FINALE

Sommige diehard fans krijgen zoveel stress van Feyenoord kijken: 'Mijn broer gaat met de auto naar de wasstraat tijdens de wedstrijd'

Feyenoord kijken is voor sommige mensen een stressvolle bezigheid
Feyenoord kijken is voor sommige mensen een stressvolle bezigheid © Andre Weening/Orange Pictures
"De finale tegen AS Roma? Dan zit ik boven. Alleen, voor de computer. Ik volg de wedstrijd via een tekstverslag." De 74-jarige Edmond van Ooijen is fan van het eerste uur, maar hij kijkt de finale van de Conference League niet via televisie. Geloof het of niet, maar dat is te spannend. Wat blijkt: hij is niet de enige.
Verslaggever Maurice Laparlière ging op onderzoek uit. Hij sprak met Edmond van Ooijen, IC-arts Diederik Gommers en keek ook zelf goed in de spiegel.
Het lijkt misschien alsof mensen zichzelf niet helemaal onder controle hebben, maar het is een serieus probleem. Wedstrijden kijken van je favoriete team kan vol risico's zitten. Onderzoek uit Amerika bevestigt het: rondom grote wedstrijden gebeurt iets bizars in veel ziekenhuizen. Tijdens de wedstrijd is het doodstil, maar na het laatste fluitsignaal stroomt de eerste hulp vol. Hoe zit dat?

Hyperventilerend de straat op

Tijdens de (verloren) penaltyserie van het Nederlands elftal tegen Brazilië in de halve finale van het WK 1998, vluchtte ik hyperventilerend de straat op, waar ik vervolgens knock-out ging. Nog een geval: Heerenveen-Feyenoord in 2012, om een plek in de Champions League: ik vlucht weg van de verjaardag van mijn schoonzus om in de buurt te gaan ijsberen.
Aan wedstrijden tegen Ajax begin ik vaak niet eens meer. Dan ga ik twee uur lang hardlopen, met op m'n koptelefoon rustige muziek en soms wat flarden verslag van Radio Rijnmond. Live kijken bezorgt me dan zoveel stress en spanning dat het niet leuk meer is.
Goal! Dirk Kuyt schiet Feyenoord op voorsprong in de kampioenswedstrijd tegen Heracles en verslaggever Maurice Laparlière juicht mee.
Goal! Dirk Kuyt schiet Feyenoord op voorsprong in de kampioenswedstrijd tegen Heracles en verslaggever Maurice Laparlière juicht mee. © Rijnmond

Score volgen op telefoon

Je cluppie haalt dus iets geks in sommige mensen naar boven. Feyenoord-supporter en intensivist Diederik Gommers van het Erasmus MC kan er ook over meepraten. Op het hoogtepunt van de coronapandemie werkte hij mee aan overheidsbeleid en voelde de druk van het hele land op zijn schouders. In niets lijkt dat op een alles-of-nietswedstrijd van Feyenoord: "Totaal anders!" Het verschil: tijdens de coronacrisis zat hij zelf aan het stuur en had hij invloed. "Bij Feyenoord kijk ik toe en ben ik afhankelijk."
Wedstrijden van Feyenoord laten Diederik Gommers bepaald niet onberoerd, vertelt hij. "Ik kan soms letterlijk niet kijken. Dan vraagt iemand op maandag: 'Heb je gekeken gisteren?' Nee dus. Dan heb ik lopen ijsberen thuis met de tv uit. De score volg ik dan op mijn telefoon. Dat is dan de enige manier waarop ik het volhoud als ik niet in het stadion zit. Anders gaat het niet. Ja, dat is altijd zo geweest. En het wordt ook niet minder."
Diederik Gommers
Diederik Gommers © Rijnmond
Er is dus wel een verschil tussen het kijken in het stadion en thuis voor de buis, zegt Gommers. "In het stadion onderga je het samen en kun je makkelijker meteen je emoties kwijt. Dat helpt wel. Bovendien kun je in het stadion beter de wedstrijd volgen en zie je scherper dat je team misschien wel verloren heeft, maar er keihard voor heeft gewerkt. Dat werkt verzachtend."

Ruzie met vrouw

Dat van het wel of niet in het stadion zijn, herken ik. Alsof je door je aanwezigheid op de tribune toch een heel klein beetje invloed kunt hebben. Door aan te moedigen bijvoorbeeld. Zelf heb ik mijn hoop een beetje gevestigd op het effect van de tijd. Dat ik in de loop van de jaren ga inzien wat werkelijk belangrijk is in het leven en dat voetballen uiteindelijk maar entertainment is. En dus geen reden voor hartkloppingen, extatische vreugde en sacherijn.
Helaas, dat kan ik waarschijnlijk vergeten, merk ik als ik praat met de 74-jarige Edmond van Ooijen. De columnist van de website Feyenoord.supporters.nl sloot de stadionclub op 23 april 1956 in zijn hart toen hij als jochie op de tribune zat en Feyenoord Sc Eindhoven een pak slaag zag geven. "Vanaf die dag hou ik van Feyenoord, nu 66 jaar geleden. Het was meteen raak."
Ook hij ontwikkelde een strategie ter zelfbescherming als hij wedstrijden niet in het stadion kan volgen. Zo ook voor de grote finale volgende week. "Het is eigenlijk in de loop der jaren alleen maar erger geworden met de spanning. De Europa Cup-finale tegen Celtic in 1970 kon ik nog gewoon op televisie zien."
Edmond van Ooijen en zijn toenmalige verloofde, nu zijn echtgenote, met de kersvers gewonnen Europa Cup 1
Edmond van Ooijen en zijn toenmalige verloofde, nu zijn echtgenote, met de kersvers gewonnen Europa Cup 1 © Privé

'Teer punt in mijn leven'

Daar zit hij dus volgende week boven in zijn werkkamer, achter de computer: "Ik volg dan het tekstverslag via de website waarvoor ik schrijf. Ik zie de bal niet net naast gaan, ik lees het achteraf. Natuurlijk voel ik spanning, maar het blijft binnen de grenzen. Ik ben 74, heb een bypass-operatie gehad, maar over het lichamelijke maak ik me eigenlijk geen zorgen. Mentaal wel. Dan wordt de spanning me gewoon te veel."
Wat als Feyenoord wint? "Dan ben ik zo blij als een kind. Eerst in stilte. Daarna komt de hele familie samen, diezelfde avond nog. Dan gaan we eten en vieren we feest." Als Van Ooijen zijn gedachten laat gaan over het mogelijke moment dat Feyenoord daadwerkelijk de Conference League omhoog houdt, breekt zijn stemt en wordt hij stil. Zijn ogen vullen zich met tranen. Het emotioneert hem dat Feyenoord dan weer de eerste Nederlandse winnaar van een Europese beker zou zijn. "Sorry", verontschuldigt hij zich. "Feyenoord is een teer punt in mijn leven."
Wat Van Ooijen, Gommers en ikzelf gemeen hebben is dat de liefde voor Feyenoord in onze kinderjaren ontstond. Een voetbalclub als onderdeel van je identiteit. "Mijn vader heeft mijn drie broers en mij supporter gemaakt", zegt Diederik Gommers. De spanning tijdens wedstrijden is een breedgedragen thema in de familie. "Vooral mijn jongste broer heeft het zwaar. Die gaat tijdens belangrijke wedstrijden met zijn auto naar de wasstraat." Van Ooijen belandde als Rotterdams jongetje op de tribune van Stadion Feijenoord. "Het had ook Sparta kunnen zijn", zegt hij. "Maar bij Feyenoord hadden ze kinderkaartjes en die waren goedkoper, dus daarom zat ik daar."
Edmond van Ooijen wederom op de foto met een kersvers gewonnen beker. Ditmaal de UEFA Cup in 2002
Edmond van Ooijen wederom op de foto met een kersvers gewonnen beker. Ditmaal de UEFA Cup in 2002 © privé

Plannen voor volgende week klaar

Edmond van Ooijen zit volgende week woensdag dus achter een computerscherm. Zelf zal ik die avond waarschijnlijk als verslaggever werken vanuit het supporterskamp en ben ik dus lekker bezig. Ook Diederik Gommers heeft zijn plan klaar "Het liefst was ik er bij geweest in Tirana, maar ik heb geen kaartje. Mijn broer en ik hebben nog overwogen erheen te rijden, maar het lukt me niet met alle afspraken die ik heb. Thuis kijken is eigenlijk geen optie, te heftig. Dus ga ik naar het stadion. Samen kijken naar het scherm. Samen de spanning dragen."