Suriname 50 jaar onafhankelijk: zo staat Rotterdam daar bij stil

Tot november 1975 was Suriname een Nederlandse kolonie. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog klonken zachtjes de eerste geluiden over onafhankelijkheid van het Zuid-Amerikaanse land. In 1954 tekende koningin Juliana een statuut dat bepaalde dat Suriname en de toenmalige Nederlandse Antillen bestuurlijk meer voor het zeggen kregen.

Vanaf de jaren zestig kwamen steeds meer Surinamers naar Nederland, met name om economische redenen. De economie in Suriname draaide slecht en de Nederlandse economie zat juist in de lift.

In 1973 kwam er schot in het onafhankelijkheidsproces. De Nationale Partij-kombinatie (NPK) vormde een nieuwe Surinaamse regering van voornamelijk creolen, nakomelingen van slaafgemaakten. Hun premier Henck Arron stelde dat Suriname uiterlijk in 1975 onafhankelijk moest zijn. Dat werd uiteindelijk 25 november 1975.

Sindsdien zijn ruim 250 duizend Surinamers naar Nederland zijn gekomen. In Nederland wonen nu nog 181 duizend mensen die in Suriname geboren zijn. Rotterdam heeft zo'n 50 duizend inwoners van Surinaamse komaf, dus zelf in Suriname geboren of met een daar geboren vader of moeder.

Mede daarom staat Rotterdam op meerdere manieren stil bij vijftig jaar onafhankelijkheid van Suriname. Afgelopen zaterdag was het Sranan Poku Concert in De Doelen, waar Surinaamse artiesten uit Nederland en Suriname nummers zongen die al generaties lang populair zijn in Suriname. Verder vierde Museum Fenix van 20 tot en met 23 november de onafhankelijkheid met een theatervoorstelling, marktkraampjes en liveoptredens.

Deze dinsdag opent in Museum Fenix een tentoonstelling met kunst die te maken heeft met Suriname. Vanaf zaterdag is er een fototentoonstelling in Theater Zuidplein. Die tentoonstelling vertelt verhalen van vijftig mensen, onder wie zes Rotterdammers, die een band hebben met de geschiedenis van Suriname en Nederland.

"Met dit project willen we niet alleen onze collectieve geschiedenis vastleggen, maar ook laten zien hoe de lange relatie tussen Nederland en Suriname en persoonlijke ervaringen samenhangen met grotere maatschappelijke en historische ontwikkelingen", zegt Initiatiefnemer Sahin Yildirim. "Waar het grote verhaal over migratie vaak wordt verteld in cijfers en beleidsdiscussies, geven juist deze persoonlijke verhalen kleur en betekenis aan dat grotere geheel."

De tentoonstelling opent zaterdag 29 november om 15:00 uur.

Op zaterdag 6 december is de conferentie Liberdade x Srefi in de Laurenskerk. Daar wordt niet alleen de vrijheid van Suriname gevierd, maar ook die van de PALOP-landen. Dat zijn Angola, Cabo Verde, Guinee-Bissau, Mozambique en São Tomé en Principe.

Er zijn panelgesprekken, persoonlijke verhalen, workshops, muziekoptredens en 'culinaire verrassingen'. De deuren van de Laurenskerk openen om 13:30 uur en toegang is gratis.

Zaterdag 13 december opent Art Studio Hoogvliet de deuren voor een filmfestival met Surinaamse films en documentaires. Iedere voorstelling wordt afgesloten met een panelgesprek. Onder meer Wan Pipel (uit 1976) en de documentaire Mama Sranan staan op het menu.