes eerlijk gezegd niet verwacht: "Ik was vorig jaar al een voedselproject gestart voor de armen in mijn geboorteland. Maar dat project (Containers of Love) had niet hetzelfde effect als deze grote inzamelingsactie. Ik denk dat mensen ons vertrouwen, omdat we transparant zijn en op social media laten zien wat wij met de goederen en het ingezamelde geld doen."
Als ze samen de deur van een van de volle containers sluiten, vertellen ze dat ze in Libanon de vracht opwachten en daar met plaatselijke vrijwilligers de spullen gaan verdelen. "Maar nu eerst even bijkomen. En dan straks gewoon weer verder met inzamelen, want de donaties blijven komen."