Schiedam verliest met Rini van Willigen een muzikaal icoon

Schiedammer Rini van Willigen is donderdag op 64-jarige leeftijd overleden. De zanger, componist, muzikant en kunstschilder vond na een lang en uitputtend gevecht met zware depressies zijn rust. "Een trieste dag maar ook een verlossing", sprak zijn broer Nico.

Rini van Willigen leidde de afgelopen jaren een teruggetrokken bestaan in zijn Schiedamse woning. Het ging niet goed met de man die jarenlang als een beest op het podium tekeer ging. Waar speelde Rini niet in de regio? Met wie speelde Rini niet in de kroeg, de concertzaal of het festival? Met zijn ruwe, donkere stemgeluid en rauwe gitaarspel was hij een begrip in de groot-Rotterdamse muziekscene. Waar Rini verscheen gebeurde wat. Nu is er stilte. Een gekoesterde wens van Rini die al jaren tegen de ziekte depressie vocht. "Voor Rini was het een feestje dat hij eindelijk mocht gaan", zegt broer Nico van Willigen. 

Quibus

Rini zag zelf het muzikale licht op 19-jarige leeftijd toen hij een optreden van Kevin Coyne bezocht in Rotterdam. De songs, teksten en het rauwe stemgeluid bleken de handschoen die Rini naadloos pasten. De jaren ervoor speelde hij al met regelmaat in kroegen en buurthuizen. Vooral in de toenmalige bar de Quibus in Schiedam was Rini kind aan huis. Hij startte er de band Arie BV en daarna was het muzikale beest los. Zelfs internationaal kon hij zijn ei kwijt met optredens in onder meer Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk.

Afbeelding
 Rini en de Schiedamse muzikant Marco Diamantatos (links).

Een echte doorbraak bleef uit. Een teleurstelling voor Rini die zich volgens broer Nico door muzikanten in de steek gelaten voelde. "Rini wilde heel graag verder, het was zijn leven, de muziek, het optreden. Hij had er moeite mee dat anderen het meer als een hobby zagen en na een optreden braaf naar huis gingen, naar vrouw en kinderen." De onvrede vrat aan Rini en hij raakte op den duur depressief. In een uitzending van Live uit Lloyd op Radio Rijnmond in 2012 sprak hij er openlijk over.

Rini van Willigen speelde in vele bands als Tip On In, The Urn, Anton Geesink Band, The Gelling Experience en stond ontelbare keren met sessiemuzikanten op podia of solo. Met The Urn kon hij vanaf 1993 eindelijk zijn eigen songs spelen. Hij schreef er honderden, ook de laatste jaren nog. "In zijn woning liggen nog honderden opnames van Rini", vertelt broer Nico. Een muzikale schat. Evenals de vele schilderijen die Rini maakte, vooral de laatste jaren. Het was zijn medicijn tegen de dagelijkse kwelling van depressie. 

Kevin Coyne

Net als vele Schiedammers, Rini woonde nooit ergens anders, werkte hij in zijn jonge jaren in de scheepsbouw. Pijpfitter bij Wilton-Fijenoord in Schiedam. Uiteindelijk was dat niet zijn roeping en kon hij de aantrekkingskracht van het leven als muzikant niet weerstaan. Hij kwam uit een muzikaal gezin met een moeder die in de operette-wereld zat en zijn vader speelde mondharmonica, banjo en mandoline. Ook zijn broers bleken muzikaal. De grootste inspiratiemotor bleef echter de Britse songwriter Kevin Coyne (1944 - 2004). Vooral het nummer 'House on the Hill' greep Rini zeer aan. Later zou Van Willigen vertellen dat hij in de tekst de trip herkende die hij zelf doormaakte in zijn depressies. 

Afbeelding
 Rini en gitarist Rien Schaap in Live uit Lloyd bij Rijnmond

Er zal tijdens de uitvaart komende week muziek van Kevin Coyne worden gedraaid. Ook Rini van Willigen's bekendste eigen song 'Drunken Man' zal klinken. Het is een beklemmende song die de nalatenschap en het leven van Rini in de dop heeft. Hij schreef het al in 1977 en hij vertolkte het wel duizenden keren live. 

Depressief

De Schiedamse Rijnmond-verslaggever Ronald van Oudheusden: "in zijn topjaren zag ik Rini bijna wekelijks. Ik keek tegen 'm op. Een imposante verschijning met zijn stoere kleding, markante ruwe kop en lange haar. We hebben ook samen op het podium gestaan als muzikanten tijdens sessies in Schiedam. In 2012 maakten we Live uit Lloyd. Een lastige klus omdat Rini al zwaar depressief was en daar ook fysiek onder leed. Het werd een open en eerlijk uur over zijn leven."

"De laatste keer dat ik 'm zag zat hij alleen op een bankje langs de Van Haarenlaan in Schiedam. Ik reed auto en kon niet stoppen. Daar zat hij, mijn oude held. In een Live Uit Lloyd-shirt. Een traan in mijn ogen. Hij leeft nog, was de troostende gedachte maar tevens een moment van triestheid. Zelf zou hij liever dood zijn vertelde hij me eerder. Rini, je wens is vervuld. Rust zacht, jongen. Je hebt het zo verdiend. We passen op je gitaren, schilderijen en vele honderden zo niet duizenden songs. Hou ons hier maar in de gaten, je zal niet vergeten worden. Rust zacht."

Meer over dit onderwerp:
Nieuws Schiedam Waterweg Muziek Cultuur kunst
Deel dit artikel: