Sepehr is met zijn noodpakket voorbereid op noodsituaties en heeft zelfs een kruisboog om een kip of gans te schieten

De eettafel in huize Hosseini is eigenlijk te klein om alle verzamelde spullen te kunnen dragen. Daarmee wordt al razendsnel één ding duidelijk: het noodpakket van Sepehr is uitgebreid, héél uitgebreid. Maar het is niet zo dat Sepehr al dit soort spullen verzamelt uit angst, zegt hij.

“Ik wil mezelf niet afhankelijk maken van een overheid. Ik weet dat zij niet alles en iedereen kunnen helpen. Zoals John F. Kennedy ooit zei: ‘Don’t ask what your government can do for you, but what you can do for your government.’”

De basis voor de verzameldrift van Sepher was de coronaperiode. “Toen kwam de bewustwording hoe kwetsbaar we eigenlijk zijn en hoe afhankelijk we zijn van supermarkten en moderne technologie. Corona was een wake-up call. Ik wilde een bepaalde vorm van zelfstandigheid creëren, om voor mezelf en voor het gezin te kunnen zorgen.”

Uit onderzoek van de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) blijkt dat voor de meeste Nederlanders geldt dat het niet de vraag is óf er een noodsituatie komt, maar wannéér. Met de campagne Denk Vooruit wil de overheid burgers voorbereiden op de gevolgen van uitval van voorzieningen, zoals stroom, water of internet.

“Er zit van alles en nog wat in”, vertelt Sepehr over zijn noodpakket. “Voeding voor mij en mijn gezin, een aantal zakken water, waterfilters, een klein EHBO-doosje, een klein aggregaat dat werkt op zonnepanelen en een mega-apparaat met een klein radiootje erin én een lampje. En powerbanks, powerbanks en powerbanks.” Want, stelt hij: “Een man zonder power doesn’t last an hour.”

Terwijl Sepehr van alles tevoorschijn tovert, wijst hij op een enorme doos. “Mocht er heel lang geen eten zijn, dan heb ik zakken met droogvoer die 25 jaar houdbaar zijn. Ik heb twee kleine kinderen en een vrouw. Hiervan kunnen we zeker een aantal weken eten.”

En mocht ook die voorraad niet afdoende zijn? “Dan kan ik altijd nog zelf een rondje in het bos lopen om te kijken of er ergens een lekker gansje vliegt of een verdwaald kippetje rondloopt”, zegt Sepehr terwijl hij een enorme kruisboog laat zien. “Dit is puur voor het voedsel”, verzekert hij. “Niet omdat ik één of andere zombie apocalyps verwacht.”

Sepehr benadrukt dat hij de spullen met name verzamelt om zelfvoorzienend te kunnen zijn, juist in noodsituaties. “Bijvoorbeeld als de elektriciteit ermee ophoudt, of het internet ermee stopt. Of als vrachtwagens niet meer af en aan rijden naar de supermarkt of de dijken doorbreken, maar ook een oorlogsscenario waarin je snel weg moet of jezelf moet ingraven in je huis.”

Daarbij is het niet alleen van belang om voldoende voedsel in huis te hebben. “Het is ook belangrijk om zelf vuur te kunnen maken. Daarvoor hebben we magnesiumsticks en een firestarter. Naast vuurgerei heb ik ook visgerei. Ik heb touw, kan zelf een provisorische tent maken.”

Sepehr merkt dat om hem heen steeds vaker bij hem wordt aangeklopt. “Een aantal jaar geleden was het: ‘Wat een gekkie, je bent een prepper’. Ik zei altijd: ‘Ik ben geen prepper, ik ben gewoon ready’. Tot een aantal maanden geleden werd ik belachelijk gemaakt.”

Maar toen de overheid een campagne startte om burgers te waarschuwen dat voorbereiding op een noodsituatie belangrijk is en burgers werd aangeraden een noodpakket samen te stellen, veranderde dat. “Toen kreeg ik opeens belletjes van diezelfde boys: ‘Yo Sep, waar heb je dat en dat gekocht, kun je helpen met dit en dit?’.

Geen probleem voor Sepehr, die geïnteresseerden graag inlicht over de spullen die hij aan zijn noodpakket toevoegt. “Jullie denken nu misschien: wat een rare gozer, met al die spullen”, zegt hij. “Maar veel spullen gebruik ik ook allemaal om te kamperen met de kids. En mocht de pleuris echt een keer uitbreken, dan komt het altijd nog van pas.”