'Holleeder was een braaf, verlegen kind'

Topcrimineel Willem Holleeder was als kind een onopvallend en braaf jongetje. Dat schrijft journalist Auke Kok in zijn boek “Willem Holleeder, de jonge jaren”.

Kok mocht van justitie geen bezoek brengen aan Holleeder in gevangenis De Schie in Rotterdam. Hij sprak daarom met een groot aantal bekenden van “De Neus”: familieleden, buren, klasgenoten en leraren.

“De meesten van hen waren stomverbaasd toen zij in 1983 een foto zagen van de Heineken-ontvoerders, met daartussen hun “Wimpie”, zoals hij als kind heette. Ik heb leraren gesproken die moeite moesten doen om hem überhaupt nog voor de geest te halen als leerling”.

Jeugd in Jordaan
Hoe wordt een betrekkelijk verlegen jongetje een meedogenloze crimineel, dat was de vraag die Auke Kok zich stelde bij het schrijven van het boek. “Zijn omgeving in de Jordaan speelt een grote rol. Een rauwe buurt en een vader die alcoholist was en hem letterlijk op straat schopte”.

Saillant detail: Willem Holleeder senior werkte bij bierbrouwer Heineken. Freddy Heineken kende het gezin. Toeval of niet: Freddy had een maîtresse in de buurt van de familie Holleeder. Als hij bij zijn vriendin was, dan voetbalde chauffeur Ab Doderer met “Wimpie” Holleeder…

Grote invloed Cor van Hout
Op straat kwam Holleeder een oude klasgenoot tegen: Cor van Hout. Auke Kok: “Werden de kinderen bij de familie Holleeder nog strak gehouden en met normen en waarden opgevoed, bij Cor thuis was dat heel anders. Zowel zijn biologische vader als zijn stiefvader was een inbreker”.

De lange en sterke Holleeder werd een soort bodyguard van Cor van Hout. Hun bende werd verdacht van een reeks overvallen, maar de politie kon de zaken niet rond krijgen. In 1983 sloegen zij hun grote slag met de ontvoering van Freddy Heineken en Ab Doderer. Vanaf dat moment was Willem Holleeder een bekende Nederlander.

Daar stopt ook het boek van Kok. De rest van zijn carrière, de afpersingen, de contacten met Willem Endstra en de vermeende liquidaties, mogen als bekend worden verondersteld. “We kenden Holleeder tot nu toe als een bordkartonnen figuur, als een sjabloon, een icoon. Ik wilde laten zien dat iets heel slechts ook andere kanten heeft. Ik denk dat ik de persoon van Willem Holleeder meer diepte heb gegeven”.

Deel dit artikel: