Ondanks het tijdsverschil is dit Rotterdamse radiostation ook te horen aan de andere kant van de wereld

Het is maandag 12:00 uur. Eerst klinkt nog vrolijke Bollywood-muziek uit de speakers, maar nu is het bij Amor FM tijd voor een serieuzer geluid. Er worden overlijdensberichten voorgelezen, net als elke andere dag. Niet alleen in Nederland zijn de droevige berichten te horen, het grootste gedeelte van de programma’s van Amor FM wordt gelijktijdig uitgezonden in Suriname.

“Die overlijdensberichten zijn voor ons een manier om een brug te vormen tussen Nederland en Suriname”, legt oprichter Subhas Gogar (72) uit. “Vroeger hoorde je via ons soms over het overlijden van een ver familielid. Het was in de beginjaren van ons station niet zo makkelijk om te bellen naar de andere kant van de wereld en via Amor kon de gemeenschap hier in Nederland toch nog contact houden met de gemeenschap in Suriname.”

Het voorlezen van felicitatieboodschappen en overlijdensberichten is nog altijd een belangrijk onderdeel van de programmering op Amor. En het is niet de enige ‘brug’ tussen de twee landen. Ook de muziekkeuze is afgesteld op de Surinaams-Hindoestaanse doelgroep: van Bollywood tot aan Hindoestaanse religieuze liederen. Daarnaast wordt er in de programma's ook deels Nederlands en deels Surinaams-Hindoestaans gesproken.

Dat de radio-uitzendingen in twee landen tegelijkertijd worden gemaakt en uitgezonden, is niet het enige bijzondere aan Amor. Het station is namelijk een familiebedrijf.

Zowel vrouw Asha als zoon en dochter Raja en Sonata werken bij Amor. En dat is niet altijd even makkelijk voor het gezin. “Haha, het geeft soms onenigheid. Maar dat heb je altijd met collega’s.”

Een beetje onenigheid geeft niet, maar volgens Subhas is het niet de bedoeling dat de discussies zich voortzetten aan de eettafel. “Thuis proberen we niet over werk te praten. Anders zouden we er 24 uur per dag mee bezig zijn.”

“Toch ontkom je er soms niet aan. Het heeft namelijk ook voordelen dat je vanuit huis ‘collega’s’ instructies kan geven. Dat is vooral handig als er iets bijzonders aan de hand is. Zo hebben we thuis ook een studio waarmee we gelijk online kunnen in geval van nood. Die was net klaar voor de coronacrisis, dus dat was een goede timing.”

Dat Raja en Sonata als kinderen ook bij het bedrijf zijn aangesloten, was een vanzelfsprekendheid. “We hebben nooit druk gevoeld”, vertelt Sonata. “Ik begon al met spotjes inspreken toen ik net kon praten. Voor mij is dit radiostation mijn thuis. Uit school ging ik vroeger gelijk hierheen en niet naar huis.”

Ondanks de grote betrokkenheid van het gezin, is het personeelsbestand van Amor ondertussen nog veel breder dan dat. Als radiostation met vier opnamestudio’s werken er bij de Nederlandse vestiging zo’n 23 mensen. “Al onze werknemers voelen ook als familie", legt Subhas uit. “Of het nu vrijwilligers zijn of mensen die echt in dienst zijn, iedereen verstaat de radiotaal.”

“De eerste mensen die hier kwamen werken, kende ik nog van de tijd dat ik werkte voor het radiostation van Prem Radhakishun in Suriname. Mijn ervaring daar heeft er ook voor gezorgd dat ik Amor ben begonnen. Toen ik naar Nederland kwam, wist ik al gelijk dat ik radio wilde maken. En dan vooral radio voor al die Surinamers die al naar Nederland waren verhuisd in de jaren zeventig.”

“Amor begon als piratenzender, omdat er in die tijd geen mogelijkheid was om lokale radio te maken”, herinnert Subhas zich. “Dat veranderde toen er in 1996 een wet werd aangenomen die ook lokale vergunningen mogelijk maakte. En niet lang daarna was het dan zo ver. Toevallig genoeg kregen we de vergunning op de dag dat Sonata werd geboren.”

Anno 2025 heeft Amor dus al bijna dertig jaar een vergunning en 19 jaar geleden opende in de buurt van Paramaribo de Surinaamse vestiging van het radiostation.

De 72-jarige Subhas heeft zijn radiostation zien uitgroeien van een kleine piratenzender tot een zender die jaarlijks 500 duizend luisteraars trekt. Hij lijkt nog altijd niet van plan te stoppen, ondanks zijn leeftijd. “Stilzitten is niks voor mij, dus ik ben blij dat ik nog kan werken. Ik wil wel steeds meer de leiding doorgeven aan Raja en Sonata, maar echt stoppen doe ik nooit.”

Raja en zijn zus weten wat ze te doen staat als nieuwe generatie. Want ondanks dat de luisteraar volgens hen een nostalgisch gevoel krijgt van Amor, moeten ook zij digitaliseren. “Radiogebruik loopt bij iedereen terug, ondanks ons trouwe publiek. We willen dus steeds meer gaan werken via internet en ook meer werken met beeld in plaats van alleen geluid. Er is altijd iets dat beter kan.”