Celtic-iconen nog altijd lovend over het Feyenoord van 1970: 'Van Hanegem was klasse apart'

Waar zeven jaar geleden het XXL-boek 'Feyenoord de Grootste' verscheen, gaf Celtic een aantal jaar daarvoor een eigen versie uit van hun historisch naslagwerk. Het prachtige exemplaar prijkt pontificaal bij de entree van Celtic Park. Althans, toen wij in 2015 op bezoek gingen voor een reportage.

Twee Schotse basisspelers van destijds, gelukkig allebei nog in leven, wachten ons op: Evan Williams en Bobby Lennox. Laatstgenoemde denkt liever niet meer terug aan 6 mei 1970, de dag dat Feyenoord met 2-1 won van Celtic.

"Ik herinner me dat wij de favoriet waren", zegt de linksbuiten van weleer. "Iedereen dacht dat wij zouden winnen, maar die avond speelde Feyenoord heel erg goed. Mijn slechtste herinnering is toen Kindvall de winnende maakte. Met nog maar twee minuten te spelen de bal in het net, we wisten dat het over was."

Als de naam van Kindvall valt, verschijnt een glimlach op het gezicht van Williams. Hij was de doelman die gepasseerd werd door de Zweedse clublegende van Feyenoord. "Een mooi verhaal over Ove Kindvall is dat wij naderhand tegen elkaar speelden in een vriendschappelijke wedstrijd. Hij pakte mijn shirtje en zei: 'Ik hou hem als souvenir'. Waarop ik zei dat ik hem terug wilde."

Williams was onder de indruk van de Rotterdammers en specifiek over één speler. "Ze speelden heel goed. Willem van Hanegem was magistraal. In die tijd was hij één van de allerbesten ter wereld. We hebben twee keer een benefietwedstrijd tegen het Feyenoord van toen gespeeld. Toen we al gestopt waren. Mooie avonden. Goede gasten waren het. Goede spelers. ik heb genoten van die avonden en ik zeg het nog een keer: Van Hanegem was een klasse apart."

Ook Lennox genoot van de vriendschappelijke duels tegen Feyenoord. "De wedstrijden waren prachtig. Het waren heel fijne jongens. Ik genoot er van om tegen hen te spelen."

In de laatste wedstrijd van Feyenoord bestond het basiselftal voor meer dan de helft uit buitenlandse spelers. Celtic, dat dit weekend met 2-1 verloor bij Kilmarnock, trad aan met een team dat nog internationaler was. Zij startten slechts met twee Schotten. Hoe anders was dat bij het fameuze Celtic van 1970.

De trots druipt van het gezicht af als Williams vertelt dat de finale bereikt werd met allemaal 'eigen jongens.' De doelman, in de finale uitgeroepen tot meest waardevolle speler, woonde in Dumbarton, een klein havenstad op 32 kilometer van Glasgow. Geen enkele speler moest langer naar Celtic rijden dan hij.

"Het bijzondere van het Celtic van toen was dat alle spelers binnen een straal van 30 kilometer van het stadion vandaan kwamen. Het waren dus allemaal jongens uit de regio," vertelt Williams. Hij hoopt dat Celtic dit ooit nog eens meemaakt, maar Lennox weet wel beter. "Nooit meer een Champions League finale, nooit meer een elftal met louter Schotse jongens."