Op de corona-afdeling van het Ikazia Ziekenhuis: 'Onbegrijpelijk dat mensen zeggen dat corona een verzinsel is'

Hoewel landelijk sprake lijkt van een stabilisatie van het aantal coronabesmettingen, merken ze daar in het Ikazia Ziekenhuis in Rotterdam-Zuid nog weinig van. De druk op de spoedeisende hulp, de corona-afdelingen en het personeel blijft toenemen. Rijnmond sprak in het Ikazia een longarts, verpleegkundige en een coronapatiƫnt over hoe het is tijdens de tweede golf.

"We moeten eens stoppen met het 'maar een griepje' blijven noemen", zo begint longarts Chantal Kroese, terwijl verpleegkundige Monique Kuijper toekijkt en toevoegt: "Ik zou eigenlijk aan de mensen willen vragen of ze anders niet een keer willen meekijken hier... dan kunnen ze zien dat het niet nep is."

Afbeelding

'Mij overkomt het niet'

Dat besef daalt al in nog voordat je de corona-afdeling op loopt. Zowel onze verslaggever als de cameraman moeten eerst handschoenen aandoen en een medisch mondkapje op. Dan nog een haarnetje erbij en een medisch schort met lange mouwen aantrekken, voordat ze er mogen kijken. In sommige kamers klinkt gehoest, ook in de kamer van de 34-jarige Yvonne die inmiddels al twaalf dagen op de corona-afdeling van het Ikazia ligt.

"Welkom op de bacillenafdeling van het Ikazia", zegt Yvonne met een knipoog. Ze is er beter aan toe dan toen ze twaalf dagen geleden binnen kwam. "Twee weken geleden was er weinig aan de hand. Ik ging eerst naar huis omdat één van mijn kinderen wat koortsig was. Dan ga je in quarantaine en toen werd ik ook wat ziekjes, maar ik dacht dat ik maar een griep had. Maar het werd steeds erger. Als ik de trap af liep, leek het alsof ik een marathon had gelopen."

Afbeelding

Uiteindelijk kwam Yvonne - van wie haar echtgenoot het coronavirus niet opliep - net op tijd het ziekenhuis in. Het had weinig gescheeld of ze had in een kunstmatige coma gebracht moeten worden. "Inmiddels gaat het wel beter", zegt ze terwijl de zuurstofslang haar ademhaling met veel geluid ondersteunt. "Maar ik ben er nog lang niet. Ik moet alles opnieuw leren. Lopen, zelfstandig naar de wc... al mijn spierkracht is weg."

"Ik dacht ook nooit dat het mij zou overkomen", vervolgt Yvonne, die in het dagelijks leven kok is op een vakantiepark en verder geen achterliggende gezondheidsklachten heeft. "Ik werk zelf in de horeca, maar ik vind het goed dat alles nu dichtgaat. Hoe kunnen mensen nu nog rustig op vakantie gaan of naar een restaurant? Het zijn allemaal potentiële besmettingsbronnen en voor mijn gevoel is het virus nu al overal."

Tweede golf is anders

Yvonne is volgens verpleegkundige Monique een tekenend voorbeeld dat coronavirus niet alleen gevaarlijk is voor oudere mensen. "De leeftijden zijn zeer verschillend. We schrikken best wel van het aantal jonge mensen dat binnenkomt en die ook heel erg ziek zijn, net zoals Yvonne. Er zijn veel ernstige gevallen en je merkt dat het iedereen veel doet."

En mede daarom probeert het ziekenhuis medewerkers daar ook in te ondersteunen. De werkdruk is onverminderd hoog, ook omdat er uitzonderlijk veel uitval is wegens ziekte, of omdat werknemers wachten op de uitslag van een coronatest.

Alle zeilen moeten worden bijgezet om de zorg draaiende te kunnen houden. "Het komt dan ineens heel dichtbij ook", voegt Monique toe, die zelf ook tot de jongere doelgroep hoort, "doordat je zulke jonge mensen ziek ziet worden zoals Yvonne."

De tweede golf is anders dan de eerste golf, en dan vooral wat betreft de curve van het aantal ziekenhuisopnames. "Tijdens de eerste golf was het heel extreem en kwam er in één keer een grote groep", legt longarts Chantal Kroese uit. "Nu is het eigenlijk al sinds september een continue stroom aan patiënten. En op dit moment zie ik zelf ook eigenlijk nog geen signalen dat het hier stopt met omhoog lopen."

Afbeelding

"De tweede golf is ook eerder gekomen dan we hadden verwacht", zegt de longarts van het Ikazia Ziekenhuis. "Het is nu een lange uitgerekte lijn in tegenstelling tot de piek van de eerste keer, die ook ineens heel hard omlaag ging. Dat kwam toen door de lockdown die werd ingesteld. Door de langzame maatregelen die nu worden genomen, gaat ook die afname waar we op hopen langzamer."

Geen complot

Tegelijkertijd nemen de spanningen in de samenleving toe. De zogeheten 'coronamoeheid' herkennen ze ook in het ziekenhuis. "Maar het is niet alsof wij er niet klaar mee zijn", stelt longarts Chantal Kroese. "Natuurlijk zijn wij ook moe van corona. Maar ik kan er wel heel slecht tegen als ik mensen hoor zeggen dat het een verzinsel is. Dat vind ik onbegrijpelijk. Het zou betekenen dat wij allemaal onderdeel zijn van een groot complot. En dat terwijl er hier zo hard wordt gewerkt! Dat vind ik echt heel moeilijk te begrijpen."

"Ik snap ook niet dat mensen daar zoveel problemen mee hebben", vervolgt Kroese. "Nogmaals, wij zijn er ook allemaal klaar mee en vinden het niet leuk. Maar mensen moeten begrijpen dat hier ook de reguliere zorg op het spel staat. Ik neem namelijk aan dat iedereen die ziek is hier ook graag geholpen wil worden."

Afbeelding

Vooralsnog kan de gewone zorg nog doorgaan en doet iedereen in het ziekenhuis zijn stinkende best alle de patiënten te helpen. "Ik hoop echt dat mensen zich iets meer aan de maatregelen gaan houden", zegt verpleegkundige Monique, die ondanks alles elke dag nog met plezier naar haar werk gaat. "Natuurlijk ben ik elke avond wel goed moe, maar ik heb hiervoor gekozen met een reden en ga elke dag weer vol energie aan het werk."

Zorgen

Coronapatiënt Yvonne hoopt ook dat mensen wakker worden. "Mensen moeten niet denken dat het zomaar vanzelf over gaat. Sterker nog, we hebben het nu zover laten komen dat je het dus zelfs kunt oplopen als je heel voorzichtig bent."

Ondertussen hoopt iedereen dat het aantal besmettingen in de aanloop naar de feestdagen afneemt. Maar in het Ikazia Ziekenhuis zijn ze naast hoopvol ook realistisch. Kroese: "We gaan er nu vanuit dat dit een lange uitgerekte golf gaat zijn. Want hoewel ik hoop op een afname en dat mensen hun contacten gaan verminderen, weet ik niet of de huidige maatregelen dat kunnen bewerkstelligen. Hoewel een afvlakking goed klinkt, spreken we nog steeds over ongeveer tienduizend besmettingen per dag. Dus ik maak me wel zorgen, al hoop ik natuurlijk ook dat we rond die feestdagen toch wat meer kunnen."

Deel dit artikel: