ARCHIEF RIJNMOND 28 feb 2020 - Zondagsdichters

Afgelopen week heb ik mezelf al lezend een beetje in verwarring gebracht. Ik wist na een tijdje niet meer zo goed wat ik van mezelf moest denken.

Het zit zo.

Voor een Rotterdams uitgeverijtje heb ik afgelopen jaren twee boeken geschreven met persoonlijke verhalen. Het eerste boek had geen duidelijk thema, het tweede - met als titel De Muzikale Voddenman - had muziek als rode draad. En nu heb ik afgesproken om een derde boek te maken met als thema: journalistiek. Een boek met verhalen uit de boezem van de diverse media waarvoor ik sinds 1984 heb gewerkt.

Ik zit nu in de fase van het bij elkaar harken van ideeën, en het doornemen van oude columns, interviews en reportages. Zo ongeveer alles wat ik ooit heb geschreven, staat thuis in de kast. En zoals te verwachten: het een beschouw ik inmiddels als geslaagder dan het andere.


Ja, en er zijn een paar dingen waar ik me nu bijna voor schaam. Zoals het verslag dat ik in 1986 maakte van een zondagsdichters-middag in het Bibliotheektheater van Rotterdam. Een middag waarop veertig amateur-dichters het publiek deelgenoot maakten van hun diepste zielenroerselen.

Amateurs en gedichten, dat is niet altijd een even gelukkige combinatie. En dat bleek ook tijdens deze middag, maak ik op uit mijn werkelijk vernietigende verslag.

Ik heb het destijds opgeschreven zoals de jongeman die ik toen was  het beleefde. Ik realiseerde me wel, en dat schreef ik ook, dat mensen bij zo’n optreden hun nek uitsteken en dat je die er met goed fatsoen niet kunt afhakken, maar daar ging de bijl al. Ik had het over onverwerkt leed, over kreupelrijm, over het gesmoorde gelach in de zaal, over plaatsvervangende schaamte, over de kleding van diverse optredende dames en over de Candlelight muziek die er nog maar aan ontbrak. En dan geloof ik dat een eindredacteur nog iets had geschrapt over vrouwen in de overgang.

Een citaat:

‘Een dame van middelbare leeftijd, met bloemetjesjurk en schoenen met te hoge hakken voor haar postuur komt op de planken. Het zaallicht is uit, de schijnwerper is gericht op het spreekgestoelte. Stilte in de zaal. ‘Angst,’ zegt de jurk vanuit het niets. De titel van het eerste gedicht. Onbedoelde humor is dit. Je mag er eigenlijk niet om lachen.’

Einde citaat.

Op mijn zogeheten ‘sfeerverslag’ kwamen boze brieven bij de krant. Ik werd erop gewezen dat het hier amateurs betrof en dat ik me zeer ten onrechte superieur opstelde.

We zijn nu 35 jaar verder en ik geef de briefschrijvers inmiddels groot gelijk. Als je al verslag doet van zoiets past een zekere mildheid.

Voor mijn gevoel had mijn gebrek daaraan van destijds te maken met leeftijd en onervarenheid. Ik zag mijn eigen rol als verslaggever nog onvoldoende in perspectief. Als ik het hele stuk nu lees proef ik zelfs een zeker plezier in het neersabelen van die optredende amateurs met hun poëtische gedrochten.

Het deugde niet wat ik deed.
Ik mag hopen dat ik het nu anders zou aanpakken.

Nou ja, bij de radio doe ik dat ook.
Ik loop nu ook aan tegen van alles en nog wat dat zogenaamde amateurs maken. Lui die zelf liedjes schrijven en opnemen. Daar zit geweldig materiaal bij, beter dan ik zelf ooit zou kunnen, ik ben ook blij met alles dat ik krijg toegestuurd, maar ik hoor natuurlijk ook weleens onvolkomenheden.

Inmiddels zie ik de charme in van, nou ja, onvolkomenheid, onvolmaaktheid. En als ik iets écht minder geschikt vind voor de radio, leg ik dat aan de maker uit, en moedig ik zo iemand aan om het gewoon te blijven proberen, want: een volgende uitspatting kan ik zomaar wél willen gebruiken. En dat geldt trouwens voor zowel beroepsmuzikanten als  voor amateurs.

Wat ik nooit zal doen is iets alleen maar op de radio draaien om erbij te kunnen zeggen hoe slecht ik het wel niet vind.
Want ja, wie schiet daar iets mee op?

Mildheid, dus.
Je hoopt natuurlijk dat je in de loop van je bestaan iets leert. Dat je toch een beetje een beter mens wordt.

En o ja, de titel van dat derde boekje heb ik al: Een journalist van niks.


SPEELIJST

DE TUNE
1. Ik mis je - John Verkroost

TUNES & IDEALE MATEN
2. Dat zou ik zo niet doen - De Tunes
3. Er is toe - De Tunes
4. Que sera - José Feliciano
5. Mocedades - Eres tu
6. Bitterbal - De Ideale Maten          

7. Drie journalistjes - Cornelis Pons

DRANK
8. Dichter naar de drank - Eddy Doorenbos
9. De stille zwabber - John Lanting
10. Dronken Tienus - Lydia Oosthoek
11. Wijntje - Marjolein Meijers

12. Song from MASH - Karin S & Vincent van der Laar
13. If you were the only girl in the world - I only have eyes for you - People say we are in love - Cas Oosthoek
 

Meer over dit onderwerp:
archiefrijnmond
Deel dit artikel: