Arts wil stamcellen inspuiten

De Rotterdamse arts Robert Trossèl wil het liefst weer zo snel mogelijk beginnen met de stamceltherapie. De arts ligt met name in Groot-Brittannië en België onder vuur vanwege deze omstreden behandeling, die al enige tijd is gestopt.

In Groot-Brittannië, waar hij een praktijk had, mag Trossèl nooit meer als arts werken. In België hangt hem een celstraf boven het hoofd. In Nederland is de therapie door een wetswijziging moeilijker toe te passen.

Trossèl heeft tussen 2004 en 2006 stamcellen ingespoten bij patiënten. Het deed dat in het Preventief Medisch Centrum (PMC) in Rotterdam, totdat de Inspectie voor de Gezondheidszorg er een stokje voor stak. Het ging vooral om patiënten die MS  hadden of verlammingsverschijnselen. Een deel van de klandizie kwam uit Groot-Brittannië.

Cellen uit navelstreng
De cellen waren afkomstig uit het navelstrengbloed van pasgeborenen. Trossèl: “We noemen dat ‘baby’s first gift to mankind’. De ouders geven toestemming om de placenta en de navelstreng daarvoor te doneren”.

In Groot-Brittannië is in vette krantenkoppen gewaarschuwd: de stamcellen zouden afkomstig kunnen zijn van koeien en dan is de link met de ziekte van Creutzfeldt-Jacob snel gelegd. “Wij hebben nooit cellen van koeien gebruikt”, zegt Trossèl beslist.

'Valse hoop'
Desondanks heeft de Britse Medische Raad zijn werkwijze in felle bewoordingen afgewezen. Trossèl zou patiënten valse hoop hebben gegeven met een geneeswijze die niet bewezen is. Hij zou hun wanhoop hebben uitgebuit. Voor de Britten reden hem uit het ambt te zetten.

Trossèl: “In andere landen denken ze daar gelukkig anders over. Dit is een puur Britse visie op een therapie waar ze niet zoveel van afweten”.

De Rotterdamse arts hamert erop dat het toedienen van stamcellen nooit tot problemen heeft geleid. “We hebben een veilige therapie toegepast zonder dat er ook maar bij één patiënt een allergische reactie of complicatie is geweest. Dat is op zich al bijzonder”.

'Spectaculaire resultaten'
“Bovendien: bij 70 procent van de patiënten is minimaal één lichaamsfunctie verbeterd, bij 30 procent minimaal drie functies en bij 10 procent waren er spectaculaire verbeteringen. Daar waren mensen bij die jarenlang in een rolstoel zaten en weer konden lopen”.

De Britse Medische Raad zegt over deze cijfers dat ze “overdreven” zijn en niet wetenschappelijk onderbouwd. Trossèl: “We hebben inderdaad geen dubbelblinde tests gedaan. Maar als mensen tien jaar lang in een rolstoel zitten en allerlei therapieën hebben gedaan en er gebeurt nooit iets, en bij mijn werkwijze wel: dat is significant”.

Trossèl is van plan zijn resultaten aan te bieden aan een wetenschappelijk tijdschrift. Samenwerking met bijvoorbeeld het Erasmus MC ligt niet in het verschiet. “Die zien ons als de stamcel-cowboys…”.

Rechtszaak België
In België moest Robert Trossèl voor de rechter verschenen, nadat hij in 2007 patiënten naar onze zuiderburen had doorverwezen. “Ik zie de uitspraak met vertrouwen tegemoet. De procureur-generaal heeft zelfs vrijspraak gevraagd”.

In Groot-Brittannië heeft één advocaat namens zeven patiënten aangekondigd schadeclaims in te dienen. “Ik ben daar niet bang voor. We hebben nooit iets aan een patiënt gegeven wat hij niet wist en waar hij niet voor getekend en betaald had”.

Trossèl hoopt binnen een paar jaar weer stamcellen te kunnen toedienen bij patiënten. Ondertussen runt hij een drukke praktijk in Rotterdam. Als ‘kwakzalver’, zoals tegenstanders beweren? “Ik vind mijzelf een reguliere arts, die ook alternatieve therapieën toepast”.

Deel dit artikel: