KUNST
Voor Paola en haar vader (82) is schilderen een uitlaatklep: 'Alle zorgen vergeten'
21 augustus 2025, 16:57 • Aangepast 21 augustus 2025, 19:05 • 3 minuten leestijd
Voor de 52-jarige Paola werd kunst een onverwachte uitlaatklep. Na een periode van chemotherapie begon ze met schilderlessen in een inloophuis voor mensen met kanker. “Het was voor mij een heerlijke nieuwe passie om even alle zorgen te vergeten,” vertelt ze. Door haar toedoen is nu ook haar 82-jarige vader besmet met het schildervirus.
Voor de microfoon van R-Uit! vertelt Paola dat haar vader, een veteraan uit Oud-Beijerland, steeds somberder werd van het wereldnieuws. “Hij dook constant in zijn iPad om alles te volgen over Trump, Poetin, Oekraïne en Gaza. Hij zei ook echt: ik krijg het gewoon niet uit mijn hoofd,” vertelt Paola. Het zorgde voor onrust en zelfs slapeloze nachten.
Hoofd leeg
Zelf had Paola na een heftige diagnose, een operatie en een langdurige behandeling de heilzame werking van schilderen ervaren. "Met schilderen kan ik mijn hoofd leeg maken. Ik denk helemaal nergens aan als ik bezig bent. En het mooie is", vervolgt ze, "je gaat ook anders naar de wereld om je heen kijken, naar de wolken, de vogels en gebouwen, noem maar op."
Het schilderen groeide voor Paola uit tot een passie, inclusief een cursus kunstgeschiedenis en regelmatig museumbezoek. En ze trok haar vader erin mee.
Op 18 maart, de dag dat Trump en Poetin elkaar zouden bellen en Paola's vader erg nerveus was, nam Paola het initiatief: ze nam al haar verfspullen mee en vroeg haar vader om samen te schilderen. Dertig jaar geleden maakte hij aquarellen. Dat was lang geleden, maar toch stond hij er meteen voor open.” Vanaf dat moment werd schilderen hun gezamenlijke activiteit; een bron van rust en plezier.
Passie
Sindsdien is de band tussen vader en dochter die al erg goed was nog sterker geworden. "Het is echt onze gezamenlijke passie. We praten er veel over en gaan wekelijks naar het museum."
De woonkamer van haar vader en moeder staat inmiddels vol met ezels, verf en doeken. Het werk van Paola’s vader is kleurrijk en veelzijdig: van zeilschepen tot saxofonisten en exotische taferelen. “Hij droomt zelfs van een expositie, misschien in een kerk of verzorgingshuis. Op een plek waar mensen blij worden van zijn schilderkunst,” zegt Paola.
Expositie
Wie in Oud-Beijerland of omgeving een plek heeft waar de schilderijen tentoongesteld kunnen worden, mag zich melden. “Het zou fantastisch zijn als mensen zijn werk kunnen zien en hij het verhaal erachter kan vertellen. Want deze schilderijen zijn meer dan kunst: ze zijn een keerpunt in ons leven geworden.”
