Dakloze Andrzej baalt van sluiting nachtopvang Maassilo: 'Voelde me daar veilig'

Zeventig dak- en thuislozen kunnen vanaf donderdagavond niet meer warm overnachten in de Maassilo. De evenementenhal diende tijdelijk als opvangplek, maar dit duurde maar twee weken. Nu de coronamaatregelen weer iets minder streng zijn geworden, is het weer dicht. Wethouder Sven de Langen is onverbiddelijk en vindt dat dit de juiste aanpak is.

"Het grootste gedeelte van deze groep is Oost-Europees, heeft hier geen recht op onderdak en mag geen gebruik maken van de Nederlandse sociale zekerheid. Een plek als de Maassilo wordt opengehouden als de gevoelstemperatuur onder nul is of in speciale situaties. Dat is nu niet meer zo nu de extra strenge maatregelen voorbij zijn," zegt de wethouder (CDA).

Een coulantere houding richting deze daklozen is volgens de wethouder geen oplossing omdat dit een aanzuigende werking zal hebben. "Als wij voor een permanente opvang zorgen voor deze groep, zorgt dit voor een toestroom van Oost-Europeanen naar Rotterdam. Het doel is juist om dit aantal terug te brengen. Het zou juist asociaal zijn de suggestie te wekken dat ze hier langer kunnen blijven. Je moet eerlijk zijn."

Tekst gaat door onder de video


'Corona geen argument'

Straatdokter Marlieke Ridder heeft wel moeite met de sluiting van Maassilo voor dak- en thuislozen. "Bij de groep die hier verbleef, zat ook een flink aantal die wel rechten hebben. Dit zijn dertig mensen die niet ergens anders terecht kunnen. Met dit weer en met corona moet je die gewoon op kunnen vangen. Na deze twee weken met strengere regels is corona er nog steeds. Je kunt de Maassilo niet zomaar dichtgooien."

Voor wethouder De Langen is het coronavirus geen argument om de Maassilo langer open te houden, ondanks dat Rotterdam een brandhaard is. "Deze daklozen zoeken nauwelijks andere mensen op. Het gaat er hier gewoon om dat de Oost-Europeanen terug moeten." Alleen als deze groep bereid is om mee te werken aan een vertrek, wordt hen twee nachten onderdak geboden.

Tekst gaat door onder de foto

Afbeelding
Straatdokter Marlieke Ridder

Andrzej zoekt een plekje bij het station

Eén van de recente gebruikers van de Maassilo is de 53-jarige Pool Andrzej. Anderhalf jaar geleden kwam hij naar Vlaardingen en sindsdien werkte hij als autospuiter. Die baan raakte hij kwijt en nu is hij nu al acht maanden dakloos. Logischerwijs baalt hij van de sluiting van de Maassilo. "Ik voelde me daar veilig, had onderdak, kon rustig slapen en had geen honger. Ik kon nuchter nadenken over mijn toekomst, omdat ik niet op straat aan het drinken was."

Volgens hem helpt deze sluiting niet bij het doel om Oost-Europeanen terug te krijgen naar hun thuisland. "In de tijd dat ik in de Maassilo sliep, zag ik mensen die terug willen keren, al betere hulpverlening krijgen. Dat helpt ook als je terug wil keren op de arbeidsmarkt."

Straatdokter Ridder is er ook niet blij mee dat deze groep dak- en thuislozen weer meer op straat rondhangen. "Het gaat vaak om ongezonde mensen. Zij hebben zorg nodig en als ze onder een brug liggen, zie je ze niet."

De Poolse Andrzej moet voor de komende nacht zoeken naar een andere slaapplek. "Ik denk dat ik rond het station ga lopen en daar een plekje zoek om te zitten."

Meer over dit onderwerp:
Nieuws Maassilo Rotterdam Politiek Daklozen armoede
Deel dit artikel: