nieuws

Gezagvoerder Yvonne op ski's

cour
cour
ROTTERDAM - Eindelijk was het zo ver, voor het eerst op skivakantie. We werden uitgenodigd door vrienden van mijn man voor veertien dagen Noord-Italië, sneeuw gegarandeerd in Courmayeur. Zaterdavond laat aangekomen, maandagochtend onze allereerste skiles, maar ongeduldig en enthousiast als ik was kon daar natuurlijk niet op gewacht worden. We huurden ski’s en vertrokken naar het oefenweitje, waar meer klungels zoals ik probeerden om op de latten te blijven staan. Het werd een zondag van eindeloos vallen en opstaan, van gegoochel met skistokken en slechtzittende schoenen, maar vooral van heel veel lachen.   
Dat was de volgende dag wel anders, nooit in mijn leven zo’n spierpijn gehad en toen moest de 1e skiles nog komen. Die kregen we van Lupo, een schriele Italiaanse boerenknecht die in de winter de held van de pistes was en les gaf aan stuntels uit heel Europa, want hij sprak Engels. Nou ja, sprak? Naar het klasje dat probeerde naar beneden te komen schreeuwde hij halverwege de helling “don’t move your shoes” en wees naar zijn schouders, gevolgd door “bend your teeth” terwijl hij voordeed hoe je je knieën moest buigen. Hilarisch natuurlijk, maar de slappe lach droeg niet echt bij aan mijn skiprestaties.
De straf kwam een paar dagen later, ik ging keihard onderuit op een voor beginners veel te linke piste en blesseerde mijn knie. Verder skiën was geen optie, maar op die berg blijven zitten ook niet. Lupo ging op zoek naar de mannen met de skiambulance maar die bleken een end verder levens aan het redden. Maar hij had een oplossing: hij zou mij op zijn rug naar beneden skiën en me daar bij de dokter afleveren. Ik kreeg al de giechels bij het idee, ik met mijn Nederlandse postuur op de rug van die iele skileraar, ik zag het niet gebeuren. En dat klopte natuurlijk, bij de eerste en enige poging kukelden we samen voorover in de sneeuw en gaf Lupo het op.
Gelukkig waren de mannen met de skibrancard inmiddels onderweg en zoefde ik na een uurtje comfortabel naar het hotel terug. De rest van die vakantie heb ik vergelijkend waren-onderzoek verricht naar de vele zonnige terrassen van Courmayeur. Skiën heb ik helemaal nooit meer gedaan, te bang geworden in een skigebied dat een droom is voor ervaren skiers maar voor beginners meer op een nachtmerrie lijkt.