nieuws

Het verhaal van dwangarbeider Koos Hoeneveld

ROTTERDAM - Verder dan Den Haag was hij nooit geweest, de 18-jarige Koos Hoeneveld uit Rotterdam. Tot hij tijdens de Tweede Wereldoorlog opgeroepen werd voor dwangarbeid. Een lange, eenzame periode volgde.
Koos Hoeneveld was 18 jaar toen hij in 1942 het bevel kreeg om zich te melden voor werk in Duitsland. Hij woonde toen in Rotterdam. Zijn zwakke rug was z'n redding, daarmee hoefde hij niet. Een jaar later was Hoeneveld toch aan het beurt. Hij werd opgeroepen voor schilderswerk in Duitsland en op dat moment werkte hij in Rotterdam als schilder.
Koos Hoeneveld kon er niet onderuit. Temeer omdat de buren van het gezin Hoeneveld SS'ers waren en de buurvrouw de gewoonte had om alle post voor de familie Hoeneveld open te maken. Zij wist precies op welke gronden Koos naar Duitsland moest en zou hem verraden als hij opnieuw een uitvlucht zocht.
Zo ging de jonge Koos op reis. Met de trein naar Duitsland. Hij sprak geen woord Duits en wist niet wat hem te wachten stond.Het werk dat hij moest doen, was veel zwaarder dan schilderen. Een lange, eenzame periode volgde. Maar ook een periode waarin hij goed contact kreeg met verschillende Duitsers die in de fabriek werkten.
Als aan Koos Hoeneveld gevraagd wordt of hij een hekel heeft aan Duitsers om wat ze hebben aangedaan, antwoordt hij: "Waarom zal ik ze haten? Ik heb hele slechte, maar ook hele goeie Duitsers meegemaakt. Het systeem dat dit mogelijk maakte, dat heb ik gehaat!".
Het verhaal van Koos Hoeveld is opgetekend door het OorlogsVerzetsMuseum in Rotterdam. Zijn 'fremdenpass' - de identiteitskaart voor niet Duitsers die op Duits grondgebied vertoefden - is opgenomen in de collectie van het museum.