Droomtocht van Stan voltooid: na ruim 200 dagen fietsen bereikt hij de Taj Mahal

Op zijn zelfgebouwde fiets, in zijn eentje, doorkruiste hij bossen, bergen, woestijnen en tientallen landen om zijn eindbestemming te bereiken. "Een groot avontuur", vat hij het nuchter samen.

Stan vertelt in het radioprogramma R-Uit! vanuit een koffietentje in India. Het wereldberoemde witte mausoleum laat zich niet zien via de webcamverbinding, maar zijn grote glimlach spreekt boekdelen. "Ik zit nu in Agra, bij de Taj Mahal. Het is gebeurd."

De reis van Rotterdam naar India begon in april. Onderweg trotseerde hij extreme temperaturen, hoge bergpassen en het nodige ongemak. Zo belandde hij in het Pamirgebergte in Tadzjikistan op 4000 meter hoogte, omringd door toppen van wel 7000 meter. "Ik ben om drie uur 's nachts opgestaan om door de woestijn te fietsen, waar het overdag 45 graden is. Dan zie je alleen de sterrenhemel boven je en hoor je niets behalve je banden over het asfalt."

Niet alles verliep vlekkeloos. Op een steile afdaling ging het mis: "Ik roetsjte naar beneden, genoot van de snelheid, maar de bocht hield plots op. Ik kon niet meer stoppen en gleed drie meter over de stenen. Mijn hele huid lag open, maar gelukkig niets gebroken."

Toch overheerst het positieve gevoel. Stan is onder de indruk van wat hij onderweg allemaal heeft meegemaakt. "Je leert de wereld kennen door er letterlijk overheen te fietsen." De eenzaamheid, het onbekende, de voortdurende aanpassing aan nieuwe omstandigheden: het maakte de reis intens en heel waardevol.

De terugweg pakt hij anders aan. "Aan het begin dacht ik nog: ik neem de trein terug via Rusland. Maar nu wil ik gewoon mijn familie en vrienden weer zien." Hij vliegt eind november terug vanuit Delhi, met een bijzonder doel voor ogen: de negentigste verjaardag van zijn oma. "Zij is mijn enige nog levende grootouder. Ze zei: ik doe mijn best om die verjaardag te halen, maar dan moet jij beloven dat je de reis afmaakt en gezond terugkomt."