nieuws

Dordtenaar overleeft twee rampvluchten

ROTTERDAM - Hij loopt nog moeilijk, heeft vier gebroken ribben en een hoofdwond doordat een opbergkastje openschoot. Dordtenaar Rob de Knecht maakte de meest turbulente week van zijn leven mee. Tot twee keer stapte hij aan boord van een vliegtuig dat begon aan een rampvlucht.
Als door een wonder kan hij de gebeurtenissen navertellen. Woensdag ontsnapte De Knecht bij de vliegtuigcrash bij Schiphol voor de tweede keer aan de dood. Nog geen week eerder, op 19 februari, gleed het toestel waar hij in zat van het talud en kwam met een harde klap tegen een lichtmast tot stilstand. Dat gebeurde in Istanbul, waar hij op doorreis was naar Noord-Irak.
Nuchter en zonder onderbreking steekt De Knecht zijn verhaal af. De Dordtenaar heeft er geen problemen mee over de ramp te praten. ,,Dat de motoren van het vliegtuig het niet meer deden, is onzin'', vertelt de zakenman vrijdag.
De hele vlucht verliep zonder noemenswaardige problemen, op de laatste seconden na. Niets wees de passagiers op het naderende onheil. Zelfs het 'Cabin crew, prepare for landing' klonk alsof de piloot zijn vliegtuig binnen enkele minuten veilig aan de grond zou zetten.
,,Ineens zakten we. Alsof we in een luchtzak waren geraakt'', herinnert De Knecht zich. ,,De piloot gaf vol gas. We hoorden de motoren op volle kracht draaien. Vervolgens begon het hele toestel te trillen. De staart van het vliegtuig brak af nog voordat we de grond raakten. En toen volgde die ongelooflijk harde klap. Het werd doodstil en donker. Er was geen paniek. Na een paar seconden begon het gegil.''

Grote verwarring

Niemand leek in de eerste seconden te beseffen wat er is gebeurd. ,,We keken zo naar buiten, door het enorme gat waar het vliegtuig was gebroken. De zwakte van zo'n vliegtuig, het is niks he'', concludeert hij hardop.
De Knecht probeerde zich te bewegen en zag dat sommige passagiers de nooduitgang al hadden bereikt. ,,Ik ging op zoek naar mijn schoenen. Instappers. Ik dacht: ik ga niet op mijn sokken door dat modderige weiland lopen. Ik vond ze twee stoelen verder.''
Op weg naar buiten nam de passagier nog wat spullen mee. ,,Op zo'n moment denk je eerlijk gezegd alleen aan jezelf.'' Via de vleugel en wat losgeraakte slangen klauterde hij naar de grond. ,,Ik besefte dat ik slecht zag. Mijn bril was door de klap van mijn hoofd geschoten. Ik moet zo nog naar huis rijden, dacht ik.'' Hij klom terug het toestel in. Zonder resultaat. Ook zijn mobiel bleek uit zijn borstzak te zijn gevlogen.
De Knecht bleef in het weiland wachten op hulp. ,,Dat was verschrikkelijk. De A9 stond vol. In het weiland lag een man ontzettend te kermen. Hij had alles gebroken. Maar hoe kon ik die man nou helpen?
Bij de staart lagen mensen in het weiland die niet meer bewogen.'' Ondertussen schoot hij twee foto's van het ramptoestel van Turkish Airlines. ,,Anders geloven ze het nooit'', dacht hij over het thuisfront. In het ziekenhuis concludeerden de artsen dat hij vier gebroken ribben heeft. ,,Ze vroegen of ze al voor de ramp waren gebroken. Ik heb maar 'ja' gezegd, bang dat ik moest blijven.''