Dit is waarom zoveel ongedocumenteerden in Rotterdam geen gebruik maken van hun recht op medisch noodzakelijke zorg

Veel inwoners van Rotterdam en Den Haag zonder geldige verblijfsvergunning hebben geen toegang tot de gezondheidszorg, terwijl ze daar wel recht op hebben. Angst, negatieve ervaringen, taalbarrières en financiële gevolgen liggen daaraan ten grondslag, blijkt uit onderzoek van de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Een groot deel van de zogeheten ongedocumenteerden blijkt niet op de hoogte te zijn van hun rechten op medisch noodzakelijke zorg. Ze denken geen aanspraak hierop te mogen maken of komen allerlei barrières tegen in hun zoektocht hiernaar.

Zo bestaat de angst dat ze een rekening niet kunnen betalen of wordt aangedrongen om een identiteitsbewijs of verzekeringspas te laten zien, terwijl ze die niet hebben. Veel mensen zonder verblijfsvergunning kiezen er dan ook bewust voor om helemaal geen gezondheidszorg te zoeken. 

Niet alleen ontbreekt de kennis hierover bij de mensen zelf, maar ook bij de zorgaanbieders. Uit het onderzoek blijkt dat sommige zorgaanbieders kennelijk niet op de hoogte zijn van het recht van ongedocumenteerden tot medisch noodzakelijke zorg, met als gevolg dat er meer beroep wordt gedaan op de zorgaanbieders die dat wél weten. Ook zijn zorgaanbieders niet altijd op de hoogte van een financieringsregeling waar zij een beroep op kunnen doen wanneer ze te maken hebben met een ongedocumenteerde patiënt die niet kan betalen.

Aanbevelingen

Voor het onderzoek is een team van (voormalig) ongedocumenteerden de afgelopen jaren getraind tot onderzoekers. Met hen zijn de onderzoeksvragen opgesteld, de bevindingen geanalyseerd en is een lijst met aanbevelingen opgesteld voor zorgaanbieders. De onderzoekers hopen op die manier het gat tussen de ongedocumenteerden en gezondheidszorg te dichten - zeker nu het coronavirus is uitgebroken.

Zo stellen zij op de korte termijn voor om publieke informatie over gezondheidsrechten te vertalen naar verschillende talen en om te investeren organisaties die dicht bij deze mensen staan, omdat de ongedocumenteerden hier wel aankloppen. Ook moet er ruimte komen voor een dialoog, waarin de mensen zonder verblijfsvergunning hun zorgen kunnen uiten. 

De onderzoekers stellen dat in alle Nederlandse gemeenten een recht-op-zorgkaart moeten worden ingevoerd. Ook moet zorgpersoneel getraind worden op de rechten die ongedocumenteerden hebben.
 

Meer over dit onderwerp:
Nieuws coronavirus Erasmus Universiteit
Deel dit artikel: