ARCHIEF RIJNMOND 13 dec 2020 - Directeur Vonk

Afgelopen week heb ik plotseling ervaren hoe een bepaald mechanisme werkt. Een mechanisme dat ik op zich wel kende, maar dat ik nu ineens ook voelde.

Het begon met mijn radiopraatje van vorige week.
Daarin had ik het over een bezoek dat ik bracht aan Museum Rotterdam - voorheen het Historisch Museum Rotterdam - net voordat deur daarvan definitief dicht ging. En ik probeerde duidelijk te maken dat het altijd gaat om het vertellen van een goed verhaal - of het goed vertellen van een verhaal - wil je de interesse van mensen wekken voor zoiets als ‘geschiedenis’.

Een vriend van me reageerde daarop met: ‘Hoor ik hier nu de nieuwe directeur van Museum Rotterdam?’

Alsof ik met mijn beschouwinkje een soort informele sollicitatie deed uitgaan om opvolger te worden van de onlangs vertrokken Paul van de Laar.

Ter geruststelling: ik voel me helemaal op mijn plek bij de radio. Ik heb me ook al heel lang geleden voorgenomen om alleen maar de leiding over mezelf na te streven. Dat is al moeilijk genoeg. En maar heel weinig in mijn persoonlijkheid of in mijn cv leidt logischerwijze tot de gedachte dat ik wel geschikt ben om een organisatie te leiden.

Maar even ging het door mijn hoofd: stel je voor.
Stel je voor zeg, dat ik door een rare keten van gebeurtenissen opeens wél directeur van het stadsmuseum zou zijn.

Dan was elk woord dat ik uitsprak, opeens een woord van de directeur van Museum Rotterdam. Dan kregen al mijn uitspraken opeens veel meer gewicht. Dan kreeg ik zélf meer gewicht. Althans in de ogen van anderen. En hopelijk niet letterlijk, want op de weegschaal is het wel genoeg zo.

Hoe mensen nu tegen me aankijken weet ik niet zo goed. Sommigen zetten me misschien op een voetstuk. Want ja, ik werk wel bij de radio, en ik heb een paar boekies geschreven. Zelf ben ik daar natuurlijk helemaal niet van onder de indruk. In mijn eigen ogen ben ik een figuur in de marge. Ik doe weliswaar iets waarmee ik mezelf en anderen plezier verschaf. Wat misschien al heel wat is. Maar ik heb niet het gevoel dat ik er in maatschappelijk opzicht heel erg toe doe. Dat ik ‘iemand ben’. Wat ik verder ook prima vind.

Als directeur van zo’n museum zou ik wel veel meer ‘iemand zijn’. Ik voelde het gewoon toen ik er even over fantaseerde. Ik voelde mezelf groeien. In eerste instantie in hoe anderen naar me zouden kijken, maar daarna ook al een beetje in hoe ik naar mezelf zou kijken.

Een rare gewaarwording.

Meteen realiseerde ik me ook: zo gaat dat dus. Bij mensen met ambitie. Bij mensen die gevoelig zijn voor status. Die zullen zo’n functie alleen al ambiëren voor het aanzien dat het geeft.

Is dat een goeie motivatie?

Daar twijfel ik nogal aan.
Gemiddeld genomen heb ik het meeste vertrouwen in mensen die een beetje ondanks zichzelf ergens de leiding hebben. Die het doen omdat nou eenmaal iemand het moet doen, en zij er gegeven de omstandigheden wel een geschikte voor lijken.

Ik herinner me een verhaal van mijn vader uit de tijd dat hij in Indonesië werkte als arts. Er moest een keer een nieuwe directeur komen voor het ziekenhuis waar mijn vader in opereerde. In de sollicitatiecommissie werd gediscussieerd over de verschillende kandidaten. Er klonk een naam.

Even was het stil.

Toen zei iemand: ‘Nee, hij niet. Hij wil te graag.’


SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je - John Verkroost

2. Pipsqueak - Dolf van der Linden and his orchestra

KERST, CORONA & POSITIEF BLIJVEN
3. En nu is het kerstfeest - WC Heroes
4. Het is moeilijk om afstand te houden - Roel C. Verburg
5. Positief lied - Kees Torn
6. Altijd dichterbij - Stephanie Struijk

EEN MOOIE DAG MET KEES VERHAAR
Gesprek met Kees Verhaar & Mark Snijders (Xplo Music) naar aanleiding van de onlangs verschenen lp van Kees, getiteld ‘Een mooie dag’. Omlijst door:
7. Als het winter is - Kees Verhaar
8. Lieve Rosa - Kees Verhaar
9. Een vogel en een muis - Kees Verhaar
10. Een hele mooie dag - Kees Verhaar
11. Als het regent - Kees Verhaar
12. Mijn schoen - Kees Verhaar
13. I will survive - Hermes House Band
14. Weer een dag voorbij - Kees Verhaar

15. Bergsingelblues - Martin Reekers
 

Meer over dit onderwerp:
archiefrijnmond
Deel dit artikel: